Court dismissed appeal for contact visitation security in paternity case citing procedural error and lack of legal basis.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Zamość dismissed the appellant's appeal against a lower court decision that rejected a request for security measures regarding contact visits. The appellant argued that the Regional Court incorrectly applied procedural rules and substantive family law by granting visitation security within a paternity proceeding. The appellate court ruled that contact disputes fall under non-procedural proceedings and are distinct from paternity cases, meaning the lower court lacked the legal authority to grant such security in this context.
Legislator headnote
AI generatedArt. 395 § 2 k.p.c.; Art. 582 § 1 k.p.c.; Art. 113 k.r.o.; Art. 93 k.r.o.; Art. 107 k.r.o.; Art. 209 k.r.o.; Art. 730 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 k.p.c.; Art. 13 k.p.c.; Art. 95 § 1 k.r.o.; Art. 96 k.r.o.; Art. 98 k.r.o.; Art. 101 k.r.o.; Art. 143 k.r.o.; Art. 113 § 1-6 k.r.o.; Sąd Najwyższy III CZP 21/12: Contact visitation disputes and paternity cases require separate procedural tracks and cannot be resolved together in a single proceeding.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I Cz 50/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2014 roku Sąd Okręgowy w Zamościu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO Teresa Szykuła Sędziowie: Sędzia SO Teresa Bodys /spr./ Sędzia SO Marek Lisiczyński po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2014 roku w Zamościu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. B. przeciwko A. P. działającej również w imieniu i na rzecz małoletniego A. P. o ustalenie ojcostwa i roszczenia z tym związane na skutek zażalenia powoda J. B. od postanowienia Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia 7 stycznia 2014 r., w sprawie sygn. akt III RC 332/13 postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Tomaszowie Lubelskim uchylił swoje postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia kontaktów J. B. z małoletnim A. P. z 23 grudnia 2013 r. i wniosek o udzielenie zabezpieczenia w zakresie ustalenia kontaktów z dzieckiem oddalił. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że uwzględnił wniosek powoda o zabezpieczenie powództwa zgłoszony w sprawie o ustalenie ojcostwa i roszczenia z tym związane w stosunku do małoletniego A. P.. Sąd uwzględnił w części ów wniosek określając zakres kontaktów powoda wskazując, że jest ojcem małoletniego, a kontakty polegające na spotykaniu się z synem określił w każdą środę w godzinach od 16.00 do 18.00, w pierwszą i trzecią sobotę miesiąca oraz w każdą drugą i czwartą niedzielę miesiąca w godzinach od 10.00 do 16.00 z możliwością zabierania przez powoda małoletniego do swojego miejsca zamieszkania.
Wobec wniesienia zażaleń przez obie strony Sąd pierwszej instancji uznając zażalenie pozwanej za oczywiście uzasadnione, na mocy art. 395 § 2 kpc uchylił powyższe postanowienie, a wniosek o zabezpieczenie oddalił. Sąd wskazał w uzasadnieniu, że błędnie orzekł w niniejszej sprawie o zabezpieczeniu, bowiem kontakty nie mieszczą się w dyspozycji art. 143 kro. Sąd stwierdził, że trybem właściwym jest tryb postępowania nieprocesowego przewidziany w art. 582 1 kpc. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył w zachowanym terminie powód.
Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez ustalenie jego kontaktów w okresach wskazanych pierwotnie w postanowieniu z 23 grudnia 2013 r. z umożliwieniem zabierania małoletniego na czas kontaktów do swojego miejsca zamieszkania. Skarżący zarzucił: - naruszenie przepisu postępowania, które miało wpływ na treść postanowienia, w postaci przepisu art. 395 § 2 kpc przez uznanie, że żądanie przedstawione przez pełnomocnika pozwanej w złożonym zażaleniu „jest oczywiście uzasadnione”, w sytuacji, gdy żądania przedstawione w przedmiotowym zażaleniu dotyczyły jedynie częstotliwości kontaktów z małoletnim synem stron; - naruszenie przepisu prawa materialnego – art. 93 kro, zgodnie z którym władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, a w sytuacji sądowego ustalenia pochodzenia dziecka sąd rozstrzyga również o władzy rodzicielskiej stosując odpowiednio przepisy art. 107 i 209 kro, a tym samym winien orzec o kontaktach rodzica z dzieckiem.
Sąd Okręgowy w Zamościu zważył, co następuje:
Bezspornie charakter procesu i zakres postępowania z jakim wystąpił powód wskazuje na konieczność rozpoznania przez Sąd skumulowanych roszczeń: ustalenia ojcostwa, orzeczenia o alimentach na rzecz małoletniego, władzy rodzicielskiej i nazwisku jakie będzie nosiło dziecka. Konieczność kumulatywnego rozpoznania powyższych roszczeń reguluje treść art. 84 § 1 kro i 143 kro. Żądając zaś udzielenia zabezpieczenia powództwa stosownie do treści art. 730 1 § 1 kpc osoba żądająca zabezpieczenia powództwa obowiązana jest wykazać przed sądem między innymi interes prawny w żądanym udzieleniu zabezpieczenia.
W myśl § 2 przywołanego art. 730 1 kpc interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wówczas gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie orzeczenia jakie w sprawie zapadnie lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania. W tejże sprawie żadna ze wskazanych sytuacji nie występuje. Składając wniosek o udzielenie zabezpieczenia w sprawie w drodze ustalenia kontaktów z dzieckiem, co do którego toczy się postępowanie o ustalenie ojcostwa – powód nie wykazał by żądana forma zabezpieczenia powództwa miała jakikolwiek wpływ na treść orzeczenia w sprawie.
Kontakty z małoletnim dzieckiem nie mieszczą się w granicach władzy rodzicielskiej, nie mają więc wpływu na ustalenie ojcostwa, orzeczenie o władzy rodzicielskiej, alimentach czy też o nazwisku jakie dziecko będzie nosiło, nie pozostaje w żadnym związku z istnieniem kontaktów osoby ubiegającej się o ustalenie jej ojcostwa z małoletnim dzieckiem jak i z zakresem tych kontaktów. Nie ma znaczenia prawnego przy żądaniu zabezpieczenia stanowisko pozwanej, która w tym procesie uznała żądanie powództwa zgłoszone w pozwie w części dotyczącej jego ojcostwa w stosunku do małoletniego dziecka A.
P., urodzonego przez pozwaną (...) r. Owo stanowisko procesowe pozwanej sprawia jedynie, że spornymi pozostają między stronami pozostałe żądania będące roszczeniami związanymi z ustaleniem ojcostwa. Raz jeszcze należy podkreślić, że żądanie określenia kontaktów z dzieckiem nie mieści się w grupie roszczeń uprawnionych do dochodzeniowa w sprawie o ustalenia ojcostwa. Problematykę kontaktów małoletniego dziecka z osobą uprawnioną do kontaktów regulują przepisy postępowania nieprocesowego kodeksu postępowania cywilnego – art. 582 1 w związku z art. 113 § 1 kro.
Artykuł 113 § 1 kro stanowi bowiem, że niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dzieci mają prawo do utrzymywania ze sobą kontaktów. Sąd Najwyższy w uchwale z 23 maja 2012 r. III CZP 21/12 /OSNC 2012/12/40 Biuletyn SN 2012/5/11 M.Prawny (...)-770 wyraził pogląd, że nie jest dopuszczalne w jednym postępowaniu rozstrzyganie o władzy rodzicielskiej i roszczeniach z art. 107 § 2 kro, tj. o ustaleniu miejsca pobytu dziecka ze względu na różny charakter obu roszczeń i różny tryb postępowania w obu kategoriach spraw.
Sprawy z zakresu władzy rodzicielskiej podlegają rozpoznaniu w procesie, zaś sprawy o kontakty mają uregulowanie w postępowaniu nieprocesowym rządzącym się odrębnymi uregulowaniami. Tak do postępowania w sprawach o rozstrzygnięciu o istotnych sprawach dziecka jak i w sprawach o kontakty mają odpowiednie zastosowanie przepisy art. 582 kpc. Sąd Okręgowy w Zamościu przywołał powyższe orzeczenie, bowiem tak rozstrzygnięcie o kontaktach jak i rozstrzygnięcie o miejscu pobytu dziecka nie mieszczą się w pojęciu władzy rodzicielskiej.
Problematyka władzy rodzicielskiej ma swoje uregulowanie w art. 95 § 1 kro, 96 kro, 98 kro i 101 kro. Z przywołanych przepisów wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że do władzy rodzicielskiej zaliczamy: prawa i obowiązki w zakresie pieczy nad dzieckiem, zarząd majątkiem dzieci i jego reprezentację. Utrzymywanie kontaktów w rozumieniu art. 113 kro w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 6 lipca 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 220 poz. 1431/, to przebywanie z dzieckiem /odwiedziny, spotkania poza miejscem stałego pobytu dziecka, bezpośrednie porozumiewanie się, kontakty telefoniczne, porozumiewanie się z innych środków komunikacji na odległość – w tym z komunikacji elektronicznej.
Sąd wkracza w regulację kontaktów w myśl art. 113 1 – 113 6 kro dopiero gdy między rodzicami brak porozumienia bądź zagrożone jest dobro dziecka. Rozstrzyganie o ojcostwie i władzy rodzicielskiej nie należy do kategorii spraw pozostających ze sobą w związku i tak jak nie mogą być połączone do jednego postępowania tak też nie ma podstaw prawnych by uznać interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia o kontaktach w sprawie o ustalenie ojcostwa. Niezasadnie więc w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w Tomaszowie Lubelskim postanowieniem z dnia 23 grudnia 2013 r. uwzględniając wniosek powoda udzielił mu zabezpieczenia kontaktów z małoletnim dzieckiem nie mając ku temu podstawy prawnej.
Wobec wniesionego zażalenia na powyższe postanowienie Sąd pierwszej instancji naprawił swój błąd dokonując reasumpcji swojego postanowienia w zakresie kontaktów na podstawie art. 395 § 2 kpc. Zażalenie powoda złożone na powyższe postanowienie w świetle zgłoszonych zarzutów i powyższej argumentacji uznać należy za pozbawione podstaw prawnych. W ramach procesu o ustalenie ojcostwa i roszczenia z nim związane strony procesu nie mają interesu prawnego w rozumieniu art. 730 1 kpc w udzieleniu zabezpieczenia powództwa przez ustalenie kontaktów z dzieckiem.
Z tych też przyczyn wniosek o udzielenie zabezpieczenia jako pozbawiony podstawy prawnej winien podlegać oddaleniu. Mając powyższe na względzie na mocy art. 385 kpc w związku z art. 397 kpc i art. 13 kpc Sąd Okręgowy w Zamościu postanowił, jak na wstępie.