Appeal dismissed; court upheld security measure based on proven claim and legitimate interest in preventing asset dissipation.

Sygn. akt III Cz 955/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 sierpnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Krystyna Wiśniewska-Drobny Sędziowie: SO Tomasz Pawlik (spr.) SR (del.) Marcin Rak po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2014 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa S. B. przeciwko A. K. o zachowek na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 21 marca 2014 r., sygn. akt I C 1884/13 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Marcin Rak SSO Krystyna Wiśniewska – Drobny SSO Tomasz Pawlik Sygn. akt III Cz 955/14

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy udzielił powódce zabezpieczenia w ten sposób, że ustanowił na jej rzecz na nieruchomościach stanowiących własność pozwanej 2 hipoteki przymusowe: w kwocie 20 000 zł i w kwocie 45.000 zł. W uzasadnieniu wskazał, że roszczenie powódki o zapłatę 65 000 zł z odsetkami ustawowymi z tytułu zachowku zostało uprawdopodobnione. Wysokość dochodzonej kwoty wynika z przedstawionego operatu szacunkowego. Brak zabezpieczenia mógłby natomiast pozbawić jej zabezpieczenia albo znacznie utrudnić egzekucję należności.

Ustanowienie hipotek nie jest przy tym nadmiernie obciążające dla pozwanej. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art.730 1 § 1 i 2 k.p.c. w związku z art.747 pkt 2 k.p.c. Na opisane postanowienie zażalenie wniosła pozwana, która domagała się jego zmiany poprzez oddalenie wniosku o udzielenia zabezpieczenia i zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżąca zarzuciła Sądowi Rejonowemu naruszenie art.730, art.730 1 § 1 i 2 k.p.c. i art.747 pkt 2 k.p.c., kwestionując zaistnienie przesłanek zabezpieczenia w postaci uprawdopodobnienia roszczenia i jego wysokości oraz interesu prawnego w żądaniu zabezpieczenia.

Zdaniem skarżącej, wykonany na zlecenie powódki operat szacunkowy nie został należycie zweryfikowany i nie można na jego podstawie ustalić wartości nieruchomości wchodzących w skład masy spadkowej. W zażaleniu podniesiono też, że powódka nie wykazała, że zbycie nieruchomości pozbawi ją zabezpieczenia oraz, że pozwana zamierza zbyć te składniki masy spadkowej. Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniom skarżącej powódka należycie uprawdopodobniła swoje roszczenie. Pozwana nie kwestionowała w zażaleniu zasady swojej odpowiedzialności a jej zarzuty dotyczące przedstawionego przez powódkę operatu szacunkowego, sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego są chybione, z tego powodu, że dokument ten miał służyć jedynie uprawdopodobnieniu wysokości roszczenia.

Możliwość weryfikacji podanych w nim wartości na podstawie opinii biegłego powołanego w postępowaniu sądowym nie dyskwalifikuje jego znaczenia jako stanowiska osoby posiadającej odpowiednie kwalifikacje i status osoby zaufania publicznego, tym bardziej, że od jego sporządzenia nie minął rok. Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami rzeczoznawca majątkowy jest bowiem jedyną osobą uprawnioną do szacowania wartości nieruchomości a jego opinia w tym zakresie jest niezależna od woli klienta. Nie można też zasadnie podważać interesu prawnego powódki w żądaniu zabezpieczenia.

Możliwość pozbawienia powódki zaspokojenia wynika nie tylko z niebezpieczeństwa zbycia przez pozwaną nieruchomości, ale i z możliwości ich obciążenia w taki sposób, że egzekucja z tych składników majątkowych stanie się niemożliwa lub wysoce utrudniona. Decyzje w tym zakresie mogą być podejmowane swobodnie przez pozwaną, a powódka nie ma możliwości powzięcia o tego rodzaju zamiarach wiadomości. Pozwana nie wskazała też żadnych innych składników swojego majątku, z których mogło by nastąpić alternatywnie zaspokojenie należności powódki.

W tym stanie rzeczy Sąd Rejonowy zasadnie udzielił powódce zabezpieczenia w sposób opisany w zaskarżonym postanowieniu na podstawie powołanych przez siebie przepisów prawa. Zażalenie pozwanej podlegało zatem oddaleniu, o czym na zasadzie art.385 w zw. z art.397 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. SSR (del.) M. Rak SSO K. Wiśniewska-Drobny SSO T. Pawlik (spr.)