Court dismissed appeal against rejection of request to restore deadline for filing objection to bailiff's act.
Legislator summary
AI generatedThe District Court rejected the debtor's request to restore the deadline for filing an objection to a bailiff's act, ruling the request untimely. The debtor had previously failed to correct formal defects in the objection within the statutory period and later filed a request to restore the deadline after the cause for delay had ceased. The Court of Appeal dismissed the appeal because the debtor did not challenge the fact of missing the deadline in the prior appeal, meaning the restoration request could not be considered.
Legislator headnote
AI generatedArt. 169 § 1 k.p.c.; Art. 380 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c. A request to restore a deadline is inadmissible if the party failed to challenge the fact of missing the deadline in a prior appeal, as the restoration request must be filed within a week of the cause for delay ceasing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 164/13 POSTANOWIENIE Dnia 1 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO W. Damaszko/spr./ Sędziowie: SSO J.Jakubowska SSO M.Lechowska po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2013 r. w Jeleniej Górze na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużnika S. N. z udziałem wierzyciela Gminy S.– (...) na czynności Komornika przy Sądzie Rejonowym w Jeleniej Górze M. K. KM 2234/11 na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 25 stycznia 2013 roku sygn. akt ICo 2919/12 p o s t a n a w i a: zażalenie oddalić
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze zaskarżonym postanowieniem odrzucił wniosek dłużnika S. N. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na czynność komornika a następnie również skargę tę odrzucił. Sąd ten ustalił, że uprzednim postanowieniem tego sądu z dnia 16 października 2012 roku odrzucono już skargę S. N. na czynność komornika wobec spóźnionego uzupełnienia przez niego braków formalnych skargi. Postanowieniem z 26 listopada 2012 roku Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze oddalił zażalenie dłużnika na postanowienie Sądu I instancji.
W dniu 18 grudnia 2012 roku dłużnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na czynność komornika. Odrzucając ten wniosek Sąd Rejonowy uznał, że jest on spóźniony, bowiem „przedstawiana przez dłużnika przyczyna uchybienia terminu ustałaby najpóźniej w dniu 27 września 2012 roku kiedy to uzupełnił braki odpisów”. W zażaleniu dłużnik zaskarżył postanowienie Sądu Rejonowego w punkcie 2 wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu i rozpoznanie złożonej skargi ewentualnie uchylenie postanowienia w zaskarżonej części i przekazanie jego wniosku do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu .
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione. Postanowienie Sądu I instancji odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do podjęcia czynności procesowej skutkuje bezskutecznością tej czynności prawnej i następnie jej odrzuceniem. Orzeczenie to nie podlega odrębnemu zaskarżeniu, ale Sąd Odwoławczy rozpatrując zażalenie na odrzucenie skargi na czynność komornika, na podstawie art.380 kpc w zw. z art. 391§1 kpc bada również przyczyny, które legły u podstaw odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu ( zob. post. SN z dnia 3 lutego 2012 roku I CZ 161/11).
Niewątpliwie zarządzeniem z dnia 10 września 2012 roku dłużnik został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi na czynność komornika i wezwanie to otrzymał 14 września 2012 roku (k-20). Braki powyższe uzupełnione zostały w dniu 27 września 2012 roku w sytuacji gdy termin do ich uzupełnienia upływał 21 września 2012 roku . Już w zażaleniu na postanowienie z dnia 16 października 2012 roku dłużnik nie kwestionował faktu, że spóźnił się z uzupełnieniem braków a powoływał innego rodzaju okoliczności i zarzuty .
Wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony wówczas, gdy został złożony po terminie określonym w art. 169 §1 k.p.c. i ulega odrzuceniu, jeżeli z treści wniosku wynikają fakty pozwalające na ustalenie, że termin nie został zachowany. Jak wynika z treści art. 169. § 1 k.p.c. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Słusznie zatem sąd I instancji przyjął, że najpóźniej w dniu 27 września 2012 roku ustała przyczyna uchybienia terminowi przez dłużnika i mógł on oraz powinien, mając świadomość iż czynność przez niego dokonana jest spóźniona, złożyć jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu.
Tymczasem wniosek ten został złożony w urzędzie pocztowym w dniu 18 grudnia 2012 roku . Nie sposób liczyć w tym przypadku rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu od dnia otrzymania przez dłużnika postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 26 listopada 2012 roku ponieważ , jak już wspomniano S. N. wiedział i nie kwestionował okoliczności, że braki formalne skargi uzupełnił po terminie . Jak zaś wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 kwietnia 1998 r. III CKN 202/98 termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od doręczenia postanowienia rozstrzygającego kwestię uchybienia terminu tylko wówczas, gdy strona - kwestionując fakt niezachowania terminu - wnosi zażalenie na postanowienie na takim właśnie fakcie oparte.
Skoro w niniejszej sprawie z sytuacją taką nie mieliśmy do czynienia to zażalenie na podstawie art. 385 kpc w zw. z art.397§2 kpc należało oddalić.