Court allows fee waiver for plaintiff who fully disclosed financial hardship in appeal.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court reversed the lower court's dismissal of the plaintiff's request for fee waiver and granted the relief. The plaintiff had previously failed to disclose full financial details, including unemployment and debt, but provided complete documentation during the appeal. The court ruled that the plaintiff successfully demonstrated an inability to pay court costs without compromising family maintenance, making the waiver appropriate despite procedural delays.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 ust. 2, 233 k.p.c.; The institution of fee waiver is a guarantee of access to court for those objectively unable to pay due to material circumstances, requiring a credible and complete disclosure of family status, assets, income, and sources of support.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Cz 154/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Słupsku IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Jastrzębski po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 roku w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa K. B. przeciwko N. B. i S. B. o obniżenie alimentów na skutek zażalenia powoda od postanowienia Sądu Rejonowego w Chojnicach z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt III RC 54/13 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie i zwolnić powoda od kosztów sądowych – opłaty od pozwu. Sygn. akt IV Cz 154/13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Chojnicach oddalił wniosek powoda o zwolnienie od kosztów sądowych, przywołując w motywach rozstrzygnięcia okoliczności wskazujące, że wbrew wywodom powoda nie ujawnił wszystkich źródeł dochodów, a swoje rozstrzygnięcie opał na treści art. 102 ust 1 i 2 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych. W złożonym zażaleniu powód przywołując ponownie argumentację przywołaną we wniosku oraz przedstawiając dokumenty obrazujące jego sytuację majątkową domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia i uwzględnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Rozpoznając złożone zażalenie
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne. Zważyć należy, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych ma szczególny charakter i jest instrumentem gwarantującym dostęp do sądu osobom, które obiektywnie nie są w stanie ponieść tych kosztów z uwagi na ich sytuację materialną. Podstawą oceny przez Sąd tej sytuacji jest oświadczenie składane przez taką osobę obejmujące szczegółowe dane o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania zgodnie z art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Oświadczenie to podlega ocenie co do jego wiarygodności, przy czym zastosowanie znajdzie tu art. 233 k.p.c. (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7.01.2010r. w sprawie II PZ 31/2009, LexPolonica nr 3870309). Rzeczą zatem strony ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych jest wiarygodne i rzetelne, a przez to przekonujące wykazanie, iż kosztów owych nie jest ona w stanie ponieść bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Tymczasem żalący się powód na etapie postepowania zażaleniowego przedstawił pełniejszą wersję swojej sytuacji majątkowej, czego zaniechał na etapie postepowania przed sądem I instancji obrazując bezrobocie bez prawa do zasiłku, zaległości kredytowe oraz oświadczając, że obecnie pozostaje na utrzymaniu rodziny.
W ocenie sadu II instancji, mając na uwadze, że jest on również sądem meriti powód wskazał, iż nie jest w stanie poczynić żadnych oszczędności, pozwalających na uiszczenie kosztów sądowych opłaty od pozwu w kwocie 600 zł. Wprawdzie powód winien czynić przygotowania do prowadzenia niniejszej sprawy i tym samym strona postępowania sądowego winna liczyć się i być przygotowana na ponoszenie opłat sądowych, to jednak charakter wytaczanego procesu pozostaje w sferze oceny sądu, bowiem w innej sytuacji pozostaje strona która winna niezwłocznie wytoczyć proces, gdy zwłoka w tym zakresie spowodować może nieodwracalne straty (np. powództwo o ochronę naruszonego posiadania lub gdy zwłoka w wytoczeniu procesu grozi przedawnieniem roszczenia), inna pozostaje sytuacja osoby która nie jest przymuszana okolicznościami faktycznymi lub prawnymi do niezwłocznego wystąpienia z pozwem.
Niewątpliwie w niniejszej sprawie roszczenie z którym wystąpił powód zaliczone musi być do pierwszej z wyżej wskazanych kategorii choćby z powodu wszczętej egzekucji. Z uwagi na powyższe, na mocy art. 386 § 1 kpc w związku z art. 397 kpc orzeczono jak w sentencji postanowienia.