Social Security Court grants widow's right to unfulfilled pension for son who died while dependent on her.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the ZUS decision denying a widow's claim for an unfulfilled pension after her son's death. The court found that the deceased son, who suffered a severe accident and coma, was entirely dependent on his mother's care and provided no income. Consequently, the court ruled that the statutory conditions for the son's dependency were met, entitling his mother to the benefit.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych art. 136 ust. 1; Art. 477 § 2 k.p.c.: A person is considered dependent on another family member if they lack their own income or receive only the minimum statutory benefit while incurring significantly higher costs for their justified needs, as demonstrated by the deceased son's total reliance on his mother's care.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 430/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 września 2014 roku Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący:SSR del. Jacek Liszka Protokolant: st. sekr. sądowy Małgorzata Houda po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 roku w Tarnowie na rozprawie sprawy z odwołania W. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. z dnia 24 lutego 2014 roku nr(...) w sprawie W. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. o wypłatę niezrealizowanego świadczenia zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującej się W. Z. prawo do wypłaty niezrealizowanego świadczenia po zmarłym synu K. Z.. Sygn. akt IV U 430/14
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 3 września 2014 roku Decyzją z dnia 24 lutego 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. odmówił W. Z. wypłacenia niezrealizowanego świadczenia po zmarłym synu wnioskodawczyni K. Z. z uzasadnieniem, iż do wniosku nie przedłożyła ona środków dowodowych potwierdzających okoliczność, iż zmarły pozostawał na jej utrzymaniu. Od powyższego rozstrzygnięcia odwołanie wniosła W. Z. , wnioskując o zmianę decyzji ZUS podnosząc, iż jest ona krzywdząca. Na uzasadnienie wskazała, iż od dnia choroby, tj. od dnia 9.03.2013 r. syn był wyłącznie na jej utrzymaniu i nie pracował ze względu na stan zdrowia.
W odpowiedzi na odwołanieorgan rentowy wnosił o jego oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, iż brak dowodu świadczącego, że zmarły syn odwołującej pozostawał na jej utrzymaniu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: K. Z. zmarł w dniu (...) r., po kilkumiesięcznej chorobie spowodowanej upadkiem ze schodów i atakiem padaczki w dniu 10.03.2013 r. na skutek którego doznał urazu głowy i przebywał do dnia 5.04.2013 r. w szpitalu. Zmarły nie miał żony ani dzieci, w czasie choroby pozostawał na utrzymaniu matki – W.
Z., mieszkał razem z rodzicami emerytami. Był osobą leżącą, przytomną jednak bez logicznego kontaktu i okresowo agresywną. Miał krwiaki na całym ciele i na mózgu, odleżyny, wymagał kompleksowej i całodobowej opieki. Nie przemieszczał się, musiał być karmiony, przebierany (ze zmianą pampersów włącznie), myty. Zajmowała się nim wówczas matka wykonując wszystkie te czynności z pomocą schorowanego ojca. Przez ostatni rok przed śmiercią nie pracował, nie miał wówczas żadnych dochodów, nie pobierał już zasiłku dla bezrobotnych, ani świadczeń z opieki społecznej.
Postanowieniem Sądu Rejonowego w Tarnowie z dnia 14.05.2013 r. W. Z. została ustanowiona kuratorem dla niepełnosprawnego K. Z.. Dowód: - akta ZUS, - dokumenty prywatne i urzędowe zalegające w aktach SR w Tarnowie o sygn. III RNs 251/13, - dokumentacja lekarska – k. 18-22, - zeznania odwołującej się – k.
23. Zmarły K. Z. spełniał wszystkie przesłanki do uzyskania renty z tytułu niezdolności do pracy, która za życia nie została mu jeszcze przyznana. Otóż na skutek wystąpienia z wnioskiem o rentę w dniu 12.06.2013 r. lekarz orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 11.12.2013 r. uznał ubezpieczonego za trwale, całkowicie niezdolnego do pracy oraz niezdolnego do samodzielnej egzystencji od dnia 10.06.2013 r. W dziesięcioleciu przypadającym przed datą powstania niezdolności do pracy udowodnił wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych.
Niezdolność do pracy powstała w ciągu 18 miesięcy od ustania ubezpieczenia. /okoliczności bezsporne/ Dowód: - akta ZUS, W dniu 16.09.2013 roku ubezpieczona wystąpiła z wnioskiem do ZUS o wypłatę niezrealizowanych świadczeń po zmarłym synu. Decyzją z dnia 24.02.2014r. ZUS Oddział w Ł. odmówił W. Z. wypłacenia niezrealizowanego świadczenia po zmarłym synu z uzasadnieniem, iż do wniosku nie przedłożyła ona środków dowodowych potwierdzających okoliczność, iż zmarły pozostawał na jej utrzymaniu. Od tej decyzji ubezpieczona złożyła odwołanie.
Dowód: akta ZUS Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty zalegające w aktach organu rentowego i aktach sądowych – w tym w aktach Sądu Rejonowego w Tarnowie o sygn. III RNs 251/13 oraz w oparciu o zeznania odwołującej się. Dokumenty dające podstawę dla poczynienia ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd uznał za autentyczne i wiarygodne. Poza tym treść i forma tych dokumentów nie budziły zastrzeżeń i wątpliwości uczestników postępowania, nie ujawniły się też takie okoliczności, które należałoby brać pod uwagę z urzędu, a które podważałyby wiarygodność tej kategorii dowodów i godziły w ich moc dowodową od strony materialnej czy formalnej.
Dokumenty urzędowe stanowiły zatem dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone (art. 244 k.p.c.), a dokumenty prywatne, że osoba która je podpisała złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie (art. 245 kpc). Wiarygodne w ocenie Sądu były także zeznania odwołującej się. Korespondowały one ze sobą wzajemnie i z materiałem dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie. Depozycje te nie zawierały żadnych wewnętrznych sprzeczności, były jasne, logiczne, spójne i dały pełny obraz badanej rzeczywistości.
Sąd Okręgowy rozważył, co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz.U. z 2013 roku poz. 1440 ze zm.) w razie śmierci osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenia określone ustawą, świadczenia należne jej do dnia śmierci wypłaca się małżonkowi, dzieciom, z którymi prowadziła wspólne gospodarstwo domowe, a w razie ich braku - małżonkowi i dzieciom, z którymi osoba ta nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego, a w razie ich braku - innym członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej lub na których utrzymaniu pozostawała ta osoba.
Osoby wymienione w ust. 1 mają prawo do udziału w dalszym prowadzeniu postępowania o świadczenia, nieukończonego wskutek śmierci osoby, która o te świadczenia wystąpiła (ust. 2 art. 136). Roszczenia o wypłatę świadczeń, o których mowa w ust. 1, wygasają po upływie 12 miesięcy od dnia śmierci osoby, której świadczenia przysługiwały, chyba że przed upływem tego okresu zgłoszony zostanie wniosek o dalsze prowadzenie postępowania (ust. 3 art. 136). Jak wynika zatem z ust. 1 tego przepisu w omawianym przypadku, aby odwołująca była uprawniona do wypłaty niezrealizowanego świadczenia po synu muszą zachodzić łącznie dwie przesłanki.
Otóż zmarły musiał być uprawnionym do uzyskania wnioskowanej renty z tytułu niezdolności do pracy, a ponadto musiał przed śmiercią pozostawać na jej utrzymaniu. Zgodnie z art. 57 ust 1 przedmiotowej ustawy renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące przesłanki: 1)jest niezdolny do pracy; 2)ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust.1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit.b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit.a, pkt 10 lit.a, pkt 11-12, 13 lit.a, pkt 14 lit.a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit.a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu (art. 12 ust. 1 powyższej ustawy).
Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy (art.12 ust.2), zaś częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji ( art. 12 ust. 3). W omawianym stanie faktycznym nie ma wątpliwości co do spełnienia przez zmarłego K. Z. wszystkich przesłanek z art. 57 ust. 1 ustawy do uzyskania prawa do renty. Jak bowiem przyznał ZUS Lekarz orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 11.12.2013 r. uznał ubezpieczonego za trwale, całkowicie niezdolnego do pracy oraz niezdolnego do samodzielnej egzystencji od dnia 10.06.2013 r.
W dziesięcioleciu przypadającym przed datą powstania niezdolności do pracy zmarły udowodnił wymagane 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych, a niezdolność do pracy powstała w ciągu 18 miesięcy od ustania ubezpieczenia. Sporną natomiast była druga przesłanka z art. 136 ust. 1 ustawy w postaci pozostawania przed śmiercią K. Z. na utrzymaniu w tym przypadku matki - W. Z.. Odwołująca znajduje się w kręgu osób uprawnionych do ubiegania się o wypłatę niezrealizowanego świadczenia, skoro zmarły przed śmiercią pozostawał na jej utrzymaniu (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 17.09.2013r., III AUa 160/13).
Według ugruntowanego stanowiska judykatury za osoby pozostające na utrzymaniu innych członków rodziny w rozumieniu art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych uważa się osoby, które bądź to nie posiadają żadnych własnych świadczeń emerytalno-rentowych (gdyż dopiero wystąpiły z wnioskiem o nie), bądź też pobierają wprawdzie takie świadczenia, ale w najniższej wysokości przewidzianej ustawą, a koszt zaspokajania ich usprawiedliwionych potrzeb jest znacznie wyższy (patrz wyroki Sądów Apelacyjnych: w Katowicach z dnia 19.01.2005 r., III AUa 2766/03, we Wrocławiu z dnia 11.07.2012 r., III AUa 516/12, w Krakowie z dnia 24.04.2013 r., III AUa 1439/12).
W omawianym stanie faktycznym nie może być wątpliwości, iż zmarły syn ubezpieczonej co najmniej od momentu tragicznego w skutkach upadku w marcu 2013r. do chwili śmierci, która nastąpiła w dniu 1.09.2013 r. pozostawał na jej utrzymaniu. Nie uzyskiwał wówczas żadnego dochodu, nie pozostawał w stosunku pracy, ani nie pobierał żadnego innego świadczenia w postaci choćby zasiłku z pomocy społecznej. Koszty natomiast jego utrzymania były z pewnością znaczne dla jego matki, gdyż poza normalnymi wydatkami, wymagał nakładów specjalnych w postaci odpowiednich leków, środków opatrunkowych, pampersów itp.
Zatem pozostawał w zupełnej zależności tak materialnej, jak i egzystencjonalnej (wymagał całodobowej i kompleksowej opieki matki). Z uwagi na powyższe, Sąd zmienił zaskarżoną decyzję ZUS poprzez przyznanie odwołującej się prawa do wypłaty niezrealizowanego świadczenia po zmarłym synu biorąc za podstawę powołane wyżej przepisy ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz art. 477 14§2 k.p.c. SSR ( del.) Jacek Liszka