Social security court dismisses appeal for farmer's pension due to lack of total work incapacity. The court rejected the claim based on expert medical opinions. The applicant failed to prove total inability to work in agriculture. The court upheld the original decision denying the pension benefit. The applicant's health issues were deemed insufficient for total incapacity. The court relied on expert medical evidence to deny the claim. The decision confirms strict statutory requirements for farmer's pensions. The court found no new evidence to change the original ruling.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appeal filed by M. K. against the Social Security Fund's refusal to grant a farmer's pension. The applicant argued her worsening health conditions prevented her from working in agriculture, while the Fund relied on a final medical commission decision. The court rejected the appeal because expert medical opinions confirmed she did not meet the statutory requirement of total incapacity to work in farming.
Legislator headnote
AI generatedArt. 21 ust. 1 i 2 pkt 5 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników; Art. 477 § 1 k.p.c.: A farmer's pension is granted only to those who are totally incapable of working in agriculture, and expert medical opinions establishing partial incapacity are sufficient grounds to deny the benefit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 1455/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Wojtczuk Protokolant st. sekr. sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 15 października 2014 r. w Siedlcach na rozprawie odwołania M. K. od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 17 października 2013 r. Nr (...)-2/20 w sprawie M. K. przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o prawo do renty rolniczej oddala odwołanie. Sygn. akt: IV U 1455/13
UZASADNIENIE
Decyzją z (...)r. znak: (...)-2/20 Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, działając na podstawie art.21 ust.1 i ust.2 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników odmówił M. K. prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym wskazując, iż Komisja Lekarska Kasy orzeczeniem z dnia 10.10.2013 r. nie stwierdziła u ubezpieczonej całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Odwołanie od w/w decyzji złożyła M. K. wnosząc o jej zmianę i przyznanie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.
Podniosła, iż decyzja organu rentowego jest dla niego krzywdząca, gdyż jej stan zdrowia się pogorszył. Ubezpieczona wskazała, że leczy się na nadciśnienie, ma zawroty głowy, cukrzycę, słabszy wzrok w związku z cukrzycą, żylaki na nogach, problemy ze stawami kolanowymi, skurcze nocne w obu nogach, w związku z tym jest niewyspana i nie może pracować (odwołanie k.1). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie prawomocnego orzeczenia Komisji Lekarskiej Kasy z 10 października 2013r., która uznała, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych i prawnych, które miałyby wpływ na zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2).
Sąd ustalił, co następuje: M. K. jest rolnikiem i podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników. Ma(...). W dniu 22 sierpnia 2013 r. M. K. wystąpił do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z wnioskiem o ustalenie prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym na dalszy okres (wniosek k.48-akt organu rentowego). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez Lekarza Rzeczoznawcę, który w orzeczeniu z 18 września 2013 r. nie uznał ubezpieczonej za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym (wypis z orzeczenia Lekarza Rzeczoznawcy z 18.09.2013 r. k. 54 akt organu rentowego).
Na skutek odwołania ubezpieczonego od powyższego orzeczenia Lekarza Rzeczoznawcy ubezpieczona skierowana została na badanie przez Komisję Lekarską Kasy, która w orzeczeniu z 10 października 2013 r. nie uznała ubezpieczonej za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym (odwołanie ubezpieczonej od orzeczenia Lekarza Rzeczoznawcy k.56 i wypis z orzeczenia Komisji Lekarskiej Kasy z 10.10.2013 r. k. 59 akt organu rentowego). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 17 października 2013r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmówił ubezpieczonej prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy (decyzja z 17.10.2013r. k.61 akt organu rentowego).
Biegli lekarze o specjalizacjach: ortopeda – chirurg naczyniowy, neurolog, diabetolog, kardiolog, w opinii sporządzonej na zlecenie sądu rozpoznali u ubezpieczonej zmiany zwyrodnieniowe kolan, zespół pozakrzepowy goleni prawej bez czynnego owrzodzenia, cukrzycę typu 2, zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowego, nadciśnienie tętnicze, żylaki kończyn dolnych, otyłość i stwierdzili, że istniejące u ubezpieczonej schorzenia nie powodują u niej całkowitej niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym (opinia biegłych k. 14-19).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie M. K. nie jest zasadne i podlega oddaleniu. Zgodnie z art.21 ust.1 i 2 pkt 5 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2008r., Nr 50, poz. 291 ze zm.) renta rolnicza przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki: podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez okres, o którym mowa w ust.2 wskazanego przepisu – w przypadku ubezpieczonego, który ukończył 30 lat – przez okres co najmniej 5 lat, jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, a całkowita niezdolność do pracy powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu lub w okresach, o których mowa w art.20 ust.1 i 2 ustawy, lub nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.
W myśl art.21 ust.5 w/w ustawy za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym uważa się ubezpieczonego, który z powodu naruszenia sprawności organizmu utracił osobistą zdolność do wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym. Z przedstawionych wyżej ustaleń Sądu wynika, że ubezpieczona podlega ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu. Z opinii biegłych lekarzy zaś wynika, że ubezpieczona nie jest całkowicie niezdolna do pracy w gospodarstwie rolnym. Analizując opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez lekarzy specjalizujących się w schorzeniach występujących u ubezpieczonej, a ponadto poprzedzona została analizą dokumentacji lekarskiej ubezpieczonej i jej badaniem.
Ponadto opinia ta nie została zakwestionowana przez żadną ze stron. Wskazać również należy, że biegli w swojej opinii wskazali, że stwierdzona u ubezpieczonej cukrzyca typu 2 wymaga przyjmowania leków doustnych i insuliny w celu obniżenia poziomu cukru. Leczenie wymaga okresowych wizyt u lekarza w celu ewentualnej korekty dawek, a także wdrożenia diety, nadciśnienie tętnicze również wymaga przyjmowania leków i okresowych wizyt u lekarza. Istniejące dolegliwości kręgosłupa poza lekami przeciwbólowymi i okresową rehabilitacją nie wymagają innego leczenia.
U ubezpieczonej stwierdzono zakres ruchów kończyn górnych prawidłowy, pełny zakres ruchów kończyn dolnych, chód sprawny, lokomocję pełną, na prawej goleni widoczne blizny ściągające z przebarwieniem skóry wokół blizn po owrzodzeniach – aktualnie rany zagojone. Zgodnie z opinią biegłych ubezpieczona wymaga systematycznej kontroli lekarskiej, redukcji wagi ciała, okresowej rehabilitacji (lekarz ortopeda w związku ze zmianami zwyrodnieniowymi kolan zalecił tylko fizjoterapię). Opisany powyżej stan zdrowia nie powoduje całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym (opinia biegłych k. 14-19).
Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należało, że ubezpieczona nie spełnia ustawowych przesłanek do ustalenia prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, dlatego na podstawie art.477 1 § 1 kpc Sąd oddalił odwołanie. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w wyroku.