Civil court dismisses debt claim where plaintiff failed to prove debt existence and amount against defendant's denial.

Sygn. akt I C 1917/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział I Cywilny w składzie : Przewodniczący SSR Marek Gajdecki Protokolant Paulina Gordziejonok po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2013 r. w Jeleniej Górze na rozprawie sprawy z powództwa (...). z/s w L. przeciwko M. Ś. o zapłatę I. oddala powództwo w całości. Sygn. akt I C 1917/12

UZASADNIENIE

Strona powodowa „(...) z/s w L. w pozwie wniesionym w dniu 04 stycznia 2012 r. w elektronicznym postępowaniu upominawczym domagała się zasądzenia od pozwanego M. Ś. kwoty 519,40 zł wraz z ustawowymi odsetkami od poszczególnych kwot wskazanych w pozwie (tj. od kwoty 1,00 zł od dnia 16.06.2010 r., od kwoty 218,40 ł od dnia 02.06.2010 r. i od kwoty 300,00 zł od dnia 01.08.2010 r. - wszystkie do dnia zapłaty) oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, iż nabyła od (...) z o.o. wierzytelność wobec pozwanego z tytułu zapłaty za wykonane usługi wynikające z umowy abonamentowej.

Nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym z dnia 27 lutego 2012 r. w sprawie VI Nc-e 17546/12 Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie uwzględnił żądanie pozwu w całości (k. 4). Od powyższego nakazu sprzeciw złożył pozwany (k. 6-8) zarzucają, że umowa trwała do końca marca 2010 r. i została wypowiedziana w terminie, natomiast opłaty abonamentowe zostały zapłacone. Pismem procesowym z dnia 25 października 2012 r. złożonym wraz z pozwem na formularzu P, strona powodowa podtrzymała swoje stanowisko (k. 33-34) przytaczając te same okoliczności co w pozwie złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym.

W sprzeciwie on nakazu zapłaty złożonym na formularzu SP oraz na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2013 r. (k.

55) pozwany podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Pozwanego M. Ś. oraz (...) z o.o. z/s w W. łączyła umowa o świadczenie usług polegających na dostarczaniu sygnału telewizyjnego obowiązująca do końca marca 2010 r. okoliczność bezsporna Pozwany dokonał zapłaty za świadczone usługi łącznie z opłatą abonamentową za miesiąc luty 2010 r. W dniu 26 lipca 2010 r. pozwany dokonał zwrotu sprzętu otrzymanego od (...) z o.o. z/s w W.. dowód : dowody dokonania opłat k. 47, faktura VAT z dnia 08.01.2008 r. z dowodem zapłaty k. 48-4.o, formularz zwrotu sprzętu k. 46.o W dniu 30 marca 2011 r. (...) z o.o. z/s w W. dokonało cesji kwoty 519,40 zł na rzecz (...). z siedzibą w L., wynikającą z faktur i noty karnej wystawionej pozwanemu przez . (...)z o.o. z/s w W.. dowód : częściowy wykaz wierzytelności k. 38, zawiadomienie o cesji k. 37.o

Sąd zważył co następuje :

Powództwo należało uznać za niezasadne w całości. Niewątpliwie w niniejszej sprawie podstawą roszczenia była ewentualna wierzytelność . (...) z o.o. z/s w W. wobec pozwanego wynikająca z łączącej go z (...)z o.o. z/s w W., na podstawie której pozwany obowiązany był uiszczać określone w umowie opłaty abonamentowe. Okoliczność ta została przyznana przez pozwanego w sprzeciwie, a zatem stanowiła okoliczność bezsporną. Natomiast z żadnego z dokumentów przedstawionych przez stronę powodową jako podstawę swojego roszczenia nie wynikają w sposób bezsporny ani warunki i okres obowiązywania umowy, ani też wysokość ewentualnej wymagalnej wierzytelności wobec pozwanego, a tym bardziej, że wierzytelność tą stanowi kwota dochodzona pozwem.

W ocenie Sądu – wobec stanowiska pozwanego zaprzeczającemu istnieniu stosunku zobowiązaniowego po marcu 2010 r. – sama umowa cesji wierzytelności (łącznie z wykazem wierzytelności) nie może stanowić w tej sytuacji jedynej podstawy do uwzględnienia powództwa. Dokumenty te są jedynie dokumentem prywatnym, a wobec zaprzeczeniu istnienia wierzytelności przez pozwanego to na stronie powodowej – wbrew twierdzeniom zawartym w piśmie procesowym z dnia 18 marca 2013 r. (k. 49-50), a zgodnie z regułami wynikającymi z art. 6 k.c. – ciążył obowiązek udowodnienia, że wierzytelność taka faktycznie istnieje i to w kwocie dochodzonej pozwem i jest faktycznie wymagalna.

W ocenie Sądu strona powodowa takich okoliczności nie wykazała, albowiem nie przedstawiła żadnego wiarygodnego dokumentu, z którego wynikałaby wierzytelność w stosunku do pozwanego i to w kwocie dochodzonej pozwem. Wobec oddalenia powództwa, o kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 98 k.p.c.