Appeal dismissed; court upheld expert fee and expenses as reasonable under civil procedure law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appellant's appeal against a district court order awarding an expert witness fees and expenses. The appellant argued for a lower fee, but the court found the requested amount justified by the expert's work card and necessary expenditures. Consequently, the court ruled that the district court correctly applied the law regarding expert compensation and expenses.
Legislator headnote
AI generatedArt. 89 ust. 1, 2 u. o k.s.; Art. 93 ust. 1 k.p.c.; Art. 385, 397 § 2 k.p.c.: An appeal challenging the amount of an expert witness's fees and expenses is inadmissible if the awarded sum corresponds to the expert's qualifications and the work performed, as confirmed by the expert's work card and necessary receipts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 523/14 POSTANOWIENIE K., dnia 27 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Henryk Haak – spr. SSO Marian Raszewski SSO Paweł Szwedowski po rozpoznaniu w dniu 27 października 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. P. z udziałem K. P. o podział majątku wspólnego na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Jarocinie z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt I Ns 350/13, p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. Sygn. akt II Cz 523/14
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2014 r. – w sprawie z wniosku S. P. z udziałem K. P. o podział majątku wspólnego – Sąd Rejonowy w Jarocinie przyznał biegłemu A. K. wynagrodzenie oraz zwrot wydatków w łącznej kwocie 2.134,20 zł. Postanowienie to – zażaleniem z dnia 25 czerwca 2014 r. – wnioskodawca S. P. zaskarżył w całości. Wniósł on o uchylenie zaskarżonego przez siebie postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Równocześnie złożył on ewentualny wniosek o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przyznanie biegłemu wynagrodzenia w kwocie 1.000 zł.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Sąd Okręgowy podziela stanowisko wyrażone przez Sąd Rejonowy co do tego, że żądane przez biegłego A. K. wynagrodzenie odpowiada tu nakładowi pracy tego biegłego oraz jego kwalifikacjom, a poniesione wydatki wynikają z przedłożonego rachunku z dnia 5 czerwca 2014 r. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w przedstawionej przez biegłego A. K., znajdującej się w aktach sprawy, karcie pracy. W karcie tej biegły wyszczególnił dokonane przez siebie czynności i czas przeznaczony na ich wykonanie oraz wyodrębnił wydatki.
Należne biegłemu wynagrodzenie stanowi kwotę 1.848,36 zł, w tym podatek VAT 23 % - 345,63 zł, a wynagrodzenie bez tego podatku – 1.502,73 zł. Wydatki stanowią kwotę 285,84 zł. Wydatki wykazane przez biegłego w złożonym przez niego rachunku są wydatkami niezbędnymi w rozumieniu art. 89 ust. 1 u. o k.s. Ustalona wysokość wynagrodzenia biegłego jest zgodna z wymogami określonymi w art. 89 ust. 2 u. o k.s. i należycie uwzględnia m.in. potrzebny do wydania opinii czas pracy. Przyznanie biegłemu wynagrodzenia w żądanej przez niego wysokości nie oznacza, że Sąd Rejonowy zaniechał obowiązku ustalenia wynagrodzenia biegłego i w ten sposób naruszył treść art. 93 ust. 1 w zw. z art. 89 ust. 2 u. o k.s. Już wobec powyższego zażalenie podlega oddaleniu (art. 385 k.p.c. w zw. z m.in. art. 397 § 2 k.p.c.).
K., dnia 27 października 2014 r.