Appeal dismissed; applicant failed to meet 25-year work history and age requirements for early mining pension on Dec 31, 2008.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant an early retirement pension. The applicant argued that over 15 years of mining work and health issues justified an earlier retirement, but the court found no legal basis for this claim. The decision rested on the strict requirement that all statutory conditions, including a 25-year work history and specific age thresholds, must be met as of December 31, 2008, regardless of the applicant's actual age or health status at the time of the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 39 ust. 1; Art. 46 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The right to an early retirement pension for miners is contingent upon fulfilling specific age and work history requirements as of a fixed reference date, and personal health conditions do not constitute a statutory ground for granting such benefits.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: III AUa 339/12
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 października 2012 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Janina Kacprzak (spr.) Sędziowie:SSA Maria Padarewska - Hajn SSO del. Hanna Parzybut-Dan Protokolant: stażysta Przemysław Trębacz po rozpoznaniu w dniu 19 października 2012 r. w Łodzi sprawy S. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddziałowi w Ł. o emeryturę, na skutek apelacji S. C. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Sieradzu z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt: IV U 1066/11; oddala apelację. Sygn. akt: III AUa 339/12
UZASADNIENIE
Zaskarżonym Wyrokiem Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Sieradzu oddalił odwołanie ubezpieczonego S. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału w Ł. z dnia 9 listopada 2011 roku, którą to decyzją organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury na podstawie art. 39 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Powyższy wyrok zapadł po ustaleniu przez Sąd Okręgowy następującego stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy: S. C., urodzony (...), wykazał 18 lat, 3 miesięcy i 12 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 15 tal i 11 dni pracy górniczej.
Od 4 stycznia 1992 roku jest uprawniony do renty górniczej z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Decyzją z dnia 17września 2010 roku odmówiono wnioskodawcy prawa do emerytury górniczej, bowiem odwołujący nie udowodnił 25 lat pracy górniczej. Następnie decyzją z dnia 8 grudnia 2010 roku organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury w obniżonym wieku z uwagi na pracę górniczą, bowiem wnioskodawca na dzień 31 grudnia 2008 roku na wymagane 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych udowodnił jedynie 18 lat 3 miesiące i 12 dni a nadto nie spełnił warunku osiągnięcia w tej dacie wieku obniżonego o 7 lat i 6 miesięcy.
Odwołanie od decyzji z 8 grudnia 2010 zostało oddalone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 23 marca 2011 roku w sprawie IV U 159/11 W dniu 12 października 2011 roku S. C. ponowił wniosek o emeryturę z obniżeniem wieku emerytalnym. Po rozpatrzeniu tego wniosku ZUS wydał skarżoną decyzję z 9 listopada 2011 roku. W tym stanie faktycznym sąd pierwszej instancji uznał odwołanie za niezasadne, przytaczając treść przepisów art. 39 i 46 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( tekst jednolity:
Dz. U. z 2009 r., nr 153, poz. 1227, z późn. zm. ). Wskazał, że ubezpieczony nie spełnia warunków z przytoczonych przepisów, gdyż nie ma 25 lat ogólnego stażu pracy. W apelacji ubezpieczony zarzucił zaskarżonemu wyrokowi, że jest dla niego krzywdzący, gdyż przepracował ponad 15 lat w szczególnych warunkach. Powoływał się również w apelacji na utratę zdrowia z uwagi na prace w szczególnych warunkach.
Sąd Apelacyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Apelacja nie zawiera uzasadnionych podstaw. Skarżący ubiega się o emeryturę na warunkach powszechnych określonych w art. 27, ale w obniżonym wieku o 6 miesięcy za każdy rok pracy górniczej, nie więcej jednak niż o 15 lat, na podstawie art. 39 w związku z art. 46 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r., nr 153, poz. 1227, z późn. zm. ). Niespornym jest, że wiek emerytalny, określony w art. 27 tej ustawy można by było obniżyć skarżącemu o 7 lat i 6 miesięcy z tytułu pracy górniczej, to jest do wieku 57 lat i 6 miesięcy, ale pod warunkiem, że wiek ten osiągnąłby na dzień 31 grudnia 2008 roku, a to w związku z treścią art. 46 ustawy.
Natomiast skarżący na dzień 31 grudnia 2008 roku nie osiągnął nawet 55 lat i nie miał też wymaganych 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Okoliczność, że w dniu 9 listopada 2011 roku skarżący osiągnął już wiek 57 lat i 6 miesięcy nie stanowi podstawy do przyznania mu prawa do emerytury z tym dniem, gdyż wszystkie przesłanki z powołanych wyżej przepisów winny być spełnione na dzień 31 grudnia 2008 roku, w tym przesłanka wiekowa i stażowa. Tymczasem na dzień 31 grudnia 2008 roku skarżący nie miał 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, a nadto nie miał wymaganego wieku.
Okoliczności dotyczące stanu zdrowia skarżącego poza sferą przesłanek, od których należy prawo do emerytury na podstawie powołanych wyżej przepisów, a zatem nie mają żadnego znaczenia w sprawie. Mając na uwadze powyższe wyrok sądu pierwszej instancji odpowiada prawu, a apelacja jest pozbawiona uzasadnionych podstaw, na podstawie art. 385 kpc należało orzec jak w sentencji.