Court dismissed debt claim due to successful statute of limitations defense regarding service contract payments.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment of service fees after the defendant successfully raised the statute of limitations defense. Although the plaintiff argued that the debt was transferred via assignment and based on invoices from 2005-2006, the defendant contested the claim solely on the grounds of expiration. The court ruled that the two-year limitation period applicable to service contracts had expired by mid-2008, rendering the debt unenforceable.
Legislator headnote
AI generatedArt. 750 k.p.c.; Art. 751 pkt 1 k.c.; Art. 117 k.c.: The validity of a statute of limitations defense does not depend on the precise citation of the governing law; mere raising of the defense obliges the court to determine the applicable term, and successful invocation bars enforcement of the claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 2127/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 maja 2014 r. Sąd Rejonowy w Oleśnicy w I Wydziale Cywilnym w składzie: Przewodniczący SSR Ewa Przychodzka Protokolant Beata Wolny po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014 r. w Oleśnicy na rozprawie przy udziale stron powód: (...)z siedzibą w L. pozwany: W. S. o zapłatę powództwo oddala. Z. / 1. odnotować;
2. kal. 21 dni. 13 maja 2014 r. I C 2127/13
UZASADNIENIE
Strona powodowa (...)z/s w L.wniosła o wydanie nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko pozwanemu W. S.i zasądzenie od pozwanego kwoty 391,90 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi co do kwot: - 35,00 zł od dnia 20.01.2006 r. do dnia zapłaty; - 14,10 zł od dnia 20.04.2006 r. do dnia zapłaty; - 35,00 zł od dnia 20.03.2006 r. do dnia zapłaty; - 13,92 zł od dnia 20.04.2006 r. do dnia zapłaty; - 21,08 zł od dnia 20.04.2006 r. do dnia zapłaty; - 35,00 zł od dnia 20.10.2005 r. do dnia zapłaty; - 35,00 zł od dnia 20.12.2005 r. do dnia zapłaty; - 35,00 zł od dnia 20.11.2005 r. do dnia zapłaty; - 35,00 zł od dnia 20.02.2006 r. do dnia zapłaty; - 14,10 zł od dnia 20.03.2006 r. do dnia zapłaty; - 14,10 zł od dnia 20.01.2006 r. do dnia zapłaty; - 14,10 zł od dnia 20.11.2005 r. do dnia zapłaty; - 14,10 zł od dnia 20.10.2005 r. do dnia zapłaty; - 14,10 zł od dnia 20.12.2005 r. do dnia zapłaty; - 34,10 zł od dnia 20.05.2006 r. do dnia zapłaty; - 14,10 zł od dnia 20.05.2006 r. do dnia zapłaty; - 14,10 zł od dnia 20.02.2006 r. do dnia zapłaty;
W uzasadnieniu swojego żądania strona powodowa stwierdziła, że na podstawie cesji wierzytelności przejęła od firmy (...) S.A. prawo do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu świadczenia usług związanych z zawartą umową abonamentową. Strona powodowa dochodzi od pozwanego zapłaty za wykonywanie usługi w kwocie 391,90 zł zgodnie z częściowym wykazem wierzytelności do umowy cesji z dnia 03.07.2012 r. W dniu 09.09.2013 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, którym żądanie strony powodowej uwzględnił w całości.
Pozwany W. S. złożył sprzeciw od nakazu zapłaty, wnosząc o uchylenie nakazu w całości i zgłaszając zarzut przedawnienia. Potem na rozprawie powtórzył argumentację, uzasadniającą oddalenie powództwa w całości. Podniósł zarzut przedawnienia roszczeń wynikających z przedłożonych przez stronę powodową faktur. W toku postępowania dowodowego u s t a l o n o n a s t ę p u j ą c y s t a n f a k t y c z n y: W dniu 03.07.2012 r. zawarta została pomiędzy (...)z/s w L.i (...)S.A. z/s w W.umowa o przelew wierzytelności. Strona powodowa przygotowała też zawiadomienie kierowane do pozwanego o w/w cesji wierzytelności z częściowym wykazem wierzytelności do umowy o przelewie wierzytelności z dnia 03.07.2012 r. /dowód: duplikat umowy cesji wierzytelności z dnia 03.07.2012 r.– k. - 30, zawiadomienie o cesji wierzytel-ności – k. 35; częściowy wykaz wierzytelności do umowy o przelewie wierzytelności z dnia 03.07.2012 r.
– k. 35 v.; Sąd zważył: Pozwany nie kwestionował prawidłowości dokonania przelewu wierzytelności z dnia 03.07.2012 r. Nie kwestionował też skuteczności zawiadomienia go o cesji, chociaż strona powodowa nie przedstawiła dowodu doręczenia pozwanemu takiego zawiadomienia. Skutecznie natomiast podniósł zarzut przedawnienia. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w swoim wyroku z dnia 22.02.2007 r. (IV CSK 1/07, LEX nr 274225 ) skuteczność zarzutu przedawnienia nie jest związana z poprawnym powołaniem przepisu prawa materialnego decydującego o terminie przedawnienia roszczenia objętego sporem.
Samo podniesienie zarzutu przedawnienia jest wystarczające dla konieczności jego rozpoznania i nakazuje rozważenie przez sąd, jaki jest termin przedawnienia określonego roszczenia. Do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, tak jak w przypadku przedmiotowej umowy abonamentowej zawartej przez pozwanego z (...) S.A., z mocy art. 750 kpc stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Żądanie zapłaty opierało się - według twierdzeń strony powodowej – na fakturach za okres od października 2005 r. do maja 2006 r.
Skoro są to roszczenia o wynagrodzenie za czynności spełnione przez osobę prowadzącą przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 1 kc, ma w takim wypadku zastosowanie 2-letni termin przedawnienia przewidziany w art. 751 pkt 1 kc (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14.01.2004 r., I CK 54/03, OSNC 2005/2/35 ). Biorąc pod uwagę terminy płatności faktur wskazane w częściowym wykazie wierzytelności, należało przyjąć, iż dwuletni termin przedawnienia dla ich dochodzenia upłynął najpóźniej w połowie 2008 r. Istota przedawnienia polega na tym, że po upływie określonego w ustawie terminu, ten przeciwko któremu kieruje się roszczenie (dłużnik), może uchylić się od jego zaspokojenia (art. 117 kc).
W aspekcie procesowym oznacza to, że w razie skutecznego skorzystania przez dłużnika (pozwanego) z zarzutu przedawnienia i uchylenia się od zaspokojenia roszczenia, nie może ono być skutecznie dochodzone w postępowaniu sądowym, co obliguje sąd do oddalenia powództwa. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.