Legislator Case Law & Legislation
IV P 269/13 AI generated

Court awards unpaid wages and travel allowances to employee based on oral agreement and bank records.

Case Number IV P 269/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court awarded the plaintiff 4,500 PLN in unpaid wages and allowances while dismissing a claim for 300 PLN. The plaintiff alleged an oral agreement for 4,000 PLN monthly, supported by bank transfers exceeding the written contract's base salary, whereas the defendant claimed lower pay due to unproven absences. The court prioritized the plaintiff's testimony and financial evidence over the defendant's assertions, establishing that the oral agreement and travel allowances were valid despite the lack of detailed daily records.

Legislator headnote

AI generated

Art. 300 k.p.; Art. 481 k.c.; Art. 113 ust. 1 u.k.s.c.: In labor disputes where the written contract specifies a base salary but an oral agreement establishes a higher total compensation including travel allowances, the court may find the oral agreement valid if supported by bank records, thereby awarding the difference and dismissing counterclaims regarding unproven absences.

Keywords

AI generated
labor dispute oral employment agreement unpaid wages travel allowances burden of proof bank records evidence court costs allocation

Cited Legislation

AI generated
Art. 300 k.p.
w związku z art. 300 k.p. Sąd w orzeczeniu kończącym w instancji sprawę z zakresu prawa pracy, w której wartość przedmiotu sporu nie przewyższa kwoty 50.000 zł: obciąża pozwanego pracodawcę na zasadach określonych w art.
Art. 481 k.c.
O odsetkach rozstrzygnięto na podstawie art. 481 k.c. w związku z art.
Art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Sąd w orzeczeniu kończącym w instancji sprawę z zakresu prawa pracy, w której wartość przedmiotu sporu nie przewyższa kwoty 50.000 zł: obciąża pozwanego pracodawcę na zasadach określonych w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.
Art. 96 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
1398 ze zm.) kosztami sądowymi, których nie miał obowiązku uiścić pracownik wnoszący powództwo lub odwołanie do sądu (art. 96 ust.
Art. 477 2 § 1 k.p.c.
Na podstawie art. 477 2 § 1 k.p.c. orzeczono o rygorze natychmiastowej wykonalności do wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia powoda.
art. 355 § 1 k.p.c
/ dowód: zeznania powoda; historia rachunku (k-17-19)/; Sąd zważył W związku z cofnięciem przez powoda pozwu w części dotyczącej 300zł Sąd na podstawie art. 355 § 1 k.p.c.
art. 203 § 4 k.p.c
umorzył postępowanie w tej części przyjmując ograniczenie roszczenia za zgodne z art. 203 § 4 k.p.c.
art. 6 k.c
Pozwany pracodawca podniósł, że powód przez szereg dni nie świadczył pracy lecz okoliczności tych w żaden sposób nie udowodnił i z mocy art. 6 k.c.
art. 481 k.c
O odsetkach rozstrzygnięto na podstawie art. 481 k.c.
art. 300 k.p
w związku z art. 300 k.p.

Cited Case Law

AI generated
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 03 2007 r. I PZP 1/07 OSNP 2007/19-20/269
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 03 2007 r. I PZP 1/07 OSNP 2007/19-20/269..).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV P 269/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 września 2014r. Sąd Rejonowy w Kłodzku – Sąd Pracy w składzie: Przewodniczący SSR Andrzej Józefowski Protokolant Paulina Szkutnik po rozpoznaniu w dniu 15 września 2014r. w Kłodzku sprawy z powództwa Z. K. przeciwko F. G. – (...) w J. o wynagrodzenie I. zasądza od pozwanego F. G. - (...) w J. na rzecz powoda Z. K. kwotę 4.500,00 złotych (cztery tysiące pięćset złotych 00/100) z ustawowymi odsetkami od 500,00 złotych od 11 sierpnia 2013r. i od kwot po 2.000 złotych od 11 września i 11 października 2013r.; II. umarza postępowanie co do kwoty 300,00 złotych; III. nakazuje pozwanemu F. G. – (...) w J. , aby uiścił na rzecz Skarbu Państwa ( Kasa tut. Sądu) kwotę 225,00 złotych tytułem opłaty sądowej, od ponoszenia której powód był ustawowo zwolniony; IV. wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 4.000,00 złotych. Sygn. akt IVP 269/13

UZASADNIENIE

Powód Z. K. domagał się zasądzenia od pozwanego F. G. prowadzącego firmę (...) w J. zaległego wynagrodzenia za pracę oraz diet w wysokości 4 800zł wraz z ustawowymi odsetkami. W uzasadnieniu pozwu powód podał, że w okresie od 1 07 2013r. do 22 09 2013r. był zatrudniany przez pozwanego na stanowisku kierowcy. Pozwany nie wypłacił powodowi wynagrodzenia za pracę w pełnej wysokości oraz za lipiec i sierpień 2013r. dokonał potrąceń z wynagrodzenia za pracę bez zgody powoda. Powód wskazał, że zgodnie z umową z pozwanym powinien zarabiać 4 000zł miesięcznie tytułem wynagrodzenia za pracę oraz ryczałtowo określonych diet.

Pozwany F. G. – (...) w J. wniósł o oddalenie powództwa zarzucając, że powód był zatrudniony za wynagrodzeniem po 1 600zł brutto miesięcznie, przy czym w okresach od 1 – 3 VII 2013r. , 6 – 8 VII 2013r., 10-14 VII 2013r., 20-21 VII 2013r., 27 – 29 VII 2013r., 2 – 11 VIII 2013r., 17 – 19 VIII 2013r. oraz 23 – 27 VIII 2013r. korzystał z dni wolnych od pracy. Pozwany podniósł, że tytułem wynagrodzenia za pracę oraz diet powód otrzymał łącznie kwotę 5 500zl, przy czym pozwany nie dokonywał jakichkolwiek potrąceń z wynagrodzenia należnego powodowi.

W toku procesu powód ograniczył swoje żądanie do kwoty 4 500zł. Sąd ustalił następujący stan faktyczny Powód Z. K. zawarł z pozwanym umowę o pracę na czas określony od 1 VII 2013r. do 30 IX 2013r. na stanowisko kierowcy. Strony rozwiązały umowę o pracę za porozumieniem stron z dniem 22 09 2013 r. Strony ustnie uzgodniły wynagrodzenie powoda na kwotę 4 000zł miesięcznie obejmujące wynagrodzenie podstawowe w wysokości 1 600zł miesięcznie oraz ryczałtowo określone diety za wykonywanie przez powoda pracy w charakterze kierowcy na terenie Europy.

W trakcie zatrudnienia powód wykonywał pracę w różnych krajach Europy ( najczęściej do Hiszpanii i Niemiec ), przy czym nie wystawiał ani nie oddawał delegacji za podróż służbową , nie podpisywał list obecności, a jedynym dowodem pracy powoda jako kierowcy były zapisy tachografu. Strony sporządziły pisemną umowę o pracę, w której określiły wyłącznie wynagrodzenie podstawowe powoda na kwotę 1 600zł. / dowód: zeznania powoda, umowa o pracę (k-3)/; Powód otrzymał, tytułem wynagrodzenia za pracę oraz diet, w drodze przelewu na rachunek bankowy 3 500zł w dniu 6 VIII 2013r. oraz 2 000zł w dniu 9 IX 2013r.

Innych wypłat powód już nie otrzymywał. Nie otrzymywał także list płac i nie podpisywał takich list. / dowód: zeznania powoda; historia rachunku (k-17-19)/; Sąd zważył W związku z cofnięciem przez powoda pozwu w części dotyczącej 300zł Sąd na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. umorzył postępowanie w tej części przyjmując ograniczenie roszczenia za zgodne z art. 203 § 4 k.p.c. i 469 k.p.c. Wypłata wynagrodzenia za pracę jest podstawowym obowiązkiem pracodawcy wynikającym z zawartej umowy o pracę. Z kolei z tytułu podróży poza granice kraju pracownik nabywa prawo do diet w wysokości co najmniej określonej w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikom zatrudnionym w państwowych lub samorządowych jednostkach sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz.

U. Nr 236, poz. 1991 z późn. zm.) Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd dał wiarę zeznaniom powoda, że jego wynagrodzenie za pracę zostało ustalone ustną umową stron w taki sposób, że w pisemnej umowie z dnia 1 VII 2013r. wyrażono podstawowe wynagrodzenie powoda odpowiadające minimalnemu wynagrodzeniu pracowników, podczas gdy łączne wynagrodzenie powoda z należnymi dietami za podróże zagraniczne związane z charakterem pracy wynosiło 4 000zł miesięcznie netto. Powód nie dokumentował podróży poza granice kraju , także w zakresie trasy podróży przez różne Państwa , od czego zależy wysokość diet określana najczęściej w euro.

Zeznania powoda znalazły potwierdzenie w historii rachunku bankowego, z której wynika że pozwany pracodawca wypłacił powodowi jednorazowo 3 500zł, co oznacza że wynagrodzenie powoda nie mogło wynosić po 1 600zł brutto miesięcznie. Podobnie – we wrześniu 2013r. – pracodawca wypłacił powodowi kwotę 2 000zł, a więc wyższą niż określoną w pisemnej umowie o pracę, co przemawia za wersją przedstawioną przez powoda co do zasad wynagradzania powoda za pracę o szczególnym charakterze. Pozwany pracodawca podniósł, że powód przez szereg dni nie świadczył pracy lecz okoliczności tych w żaden sposób nie udowodnił i z mocy art. 6 k.c. ponosi ujemne konsekwencje tego faktu.

Sąd przyjął za wiarygodne zeznania powoda, iż jego czas pracy odbiegał od wskazywanego przez pracodawcę i polegał na takiej organizacji wykonywania pracy, że powód wyjeżdżał za granicę nawet na 3 tygodnie, a później korzystał z przerw od pracy. Szczegółowe ustalenie dni i godzin pracy powoda nie było możliwe, gdyż pracodawca powoda nie był skłonny okoliczności tych wykazać. Dlatego też Sąd przyjął, że powód powinien zarobić w miesiącu 4 000zł, co oznacza, że nie otrzymał wynagrodzenia za lipiec 2013r. w wysokości 500zł, a za sierpień i wrzesień 2013r.

łącznie 4 000zł (w sierpniu otrzymał 2 000zł, a winno mu zostać wypłacone 4 000zł, a we wrześniu pracował tylko przez część miesiąca, za które zasadnie domaga się kwoty 2 000zł). Dlatego też Sąd uwzględnił roszczenia powoda. O odsetkach rozstrzygnięto na podstawie art. 481 k.c. w związku z art. 300 k.p. Sąd w orzeczeniu kończącym w instancji sprawę z zakresu prawa pracy, w której wartość przedmiotu sporu nie przewyższa kwoty 50.000 zł: obciąża pozwanego pracodawcę na zasadach określonych w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.

Nr 167, poz. 1398 ze zm.) kosztami sądowymi, których nie miał obowiązku uiścić pracownik wnoszący powództwo lub odwołanie do sądu (art. 96 ust. 1 pkt 4 tej ustawy) - ( por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 03 2007 r. I PZP 1/07 OSNP 2007/19-20/269..). Na podstawie art. 477 2 § 1 k.p.c. orzeczono o rygorze natychmiastowej wykonalności do wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia powoda.