Tenant eviction upheld for arrears; social housing right denied to adult but suspended for children and caregiver.
Legislator summary
AI generatedThe court ordered the eviction of tenants from the municipality for three months of unpaid rent, ruling the lease termination valid. While the adult tenant was denied a social housing right due to her debt, the court suspended the eviction for the minor children and their caregiver pending a social housing offer. Consequently, the municipality must pay the tenant's legal costs while the remaining family members remain in the unit temporarily.
Legislator headnote
AI generatedArt. 11 ust. 2 pkt 2 Ustawy o ochronie praw lokatorów; Art. 14 ust. 1, 4 pkt 2, 6 Ustawy o ochronie praw lokatorów: A landlord may terminate a lease for arrears, but eviction is suspended for minors and caregivers until a social housing offer is made, unless the adult tenant fails to meet statutory criteria.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 1695/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 października 2014 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR Wojciech Zatorski Protokolant : Anna Włodarczak po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 roku w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa Gminy M. Ś. Miejskiego Zarządu (...) w Ś. przeciwko A. G., E. K. (1), J. K., N. K., R. K., T. T. (1) o eksmisję I nakazuje pozwanym A. G., E. K. (1), J. K., N. K., R. K., T. T. (1), aby opróżniły, opuściły i wydały stronie powodowej Gminie M. Ś. Miejskiemu Zarządowi (...) w Ś.
– lokal mieszkalny położony w Ś. przy ul. (...); II orzeka, że pozwanym A. G., E. K. (1), J. K., N. K., R. K. przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego, IIIorzeka , że pozwanej T. T. (1) nie przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego; IV nakazuje wstrzymanie wykonania eksmisji w stosunku do pozwanych wymienionych w punkcie II wyroku do czasu złożenia pozwanym przez Gminę M. Ś. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego; V zasądza od pozwanych A. G., E. K. (1), J. K., N. K., R. K., T. T. (1) solidarnie na rzecz strony powodowej Gminy M.
Ś. Miejskiego Zarządu (...) w Ś. kwotę 320 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 1695/14
UZASADNIENIE
Gmina M. Ś. wniosła o eksmisję T. T. (1) i E. K. (1) oraz małoletnich R., N., J. K. i A. G. z lokalu mieszkalnego położonego w Ś. przy ul. (...) (k.2). W uzasadnieniu swojego żądania wskazała, że pozwani pozostawali w zwłoce z zapłatą czynszu a mimo stosownych wezwań i upomnień długu nie spłacili co dało podstawę do wypowiedzenia im umowy najmu; ponieważ ponadto nie wydali powódce, mimo wezwania, lokalu po zakończeniu umowy powództwo eksmisyjne stało się konieczne (k. 3). Pozwani wnieśli o oddalenie powództwa(k. 25). Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Gmina M. Ś. jest właścicielem lokalu mieszkalnego położonego w Ś. przy ul. (...). Bezsporne. Najemcą powyższego lokalu była pozwana T. T. a następnie również E. K.; w lokalu zamieszkiwali ponadto pozostali pozwani, tj. dzieci E. K.. Dowód: - aneks - k. 9; - informacja (...) k.13-14, - częściowo przesłuchanie pozwanych k. 25o. - stwierdzenie przedmiotu najmu - k. 15-17. Wobec braku opłat tytułem należności czynszowych powódka wystosowała do pozwanych upomnienie z wezwaniem do zapłaty zaległości w kwocie 26.906,50 zł, po czym, z uwagi na nieskuteczność upomnienia, wypowiedziała im umowę najmu, a następnie wezwała je do dobrowolnego wydania lokalu..
Dowód: - upomnienie – k.10, - wypowiedzenie – k.11, - wezwanie – k. 8, Pozwane mimo powyższego nadal zamieszkują w w/w lokalu, gdyż nie posiadają innego mieszkania. R. K. jest zarejestrowana jako bezrobotna. Korzysta z pomocy społecznej. Sprawuje opiekę nad swoimi 4 małoletnimi dziećmi: R., N., J. K. i A. G. T. T. pracuje i nie jest osobą o ustalonym stopniu niepełnosprawności lub posiadającą uprawnienia emerytalno-rentowe. Dowód: - zeznania pozwanych– k. 25o., - zaświadczenie MOPS – k. 22, - informacja (...) k.13-14, - informacja PUP – k.21.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo jest zasadne. Zgodnie z art. 11 ust. 2 pkt 2 Ustawy z dnia 21.06.2001r. o ochronie praw lokatorów ... , właściciel lokalu może wypowiedzieć umowę najmu, jeżeli lokator pozostaje w zwłoce z zapłata czynszu lub innych opłat za używanie lokalu co najmniej za trzy pełne okresy płatności , pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności. Okoliczności te w realiach sporu nie budzą wątpliwości. Powódka mogła zatem (wobec zwłoki w zapłacie należności jak tez nieskuteczności upomnień i wezwań) wypowiedzieć umowę najmu i skutecznie to uczyniła.
Pozwanym nie przysługuje więc uprawnienie do zajmowanego lokalu, co powódkę upoważnia do żądania jego wydania (art. 222 kc) i żądanie pozwu czyni zasadnym. W pkt II sąd orzekł o prawie do lokalu socjalnego pozwanych (za wyjątkiem T. T.). Sprawa dotyczy bowiem małoletnich i sprawującej nad nimi opieki osoby bezrobotnej (E. K.). W konsekwencji należało wstrzymać (pkt IV) wykonanie wyroku w stosunku do tych pozwanych do czasu złożenia im przez powodową gminę oferty zawarcia umowy najmu takiego lokalu - art. 14 ust. 1 i 4 pkt. 2 oraz ust. 6 Ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jednolity:
Dz. U. z 2005 r., Nr 31, poz. 266). Sytuacja taka nie zachodzi wobec T. T. (pkt III), skoro nie spełnia ona przesłanek z art. 14 ust. 4 w/w ustawy (nie jest w ciąży, nie jest małoletnią lub niepełnosprawną, nie jest obłożnie chora, nie jest emerytem lub rencistą spełniającym wymogi otrzymania pomocy społecznej, nie jest bezrobotną) i nie przedstawiła dowodów uzasadniających orzeczenie omawianego uprawnienia w stosunku do niej. Również ocena dotychczasowego zamieszkiwania tej pozwanej w spornym lokalu (art. 14 ust. 3 w/w ustawy), skutkującego powstaniem długu w bardzo dużej wysokości, sprzeciwia się orzeczeniu uprawnienia do lokalu socjalnego.
Jeżeli bowiem skutkiem orzeczenia takiego uprawnienia jest nakaz wstrzymania eksmisji do czasu złożenia oferty najmu lokalu socjalnego, zatem w praktyce dalsze zamieszkiwanie pozwanej w spornym lokalu przez bliżej nie określony okres czasu, to dotychczasowa postawa pozwanej znamionuje dalsze narastanie i tak już wysokiego długu, a nie temu służyć ma prawo do lokalu socjalnego. O kosztach procesu orzeczono w pkt IV na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. stosownie do wyniku sporu. Powódce wygrywającej proces przysługuje zatem zwrot jego kosztów, na które składa się opłata od pozwu (200 zł) i wynagrodzenie pełnomocnika powódki (120 zł).