Appeal dismissed; court upheld alimony security order based on proven claim and equal standard of living.

Sygn. akt III Cz 1021/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Danuta Pacześniowska Sędziowie: SO Magdalena Balion – Hajduk (spr.) SR (del.) Marcin Rak po rozpoznaniu w dniu 9 września 2014 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa N. M. i N. M. przeciwko P. M. o zabezpieczenie roszczenia na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 19 maja 2014 r., sygn. akt III RC 250/14 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Marcin Rak SSO Danuta Pacześniowska SSO Magdalena Balion – Hajduk Sygn. akt III Cz 1021/14 139/13

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 maja 2014 r. Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim zabezpieczył powództwo w ten sposób, że zobowiązał pozwanego P. M. do łożenia tytułem alimentów kwoty po 400 zł miesięcznie na rzecz małoletniej powódki N. M. oraz po 400zł na rzecz powódki N. M., w pozostałej części wniosek o udzielenie zabezpieczenia oddalił. Sąd w uzasadnieniu wskazał, iż powódka N. M. i pozwany są małżeństwem, z tego związku pochodzi ich córka N.. Pozwany pracuje jako policjant, zarabia 2300zł, powódka nie pracuje, zajmuje się wychowywaniem córki.

Pozwany wyprowadził się, mieszka u rodziców, gdzie nie ponosi kosztów utrzymania. Na rzecz rodziny przekazywał kwotę 1000zł, która nie zaspakajała wszystkich potrzeb. Sąd uznał, iż oba powództwa są wiarygodne, a brak zabezpieczenia mógłby pozbawić powódki zaspokojenia. Rozstrzygnięcie to w zakresie zabezpieczenia alimentów na rzecz powódek zaskarżył pozwany, wnosząc o jego zmianę przez zasądzenie alimentów po 250zł na rzecz córki N. i po 300zł na rzecz N. M.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił sprzeczność w ustaleniach faktycznych i brak uprawdopodobnienia potrzeb życiowych powódek i przyjęcia, że pozwany ma możliwości finansowe w łożeniu alimentów w zasądzonej wysokości oraz obrazę art. 730 1 k.p.c. i art. 753 k.p.c. przez błędne zastosowanie i przyznanie okoliczności podniesionych we wniosku za uprawdopodobnione.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 730 1 § 1 k.p.c. udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Według art. 753 § 1 k.p.c. w sprawach o alimenty zabezpieczenie może polegać na zobowiązaniu obowiązanego do zapłaty uprawnionemu jednorazowo albo okresowo określonej sumy pieniężnej. W sprawach tych podstawą zabezpieczenia jest jedynie uprawdopodobnienie istnienia roszczenia. Zarzut skarżącego, iż powódki nie uprawdopodobniły swoich potrzeb w sytuacji, gdy Sąd udzielił zabezpieczenia alimentów w kwocie łącznie po 800zł i w sytuacji gdy sam skarżący przyznaje, iż jego zarobki wynoszą 2400zł jest chybiony.

Małoletnia N. ma 2 latka, dlatego za uprawdopodobnioną można uznać okoliczność iż powódka, będąca jej matką nie może w chwili obecnej podjąć pracy z uwagi na konieczność zapewnienia małoletniej opieki. W takiej sytuacji cały obowiązek finansowego utrzymania małoletniej powódki musi spoczywać na pozwanym jako ojcu. Kwota 400zł miesięcznie na utrzymanie 2 letniego dziecka nie jest kwotą wygórowaną z uwagi na konieczność ponoszenia kosztów pampersów, mleka i ubrań. Ponadto wskazać trzeba, że istnienie i zakres obowiązku alimentacyjnego między małżonkami winien opierać się na równej stopie życiowej i na regulacji art. 27 k.r.o.

Powódka N. M. nie ma w chwili obecnej żadnych dochodów, pozwanemu po odjęciu alimentów na córkę pozostaje kwota 2000zł. miesięcznie. Koszty ponoszone przez pozwanego, o których pisze w zażaleniu jak spłata kredytów czy wydatki na paliwo, nie mogą wyprzedzać obowiązku alimentacyjnego wynikającego z wyżej wskazanej regulacji. Z uwagi na powyższe argumenty, na tym etapie postępowania rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego przy uwzględnieniu prawa powódki do równej stopy życiowej z pozwanym oraz zasad doświadczenia życiowego, a także uprawdopodobnienia roszczenia, uznać należy za trafne i prawidłowe.

Należy podkreślić, iż orzeczenie w przedmiocie zabezpieczenia roszczenia nie przesądza o ostatecznym rozstrzygnięciu sprawy, ma ono charakter tymczasowy i nietrwały. Dopiero w toku dalszego procesu Sąd pierwszej instancji ustali, jakie ostatecznie są usprawiedliwione potrzeby powódki oraz majątkowe i zarobkowe możliwości pozwanego. Reasumując zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie pozwanego jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. SSR (del.) Marcin Rak SSO Danuta Pacześniowska SSO Magdalena Balion – Hajduk