Plaintiff's claim dismissed due to failure to prove debt transfer and lack of evidence in absentia proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment in default judgment proceedings because the defendant did not appear and did not request a hearing in her absence. The plaintiff alleged a debt transfer from a telecommunications company but failed to present any documentary evidence proving the transfer or the original contract. Consequently, the court rejected the plaintiff's assertions as unsubstantiated, applying the burden of proof rule and the requirement for evidence in default judgments.
Legislator headnote
AI generatedArt. 339 § 1 k.p.c.; Art. 340 k.p.c.; Art. 6 k.c.: In default judgments where the defendant is absent and does not request a hearing, the court accepts plaintiff's claims only if they are proven; otherwise, the burden of proof requires the plaintiff to substantiate facts like debt transfer with evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IC 1152/14 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 01 września 2014 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Izabela Kosińska - Szota Protokolant: Damian Szabunio po rozpoznaniu w dniu 01 września 2014 roku w Kłodzku na rozprawie z powództwa (...) z siedzibie w W. przeciwko R. N. o zapłatę 329,94 zł oddala powództwo. Sygn. akt I C 1152/14
UZASADNIENIE
Strona powodowa (...) z siedzibą w W. wniosła o zasądzenie od pozwanej R. N. kwoty 329,94 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 4 kwietnia 2014 r. oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazała, że przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez pozwaną R. N. z (...) S.A. (wierzyciel pierwotny) umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, na podstawie której wierzyciel wystawił dokumenty księgowe w łącznej kwocie 329,94 zł. Na powyższe składa się kwota 298,59 zł, jako suma kwot niezapłaconych dokumentów księgowych i kwota 31,35 zł – suma odsetek ustawowych. Wskazała również, że w dniu 17 stycznia 2014 r. wierzyciel pierwotny dokonał przelewu przysługującej mu od pozwanej wierzytelności na rzecz strony powodowej.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 339 § 1 k.p.c. jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W myśl zaś art. 340 k.p.c. wyrok wydany w nieobecności pozwanego nie będzie zaoczny, jeżeli pozwany żądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności albo składał już w sprawie wyjaśnienia ustnie lub na piśmie. Pozwana R. N. nie stawiła się na rozprawę, nie wniosła o przeprowadzenie rozprawy w swojej nieobecności, nie złożyła wyjaśnień w sprawie, a zatem zachodziły podstawy do wydania wyroku zaocznego.
W myśl przepisu art. 339 § 2 k.p.c. wydając wyrok zaoczny, Sąd przyjmuje za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W ocenie Sądu, twierdzenia powoda zawarte w pozwie budzą uzasadnione wątpliwości. Przepis art. 6 k.c. stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W przedmiotowej sprawie strona powodowa nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń, a w szczególności nie wykazała, że nabyła od (...) S.A. wierzytelność przysługującą wobec pozwanej - R.
N.. Z tego względu Sąd nie miał możliwości ustalenia stanu faktycznego. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała jedynie, że dochodzona przez nią należność wynika z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej przez (...) S.A. z pozwaną R. N., przy czym twierdzenia tego nie poparła żadnymi dowodami – stosownie do treści art. 3 k.p.c. - zgodnie z którym strony obowiązane są do przedstawiania dowodów. Rzeczą strony powodowej było wykazanie, że jej poprzednikowi prawnemu w ogóle przysługiwała taka wierzytelność - jak dochodzona pozwem - względem pozwanej.
Przede wszystkim strona powodowa, działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, winna była zawnioskować umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej przez poprzednika prawnego z pozwaną oraz faktury, celem zweryfikowania wysokości wierzytelności, terminów ich wymagalności oraz możliwości dochodzenia odsetek. Podkreślić należy, że strona powodowa ograniczyła się jedynie do wymienienia dowodów w pozwie skierowanym pierwotnie do elektronicznego postepowania upominawczego, lecz po przekazaniu sprawy do Sądu Rejonowego w Kłodzku winna była przedłożyć dowody w pozwie wymienione, by wykazać zasadność roszczenia, co jest konsekwencją nowelizacji przepisu art. 50537 k.p.c. Mając na względzie powyższe na podstawie przepisu art. 6 k.c. Sąd oddalił powództwo jako nieudowodnione.