Legislator Case Law & Legislation
VI K 221/14 AI generated

Court convicted drunk driver of driving while banned, imposing prison term and extended ban.

Case Number VI K 221/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court convicted the defendant of driving a motor vehicle while under a court-ordered ban due to prior intoxication. The prosecution argued that the defendant's prior conviction and current alcohol levels demonstrated a high risk to public safety. The court upheld the conviction and imposed a ten-month prison sentence, rejecting probation because the defendant had previously failed to utilize a suspended sentence.

Legislator headnote

AI generated

Art. 178a § 4 kk; Art. 69 § 1, 2, 4 kk; Art. 53 kk; Art. 42 § 2 kk; Art. 624 § 1 k.p.k.: A suspended sentence may not be applied to a repeat offender who previously failed to utilize such a benefit, necessitating immediate imprisonment to ensure public safety.

Keywords

AI generated
drunk driving driving while banned suspended sentence recidivism motor vehicle ban public safety criminal penalty

Cited Legislation

AI generated
Art. 178a § 4 kk
akt VI K 507/12 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat obowiązującego od dnia 25 maja 2012 roku do dnia 25 maja 2015 roku; to jest o czyn z art. 178a§4 kk I.
Art. 69 § 1, 2 kk
53 kk uznał, że dyspozycja przepisu art. 69§1 i 2 kk nie ma zastosowania i wskazać też należy, że zgodnie z §4 art.
Art. 69 § 4 kk
53 kk uznał, że dyspozycja przepisu art. 69§1 i 2 kk nie ma zastosowania i wskazać też należy, że zgodnie z §4 art.
Art. 53 kk
W kontekście powyższego konkludując, to Sąd mając na uwadze zasady i dyrektywy sądowego wymiaru kary, przede wszystkim te określone przepisem art. 53 kk uznał, że dyspozycja przepisu art.
Art. 42 § 2 kk
Na podstawie art. 42§2 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 6 (sześciu).
Art. 624 § 1 k.p.k.
Orzeczenie o zwolnieniu oskarżonego, z uwagi na jego sytuację życiową oraz orzeczenie kary izolacyjnej, od ponoszenia kosztów sądowych znajduje uzasadnienie w przepisie art. 624§1 kpk.

Cited Case Law

AI generated
VIII K 1111/08
akt VIII K 1111/08) na karę pozbawienia wolności z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania i, że orzeczeniem tym również orzeczono wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, obowiązującego również w dniu 31 marca 2014 roku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI K 221/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 września 2014 roku Sąd Rejonowy, VI Wydział Karny w Kłodzku w składzie: Przewodniczący: SSR Mirosław Irzycki Protokolant: Monika Dominikiewicz po rozpoznaniu dnia 25 września 2014 roku sprawy karnej M. Z., ur. (...) w B. syna M. i K. zd. J. oskarżonego o to, że: w dniu 31 marca 2014 roku w miejscowości S. W., woj. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym kolejno badanie I – 1,09 mg/l, badanie II – 1,11 mg/l stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu, prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...) mimo orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w K., sygn. akt VI K 507/12 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat obowiązującego od dnia 25 maja 2012 roku do dnia 25 maja 2015 roku; to jest o czyn z art. 178a§4 kk I.

Oskarżonego M. Z. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego czynu, a wyczerpującego ustawowe znamiona występku określonego art. 178a§4 kk i za to na podstawie art. 178a§4 kk wymierza karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. II. Na podstawie art. 42§2 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 6 (sześciu). III. Zwalnia oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych zaliczając wydatki poniesione w sprawie na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny. W dniu 31 marca 2014 roku, o godzinie 17.05 w S. funkcjonariusze policji z Komendy Powiatowej Policji w K. P. K. i K. S., pełniący wówczas służbę patrolową, zatrzymali do kontroli drogowej prowadzącego samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...) oskarżonego M. Z.. Oskarżony wówczas tym samochodem osobowym jechał z K. do S., do swego miejsca zamieszkania, i prowadził go nie posiadając uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych, też nie stosując się do orzeczonego wobec niego wyrokiem sądowym zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, i w tym czasie przejechał tym samochodem osobowym do miejsca zatrzymania go do kontroli drogowej około 4-5 kilometrów. dowód: wyjaśnienia oskarżonego M.

Z. – karta 15-16 i 47 akt sprawy, notatka urzędowa z przeprowadzonej kontroli drogowej z dnia 31 marca 2014 roku – karta 1 akt sprawy. Przed podjęciem jazdy tym samochodem osobowym oskarżony M. Z. w K. spożywał alkohol w postaci piwa i wódki, i gdzie też wypił wówczas on jedno piwo półlitrowe oraz 300 ml wódki. dowód: wyjaśnienia oskarżonego M. Z. – karta 15-16 i 47 akt sprawy. Oskarżony, od którego wyczuwalną była woń alkoholu, przez zatrzymujących go do kontroli drogowej funkcjonariuszy policji, poddany został badaniu urządzeniem elektronicznym do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu i badanie to przeprowadzone o godzinie 17.06 i 17.22 dnia 31 marca 2014 roku wykazało odpowiednio zawartość 1,09 mg/l i 1,11 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. dowód: wyjaśnienia oskarżonego M.

Z. – karta 15-16 i 47 akt sprawy, notatka urzędowa z przeprowadzonej kontroli drogowej z dnia 31 marca 2014 roku – karta 1 akt sprawy, protokół użycia urządzenia elektronicznego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu – karta 2 akt sprawy, świadectwo wzorcowania – karta 3 akt sprawy. Oskarżony, żonaty, nie posiadający nikogo na utrzymaniu, nie pracujący, pobiera rentę rolniczą w wysokości 900 złotych miesięcznie. dowód: wyjaśnienia oskarżonego M. Z. – karta 15-16 i 47 akt sprawy. Oskarżony był już karany sądownie, a to wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 13 września 2012 roku (sygn. akt VI K 507/12) za czyn z art. 178a§1 kk na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania tytułem próby na okres lat 2, orzekającym również wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 3, a który obowiązuje do dnia 25 maja 2015 roku. dowód: dane o karalności – karta 42-43 akt sprawy, odpis wyroku Sądu Rejonowego w K.z dnia 13 września 2012 roku o sygn. akt VI K 507/12, akta sprawy Sądu Rejonowego w Kłodzku o sygn.

VI K 507/12. Oskarżony do winy przyznał się i wyjaśniając na rozprawie głównej skorzystał z uprawnienia do odmowy składania wyjaśnień (karta 47 akt sprawy). Wyjaśniając w toku postępowania przygotowawczego oskarżony podał zgodnie z ustalonym stanem faktycznym, podając, że faktycznie w dniu 31 marca 2014 roku przed podjęciem jazdy samochodem osobowym z K., tam wcześniej spożywał alkohol w postaci piwa i wódki z nieznanymi mu osobami, a następnie wracając już do swego miejsca zamieszkania w S. został zatrzymany do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy policji i poddany przez nich badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, a które wykazało, że znajduje się w stanie nietrzeźwości (karta 15-16 akt sprawy).

Na rozprawie głównej nadto oskarżony odpowiadając na pytania podał, że wówczas wracał do swego miejsca zamieszkania do S. i do momentu zatrzymania go do kontroli drogowej przejechał samochodem osobowym przez siebie prowadzonym około 4-5 kilometrów, a przed podjęciem jazdy tym samochodem wypił jedno piwo i 300ml wódki. Sąd zważył co następuje. W kontekście zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym i wyników badania oskarżonego urządzeniem elektronicznym do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu, stan nietrzeźwości oskarżonego w pojęciu art. 115§16 pkt 2 kk w sposób niewątpliwy wykazującego, to wina i sprawstwo oskarżonego odnośnie popełnienia zarzucanego mu czynu, a wyczerpującego ustawowe znamiona występku określonego art. 178a§4 kk, jest niewątpliwą i kwestionowaną być nie może, zwłaszcza, że oskarżony, niekwestionujący wyników badania go zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, jak też nie kwestionując faktu niestosowania się wówczas do orzeczonego wobec niego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, wyjaśniając do winy przyznał się i podał okoliczności jego popełnienia.

Dla bytu występku określonego art. 178a§4 kk bez znaczenia jest fakt, z jakiego powodu znajdujący się w stanie nietrzeźwości pojazd mechaniczny prowadzący, jazdę pojazdem takim podejmuje oraz jaki odcinek drogi publicznej zamierzał przejechać i jaki faktycznie przejechał oraz jaki rodzaj alkoholu spożywał i kiedy, a decydującym i rozstrzygającym jest jedynie fakt prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie takim, co w przedmiotowej sprawie, co ponownie podnieść należy, nie jest kwestionowane i przez oskarżonego, gdyż wyjaśniając potwierdził on ustalony w tym zakresie stan faktyczny.

Wskazać należy również w kontekście powyższego, że ustawodawca penalizując czyn określony art. 178a§4 kk niewątpliwe miał i w swej intencji prawną eliminację uczestników ruchu drogowego, którzy znajdując się w stanie nietrzeźwości, ruch ten mieliby zdestabilizować, czy też zagrozić bezpieczeństwu tego ruchu, również tego odbywającego się przede wszystkim pojazdami mechanicznymi, i niewątpliwym oraz niepodlegającym kwestionowaniu jest fakt, że nietrzeźwi prowadzący pojazdy mechaniczne stanowią realne zagrożenie dla uczestników ruchu drogowego, także pieszych, i czyny te są również często, a wręcz nagminnie popełniane, a nadto także podnieść należy, że oskarżony prowadząc pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości nie zadośćuczynił kategorycznemu i bezwarunkowemu zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości, a zawartemu w art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku (Dz.

U. z 2012 roku Nr 1137) prawo o ruchu drogowym, i oskarżony łamiąc ten bezwzględny i bezwarunkowy zakaz zdyskwalifikował się jako kierowca oraz także również jako uczestnik ruchu drogowego, a który ponadto prowadził pojazd mechaniczny na drodze publicznej o znacznym natężeniu ruchu pojazdów oraz pieszych znajdując się w stanie znacznego opilstwa alkoholowego. Ponadto podnieść należy, że w ówczesnym okresie krytycznym oskarżony jednocześnie dopuścił się popełnienia wykroczenia określonego art. 94§1 kw, a polegającego na prowadzeniu pojazdu mechanicznego bez posiadania uprawnień do jego prowadzenia (notatka urzędowa z przeprowadzonej kontroli drogowej z dnia 31 marca 2014 roku – karta 1 akt sprawy).

Ta nonszalancja i brak poszanowania dla obowiązków ciążących na prowadzących pojazdy mechaniczne przez oskarżonego znajduje logiczne potwierdzenie i uzasadnienie tylko we wcześniej spożytym przez niego alkoholu, i dalej odnosząc się do stwierdzonego u oskarżonego stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu, to należy podjąć w pełni uzasadnione wątpliwości odnośnie podawanej przez niego wersji co do ilości spożytego przez niego alkoholu przed podjęciem jazdy samochodem osobowym, a który, również też mając pełną świadomość, że za podobny czyn, a określony art. 178a§1 kk, był już karany sądownie wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia13 września 2012 roku (sygn. akt VIII K 1111/08) na karę pozbawienia wolności z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania i, że orzeczeniem tym również orzeczono wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, obowiązującego również w dniu 31 marca 2014 roku.

Wobec powyższego Sąd uznał oskarżonego M. Z. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, a wyczerpującego ustawowe znamiona występku określonego art. 178a§4 kk i za to na podstawie art. 178a§4 kk wymierzył karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, jako kary w pełni realizującej wymogi zasad prewencji ogólnej i szczególnej oraz sprawiedliwej odpłaty, biorąc i pod uwagę fakt, że oskarżony był już karany sądownie za czyn podobny określony art. 178a§1 kk, ale i też fakt, że czyn przypisany oskarżonemu cechuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości, a który nagminnie popełniany, jest właśnie realnym zagrożeniem bezpieczeństwa ruchu drogowego, i to zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego zostało przez oskarżonego wręcz spotęgowane faktem prowadzenia przez niego samochodu osobowego w czasie i w miejscu mogącym zagrozić życiu i zdrowiu innych uczestników ruchu drogowego.

W kontekście powyższego konkludując, to Sąd mając na uwadze zasady i dyrektywy sądowego wymiaru kary, przede wszystkim te określone przepisem art. 53 kk uznał, że dyspozycja przepisu art. 69§1 i 2 kk nie ma zastosowania i wskazać też należy, że zgodnie z §4 art. 69 kk wobec sprawców występku określonego art.178a§4 kk dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności może być zastosowane jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach, a które w sprawie oskarżonego nie występują, również zwłaszcza w sytuacji, że wobec oskarżonego już było stosowane dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności i danej mu szansy bycia resocjalizowanym w warunkach wolnościowych nie wykorzystał, i stąd też koniecznym obecnie jest poddanie go resocjalizacji w warunkach izolacyjnych.

Powyższe fakty i okoliczności również zadecydowały o rodzaju i zakresie orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, a który Sąd orzekł na okres lat 6 na podstawie art. 42§2 kk, i który to środek karny ma również realizować wymogi zasad prewencji ogólnej i szczególnej oraz sprawiedliwej odpłaty. Orzeczenie o zwolnieniu oskarżonego, z uwagi na jego sytuację życiową oraz orzeczenie kary izolacyjnej, od ponoszenia kosztów sądowych znajduje uzasadnienie w przepisie art. 624§1 kpk.