Criminal appeal dismissed; court quashed sentence due to contradictory digital and written work hour figures violating procedural rules.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court quashed the first-instance judgment entirely and remanded the case for retrial. The prosecution appealed the sentence, arguing the court violated procedural rules by recording 25 hours of community work in the digital section while writing 20 hours in the text. The court found that this contradiction between the written and digital portions of the verdict created an insurmountable inconsistency preventing its execution, which constituted a procedural violation under Article 439 § 1 point 7 of the Code of Criminal Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 343 § 7 k.p.k.; A criminal verdict containing contradictory figures in its written and digital sections regarding the execution of a sentence is void due to the impossibility of execution, requiring remittal to the first-instance court regardless of the specific procedural violation alleged by the appellant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ka 187/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 października 2014r. Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSO Marek Kordowiecki Sędziowie : SSO Agata Wilczewska - spr. SSO Marek Ziółkowski Protokolant : st. sekr. sąd. Arleta Wiśniewska przy udziale Jacka Górskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 3 października 2014r. sprawy A. S. oskarżonego z art.244k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 19 maja 2014r. sygn. akt II K 459/14 uchyla zaskarżony wyrok w całości i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Koninie do ponownego rozpoznania. Marek Ziółkowski Marek Kordowiecki Agata Wilczewska Sygn. akt II Ka 187/14
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 19 maja 2014 roku w sprawie o sygn. akt IIK 459/14 Sąd Rejonowy w Koninie uznał oskarżonego A. S. za winnego tego, że w dniu 5 marca 2014 roku o godzinie 17.30 w miejscowości O., gm. R., kierował rowerem w ruchu lądowym nie stosując się do zakazu prowadzenia pojazdów nie mechanicznych w postaci rowerów orzeczonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 18.11.2013r. w sprawie sygn.. akt IIK 1845/13, to jest przestępstwa z art.244k.k. i za to na podstawie art.244k.k. w zw. z art.58§3k.k. w zw. z art.34§1 i 2k.k. i art.35§1k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne.
Przy czym miesięczny wymiar godzin pracy cyfrowo Sąd wskazał jako „25” godzin, a słownie jako „dwadzieścia” godzin miesięcznie. Powyższy wyrok, w części dotyczącej orzeczenia o karze, zaskarżony został przez prokuratora na korzyść oskarżonego. Prokurator zarzucił wyrokowi obrazę przepisów postępowania, art.413§1 pkt 5 i §2 pkt 2k.p.k., które miały istotny wpływ na treść orzeczenia w zakresie rozstrzygnięcia o karze, polegającego na orzeczeniu przez Sąd za czyn z art.244k.k. w zw. z art.58§3k.k. wobec oskarżonego A.
S. kary 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 godzin miesięcznie podczas gdy w części słownej orzeczenia Sąd wskazał 20 godzin miesięcznie. W oparciu o ten zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 1 poprzez orzeczenie wobec oskarżonego kary 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Sąd odwoławczy zważył, co następuje.
Apelacja prokuratora okazała się celowa, aczkolwiek jej wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku nie mógł zostać uwzględniony z uwagi na dopuszczenie się przez Sąd I instancji przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy tzw. bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art.439§1pkt7k.p.k. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że zaskarżony wyrok wydany został rzeczywiście z rażącym naruszeniem przepisów postępowania ale nie przepisów wskazanych przez prokuratora w apelacji. Naruszenie dotyczyło bowiem przepisu art. 343 § 7 k.p.k., co miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku.
Sąd pierwszej instancji, wydał bowiem zaskarżone orzeczenie – wyrok na posiedzeniu, mimo iż de facto nie jest wiadomym czy uwzględnił wniosek oskarżyciela publicznego w części dotyczącej wymiaru kary. Nie ulega bowiem wątpliwości, że uzgodniony z oskarżonym wniosek złożony w trybie art. 335 § 1 k.p.k. obejmował wymierzenie oskarżonemu kary 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Sąd zaś w zaskarżonym orzeczeniu słownie wymiar miesięczny godzin pracy na cel społeczny określił jako „dwadzieścia” jednak w zapisie cyfrowym wymiar ten określił na „25” godzin.
W tej sytuacji w ocenie Sądu odwoławczego zaistniała w pierwszej kolejności sprzeczność w treści orzeczenia uniemożliwiająca jego wykonanie. Zgodnie więc z treścią powołanego przepisu art.439§1pkt7k.p.k. Sąd odwoławczy niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia, zmuszony był uchylić zaskarżone orzeczenie i sprawę przekazać Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Marek Ziółkowski Marek Kordowiecki Agata Wilczewska