Legislator Case Law & Legislation
III Ca 353/14 AI generated

Court dismissed tenant's claim for rent deposit return, ruling nominal acceptance extinguished the debt.

Case Number III Ca 353/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the tenants' appeal seeking the return of a rent deposit, ruling that the landlord's acceptance of a nominal sum extinguished the debt. The tenants argued the deposit should be returned in full value, but the court found no evidence they objected to the nominal payment. Consequently, the court held that the debt was fully satisfied upon the signing of the new tenancy agreement.

Legislator headnote

AI generated

Art. 231 k.p.c.; Art. 60 k.c.: Acceptance of a nominal performance without reservation creates a presumption that the creditor consents to this partial satisfaction, thereby extinguishing the claim if the creditor fails to prove otherwise.

Keywords

AI generated
nominal performance extinguishment of debt presumption of acceptance rent deposit return partial satisfaction burden of proof tenancy agreement

Cited Legislation

AI generated
Art. 9 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 10 1994r. o zasadach przekazywania zakładowych budynków mieszkalnych przez przedsiębiorstwa państwowe
W motywach orzeczenia przywołał regulacje: art. 9 ust.
Art. 358 1 § 3 k.c.
z art. 358 1 § 3 k.c. poprzez błędną wykładnię tych przepisów skutkującą nieuzasadnionym przyjęciem, iż przepis art.
Art. 355 § 1 k.p.c.
O umorzeniu postępowania orzekł na podstawie regulacji art. 355 § 1 k.p.c. a o kosztach procesu stosując regulacje art.
Art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
a o kosztach procesu stosując regulacje art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Wyrok zaskarżyła pozwana (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w Z.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Reasumując, zaskarżony wyrok jest wadliwy i dlatego apelację pozwanej jako uzasadnioną uwzględniono, orzekając jak w sentencji na mocy regulacji art. 386 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację art.
Art. 100 zd. 2 k.p.c.
Art. 231 k.p.c.
Art. 60 k.c.
231 k.p.c.), że wierzyciel w sposób dorozumiany składa oświadczenie woli o przyjęciu kwoty nominalnej na zaspokojenie wierzytelności (art. 60 k.c.).
Art. 358 § 1 k.c.
oraz art. 358 1 § 3 k.c.
§ 13 ust. 1 pkt 1 i § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002r.
oraz § 13 ust. 1 pkt 1 i § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 353/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek Protokolant Justyna Chojecka po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa J. D. i K. D. przeciwko (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w Z. o zapłatę na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 25 listopada 2013 r., sygn. akt I C 1364/13 1. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 i 3 w ten sposób, że:

a) powództwo oddala;

b) zasądza od powodów solidarnie na rzecz pozwanej kwotę 1217 zł (tysiąc dwieście siedemnaście złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa prawnego;

2. zasądza od powodów solidarnie na rzecz pozwanej kwotę 916 zł (dziewięćset szesnaście złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania odwoławczego, w tym kwotę 600 zł (sześćset złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w tym postępowaniu. SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 353/14

UZASADNIENIE

Powodowie J. D. i K. D. żądali zasądzenia na ich rzecz od pozwanej (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w Z. kwoty 6.357 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 3 06 2013r. do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu żądania twierdzili, że pomimo wygaśnięcia stosunku najmu lokalu mieszkalnego pozwana nie zwróciła im w całości zwaloryzowanej kaucji mieszkaniowej. Pozwana (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w Z. wnosiła o oddalenie powództwa i zasądzenie na jej rzecz od powodów zwrotu kosztów procesu. Zarzuciła, że spełniła świadczenie poprzez zaliczenie kaucji w kwocie 27,21zł na poczet wkładu mieszkaniowego uiszczonego przez powoda przy zawarciu przez strony umowy o ustanowieniu na rzecz powoda spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu.

Na rozprawie w dniu 25 11 2013r. powodowie J. D. i K. D. cofnęli pozew co do kwoty 49,91zł wpłaconej przez pozwaną po wytoczeniu powództwa (k. 47). Sąd Rejonowy w Zabrzu w wyroku z dnia 25 11 2013r. zasądził od poz-wanej solidarnie na rzecz powodów kwotę 6.307,09 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 3 06 2013r. do dnia zapłaty, umorzył postępowanie w pozostałej części i orzekł o kosztach procesu. W motywach orzeczenia przywołał regulacje: art. 9 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 10 1994r. o zasadach przekazywania zakładowych budynków mieszkalnych przez przedsię-biorstwa państwowe (Dz.

U. z 1994r., nr 119, poz. 567 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym po nowelizacji z dnia 8 02 1997r. oraz art. 358 1 § 3 k.c. Stwierdził, że powodowie nie przyjęli jednostronnie ustalonej kaucji w kwocie 27,21zł ze skutkiem zwolnienia pozwanej ze zobowiązania, po czym dokonał przerachowania kaucji przy pomocy średniego miesięcznego wynagrodzenia w wymiarze brutto i wyliczył, że w pełni zwaloryzowana kaucja zamyka się kwotą 6.307,09zł i w tym zakresie uznał powództwo za uzasadnione. O umorzeniu postępowania orzekł na podstawie regulacji art. 355 § 1 k.p.c. a o kosztach procesu stosując regulacje art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Wyrok zaskarżyła pozwana (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w Z. w części uwzględniającej powództwo, która wnosiła o jego zmianę przez oddalenie powództwa i zasądzenie na jej rzecz od powodów zwrotu kosztów procesu za obie instancje.

Z ostrożności procesowej wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez ustalenie, że odsetki ustawowe płatne będą od dnia uprawomocnienia się wyroku oraz o zasądzenie na jej rzecz od powodów kosztów procesu za obie instancje. Zarzucała, że przy ferowaniu wyroku naruszono przepisy prawa materialnego tj.: - art. 354 § 1 k.c. przez błędną wykładnię tego przepisu skutkującą nieuzasadnionym przyjęciem, iż zaliczenie przez pozwaną wpłaconej przez powodów kaucji w kwocie 27,21 zł na poczet wkładu mieszkaniowego nie stanowi spełnienia świadczenia a więc zaspokojenia roszczenia skutkującego wygaśnięciem zobowiązania, - art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 12 10 1994r. o zasadach przekazywania zakładowych budynków mieszkalnych przez przedsiębiorstwa państwowe w zw. z art. 358 1 § 3 k.c. poprzez błędną wykładnię tych przepisów skutkującą nieuzasadnionym przyjęciem, iż przepis art. 9 ust. 2 nie wyłącza stosowania sądowej waloryzacji przewidzianej w przepisie art. 358 1 § 3 k.c., - art. 358 1 § 3 k.c. przez błędną wykładnię tego przepisu skutkującą nierozważeniem interesów obu stron i obciążeniem pozwanej pełną wartością zwaloryzowanej kwoty, - art. 481 § 1 k.c. przez błędną wykładnię tego przepisu skutkującą nieuzasadnionym przyjęciem, iż pozwana jest w opóźnieniu w zapłacie zwaloryzowanego świadczenia od dnia 3 06 2013r. gdy prawidłowa wykładnia przepisu skutkować winna przyjęciem, iż zapłata zwaloryzowanej sumy świadczenia na podstawie konstytutywnego zmieniającego treść stosunku prawnego wyroku winna nastąpić w momencie prawomocności wyroku.

Sąd Odwoławczy ustalił i zważył co następuje:

Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenie powodów a na-stępnie prawidłowo rozpoznał sprawę oraz skonstruował prawidłową podstawę faktyczną orzeczenia. Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia nie były kwestionowane w apelacji. Mają podstawę w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, który jest logiczny, wewnętrznie spójny i brak w nim zasadniczych sprzeczności, zaś informacje zawarte w poszczególnych źródłach dowodowych nawzajem się uzupełniają i potwierdzają i jako takie są w pełni wiarygodne.

Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji. W ich świetle dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna jest wadliwa. Powód J. D. zawarł w dniu 9 01 1989r. z Kopalnią (...) umowę najmu przedmiotowego lokalu, wpłacając kaucję mieszkaniową w wysokości 99.350 starych złotych (po denominacji złotego 9,93 nowych złotych). Nastąpiło to w trakcie trwania związku małżeńskiego z powódka K. D., w konsekwencji czego prawo najmu tego lokalu wraz ze związanymi z nim uprawnieniami – w tym również uprawnienie do zwrotu kaucji po zakończeniu stosunku najmu - weszło w skład majątku wspólnego powodów.

Lokale znajdujące się w dyspozycji Kopalni (...) zostały nieodpłatnie przejęte przez (...) Spółdzielnię Mieszkaniową (...) w Z., która w umowie z dnia 11 05 2011r. ustanowiła na rzecz powodów spółdzielcze lokatorskie prawo do przedmiotowego lokalu. Zgodnie z obowiązującą wówczas regulacją art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 12 10 1994r. o zasadach przekazywania zakładowych budynków mieszkalnych przez przedsiębiorstwa państwowe (Dz.U. z 1994, nr 119, poz. 567) wpłacona przez powoda kaucja mieszkaniowa podlegała zaliczeniu na poczet wkładu mieszkaniowego.

O zaliczeniu kaucji na poczet wkładu mieszkaniowego pozwana po-informowała powoda w piśmie z dnia 20 04 2011r., określając jej wysokość na kwotę 27,21zł (przewyższała ona znacząco zdenominowaną wysokość kaucji) oraz domagając się równocześnie zapłaty różnicy pomiędzy ustaloną wysokością wkładu mieszkaniowego a zaliczaną na jego poczet kaucją mieszkaniową w kwocie 7.361,34zł. W dniu 4 05 2011r. powód dokonał wpłaty tej kwoty na rachunek bankowy pozwanej po czym strony 11 05 2011r. zawarły umowę u ustanowieniu spółdzielczego lokatorskie prawa do przedmiotowego lokalu i najpóźniej z tą chwilą doszło w tej części do spełnienia przez pozwaną świadczenia zwrotu powodom kaucji mieszkaniowej.

Trafnie Sąd Rejonowy przyjął, że spełnienie świadczenia w kwocie nominalnej nie musi być równoznaczne ze skutkiem zwolnienia dłużnika ze zobowiązania (wygaśnięciem zobowiązania) – żeby do tego doszło wierzyciel musi bowiem uznać, że spełnienie świadczenia zaspokaja jego uzasadniony interes. Jednakże umknęło jego uwadze, że przyjęcie świadczenia w kwocie nominalnej bez zastrzeżenia, że wierzyciel żąda jego waloryzacji lub że przyjmuje kwotę nominalną jako świadczenie częściowe rodzi domniemanie faktyczne (art. 231 k.p.c.), że wierzyciel w sposób dorozumiany składa oświadczenie woli o przyjęciu kwoty nominalnej na zaspokojenie wierzytelności (art. 60 k.c.).

W przypadku powodów dodatkowo wzmacnia je fakt, że wystąpili oni o zapłatę zwaloryzowanej kaucji dopiero po upływie ponad 2 lat od daty ustanowienia na ich rzecz spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu. Jeśli wierzyciel twierdzi - tak jak powodowie w niniejszej sprawie – że przy-jęcie przezeń świadczenia zaoferowanego przez dłużnika w kwocie nominalnej nie sta-nowi wykonania zobowiązania – powinien okoliczność tę udowodnić. Na tę okoliczność powodowie nie zaoferowali jednak Sądowi żadnych dowodów, w konsekwencji czego w materiale sprawy brak jest jakichkolwiek informacji podważających powyższe domniemanie.

Dlatego uznać należy, że zaliczenie przez pozwaną kaucji w kwocie 27,21zł na poczet wkładu mieszkaniowego w ocenie powodów w pełni zaspokajało ich interes wynikający z obowiązku zwrotu im przez pozwaną kaucji mieszkaniowej wpłaconej przy zawarciu umowy najmu przedmiotowego lokalu i tym samym z chwilą zawarcia przez strony umowy o ustanowienie na rzecz powoda spółdzielczego lokatorskiego prawa do przedmiotowego lokalu wygasło przynależne im wobec pozwanej roszczenie o jej zwrot. W świetle regulacji art. 358 § 1 k.c. czyni to powództwo bezzasadnym a apelacje uzasadnioną (brak przedmiotu waloryzacji) i niezależnie od oceny zasadności pozostały zarzutów apelacji skutkowało koniecznością zmiany zaskarżonego orzeczenia przez oddalenie powództwa, a w konsekwencji tego również zmianą rozstrzygnięcia o kosztach procesu (o kosztach procesu orzeczono w oparciu o regulację art. 100 zd. 2 k.p.c.).

Reasumując, zaskarżony wyrok jest wadliwy i dlatego apelację pozwanej jako uzasadnioną uwzględniono, orzekając jak w sentencji na mocy regulacji art. 386 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz § 13 ust. 1 pkt 1 i § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348, z późniejszymi zmianami) biorąc pod uwagę, iż powodowie ulegli w całości w postępowaniu odwoławczym i powinni zwrócić pozwanej poniesione przez ną w tym postępowaniu koszty zastępstwa przez fachowego pełnomocnika SSO Leszek Dąbek