Civil court dismisses debt claim due to statute of limitations expiration three years after debt became due.
Legislator summary
AI generatedThe civil court dismissed the plaintiff's claim for payment of telecommunications debts against the defendant. The defendant argued the debt was time-barred because the original contract dated back to 2001, while the plaintiff failed to prove any interruption of the limitation period. The court ruled that the limitation period began in 2001 when the debt became due, not when the contract was signed, and expired in 2004.
Legislator headnote
AI generatedArt. 118 k.c.; Art. 123 k.c.: The limitation period for commercial debts begins when the debt becomes due, not when the contract is concluded; without evidence of interruption, the claim is time-barred.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: VII C 629/14 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy VII Wydział Cywilny w L. w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Aneta Murawska Protokolant: st. sekr. sądowy Iwona Majchrzak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na rozprawie sprawy z powództwa(...) z siedzibą w L. przeciwko R. M. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt VII Cupr 629/14
UZASADNIENIE
W pozwie wniesionym do Sądu Rejonowego L. Z.VI Wydział Cywilny w dniu 19 września 2013 roku a skierowanym przeciwko pozwanemu R. M., strona powodowa – (...). w L. wniosła o zasądzenie od pozwanego kwoty 225,50 złotych wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 19 września 2013 roku do dnia zapłaty oraz wydanie rozstrzygnięcia w zakresie kosztów oraz obciążenie nimi pozwanego. W uzasadnieniu żądania powód wskazał, że pozwany zawarł z poprzednikiem prawnym powoda umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych z firmą (...)SA w W..
Pozwany nie wywiązał się z obowiązku zwrotu sprzętu na rzecz poprzednika powoda. Na podstawie umowy cesji strona powodowa przejęła zobowiązanie pozwanego i wystawiła notę obciążeniową wynikającą z dokumentów finansowych. Nakazem zapłaty wydanym przez w/w Sąd w dniu 26.11.2013 r. w sprawie VI Nc-e 2172768/13 Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. W sprzeciwie od wydanego w sprawie nakazu, pozwany R. M. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz wydanie rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania oraz obciążenia nimi powoda.
W uzasadnieniu tego stanowiska pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia dochodzonego pozwem wskazując, że skoro pozew został wniesiony w dniu 09 września 2013 roku, zaś umowa łącząca pozwanego z pierwotnym wierzycielem została zawarta w 2001 roku, a więc przeszło 11 lat temu, doszło do przedawnienia roszczeń z nią związanych. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W latach 1999, 2000 lub 2001 roku pomiędzy(...)SA w W. a pozwanym doszło do zawarcia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Umowa ta została zawarta na czas określony 24 miesięcy.
Pozwany przestał spłacać należności wynikające z umowy w 2001 r. dowód: - zeznania pozwanego – k.
39. W dniu 28.09.2012 r. pomiędzy stroną powodową a firmą(...)SA w W. doszło do zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności wobec pozwanego. Pismem powód poinformował pozwanego o cesji wierzytelności. W dniu 28.09.2012 r. strony sporządziły częściowy wykaz wierzytelności, z którego wynika, że strona powodowa ma wierzytelność wobec pozwanego wynikającą z umowy w łącznej kwocie 200 zł. dowód: - umowa sprzedaży wierzytelności – k. 19 - wykaz - k. 20
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo jako nieudowodnione oraz wobec zgłoszonego zarzutu przedawnienia nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie bezspornym pozostawało jedynie, iż około 1999-2001 doszło do zawarcia umowy między pozwanym a firmą (...). Pozwany zakwestionował jednak możliwość dochodzenia roszczeń z tej umowy( i to przez powoda)skoro doszło do ich przedawnienia. Z uwagi na powyższe na pierwszym planie odnieść się należy do zarzutu przedawnienia. W razie bowiem uznania, że do tego przedawnienia doszło, zobowiązanie pozwanego staje się zobowiązaniem naturalnym, nie korzystającym z przymusu państwowego. "Niezupełność" zobowiązania wyraża się w odjęciu uprawnionemu możliwości skorzystania z przymusu państwowego w celu uzyskania należnego świadczenia, jednak spełnienie świadczenia przez zobowiązanego nie jest świadczeniem nienależnym (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2002 r., sygn. akt:
III CZP 19/02 (LEX nr 74583, Orzecznictwo Sądów Polskich z 2003 nr 10, poz. 123). Dla oceny zasadności tego zarzutu odnieść się należy to momentu wymagalności roszczenia powoda o zapłatę, albowiem moment ten( a nie data zawarcia umowy ) rozpoczyna bieg terminu przedawnienia. W realiach przedmiotowej sprawy Sąd przyjął, że do postawienia w stan wymagalności roszczenia wynikającego z umowy zawartej między stronami doszło w 2001 r, kiedy pozwany przestał płacić należności i umowa została rozwiązana. Roszczenie powoda( jego poprzednika) o zapłatę zaległych należności a wynikających z w/w umowy związane jest z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Inklinuje to przyjęcie, na podstawie art. 118 k.c., 3- letniego terminu przedawnienia dla tego roszczenia. Skoro zatem roszczenie stało się wymagalne w 2001 roku, a pozew został złożony w dniu 19.09.2013 roku, roszczenie to przedawniło się w 2004 roku. Powód nie wykazał, by doszło do zdarzeń przerywających bieg tego przedawnienia, o których mowa w art. 123 k.c. Powód ( reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego ) nie przedstawił żadnych dokumentów uzasadniających żądanie pozwu. Z uwagi na to Sąd przyjął jak wyżej, że do przedawnienia doszło.
Okoliczność ta jest wystarczająca do oddalenia powództwa. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji.