Appeal dismissed because correction under Art. 350 § 1 CPC only fixes clerical errors, not substantive share changes.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appeal filed by A. T. regarding a correction of inheritance shares. The lower court rejected the request to alter the distribution ratio, noting that the applicant sought a substantive change rather than a clerical fix. The court ruled that the statutory power to correct judgments is limited to removing clerical or arithmetic errors, not re-evaluating the material distribution of the estate.
Legislator headnote
AI generatedArt. 350 § 1 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: The institution of correcting a judgment is intended solely to remove inconsistencies between the court's actual will and its written expression, and cannot be used to correct substantive errors in the resolution of the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 500/14 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym : Przewodniczący: SSO Bogumił Goraj (spr.) Sędziowie: SO Irena Dobosiewicz SO Tomasz Adamski po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. T. (1) z udziałem J. T., M. B. i A. T. o stwierdzenie nabycia spadku na skutek zażalenia uczestnika postępowania A. T. od postanowienia Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 24 lutego 2014 r. sygn. akt I Ns 876/09 postanawia: oddalić zażalenie. Na oryginale właściwe podpisy II Cz 500/14
UZASADNIENIE
A. T. wniósł o zmianę i sprostowanie postanowienia Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 12 stycznia 2010 r. wydanego w sprawie I Ns 876/09 poprzez stwierdzenie, że udział C. T. wynoszący 4/8 w spadku po S. T. dziedziczą dzieci zmarłego M. T. (2): M. T. (1), A. T. i M. B. w częściach równych. W uzasadnieniu podał, że C. T. zmarła wiele lat przed wydaniem postanowienia z dnia 12 stycznia 2010 r., a J. T. w dniu rozprawy wycofał się ze swojej części spadku”. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu postanowieniem z dnia 24 lutego 2014 r. oddalił wniosek o sprostowanie postanowienia z dnia 12 stycznia 2010 r. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, iż z przepisu art. 350 § 1 k.p.c. wynika, że sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sąd uznał, że nie dopuścił się omyłki pisarskiej lub rachunkowej i wniosek oddalił. Zażalenie na to postanowienie wniósł A. T., który je zaskarżył w całości. W uzasadnieniu powtórzył argumenty podane we wniosku o sprostowanie postanowienia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne. Sąd Rejonowy trafnie powołał przepis art. 350 § 1 k.p.c., który na mocy przepisu art. 13 § 2 k.p.c., ma zastosowanie w postępowaniu nieprocesowym. W myśl tego przepisu sprostowanie wyroku (postanowienia) ma na celu usunięcie niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. Zatem sprostowanie orzeczenia może nastąpić po stwierdzeniu uchybień formalnych. Składając wniosek o sprostowanie postanowienia z dnia 12 stycznia 2010 r. A. T. zmierzał do zmiany wielkości udziałów w spadku po S. T..
Powołał się przy tym na okoliczności mające znaczenie materialnoprawne, a nie formalne. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 13 czerwca 2013 r. wydanym w sprawie V CZ 28/13 (LEX 1375536) wyraził pogląd, że „ Sprostowanie orzeczenia przewidziane w art. 350 § 1 k.p.c., stosowanym w postępowaniu nieprocesowym zgodnie z art. 13 § 2 k.p.c., ma na celu usunięcie niezgodności pomiędzy rzeczywistą wolą i wiedzą sądu a ich wyrażeniem na piśmie. Instytucja sprostowania nie może być wykorzystywana do usuwania merytorycznych błędów w rozstrzygnięciu sprawy…”.
Sąd Okręgowy to stanowisko w pełni podziela. Zatem przedmiotem badania w postępowaniu o sprostowanie orzeczenia o stwierdzeniu nabycia spadku nie może być wielkość udziałów przypadających spadkobiercom. Dlatego Sąd Okręgowy uznał zażalenie za bezzasadne i na podstawie przepisów art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oraz art. 13 § 2 k.p.c. je oddalił.