Loan contract claim dismissed due to unproven interest calculations and usurious fee clauses.
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff sought payment for a loan, fees, and penalties from the defendant, who failed to appear at the hearing. The court dismissed the claim because the submitted documents contained contradictory figures regarding the total debt and failed to prove the legality of the claimed interest and fees. Consequently, the court found the plaintiff had not sufficiently substantiated the amount demanded or the validity of the contractual clauses.
Legislator headnote
AI generatedArt. 339 § 1 k.p.c.; Art. 720 § 1 k.c.; Art. 399 § 2 k.p.c.; If a plaintiff fails to prove the exact amount claimed or the legality of contractual clauses, the court must reject the claim if the evidence raises serious doubts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 1328/14 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 września 2014r. Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Halina Grzybowska Protokolant: Magdalena Tobiasz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa (...) W. D. N. S. F. I. Z. z siedzibą w W. przeciwko Z. W. o zapłatę 3.319,84 zł oddala powództwo. Sygn. akt I C 1328/14
UZASADNIENIE
W pozwie wniesionym w dniu 22 maja 2014 roku w elektronicznym postępowaniu upominawczym strona powodowa (...) W. N. S. F. I. Z. z siedzibą w W. jako nabywca wierzytelności od (...) sp z o.o. domagała się zasądzenia od pozwanego Z. W. kwoty 3 319,84 zł z odsetkami ustawowymi liczonymi : liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu - z tytułu umowy pożyczki zawartej w dniu 26 kwietnia 2013 roku przez pozwanego z (...) sp z o.o. . Sąd Rejonowy w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do rozpoznania tut.
Sądowi. Przed wyznaczeniem rozprawy sąd wezwał powoda do złożenia wszelkich dowodów ma poparcie zasadności i wysokości dochodzonego pozwem roszczenia, w tym wymienionych w pozwie – pod rygorem skutków przewidzianych w art. 207§ 6 k.p.c. Strona powodowa złożyła powołane w pozwie jako dowody : wyciąg z ksiąg rachunkowych Funduszu, wniosek pozwanego o udzielenie pożyczki i kopię umowy pożyczki, kopię umowy cesji wierzytelności z wyciągiem z załącznika do umowy oraz wypisu z rejestru funduszy i KRS. Pozwany nie stawił się na rozprawę, nie złożył odpowiedzi na pozew ani żadnych wyjaśnień.
Przepis art. 339 § 1 k. p. c. stanowi, że jeżeli pozwany nie stawi się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie , sąd wyda wyrok zaoczny, a zgodnie z § 2 tego przepisu w tym wypadku przyjmuje się za prawdzie twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba, że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa . Zgodnie z przepisem art. 720 § 1 k.c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości;
§ 2 zaś stanowi, że umowa pożyczki, której wartość przenosi pięćset złotych, powinna być stwierdzona pismem. Strona powodowa podała, że dochodzi od pozwanego kwoty 3 319,84 zł, na która składają się: kwota 1 833,34 zł niespłaconej pożyczki, należna prowizja za udzielenie potyczki wraz z opłatami windykacyjnymi w wysokości 1186,24 zł i odsetkami karnymi naliczonymi od wyżej wymienionych należności w okresie od dnia 09 maja 2014 r. do dnia poprzedzającego złożenie pozwu tj. 21 maja 2014 roku – w kwocie 300,26 zł. Złożone przez powoda dokumenty potwierdzają, że roszczenie strony powodowej dochodzone pozwem jest związane z prowadzeniem działalności gospodarczej , nadto ,że zostało także nabyte w drodze cesji od podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą .Jeśli nie budzi wątpliwości, że pozwany był konsumentem , który zawarł z z (...) sp z o.o umowę pożyczki , to jednak budzi wątpliwości wysokość dochodzonej pozwem kwoty i składających się na nią należności albowiem z treści umowy pożyczki z dnia 26 kwietnia 2013 r. ( k.
24) wynika, że udzielono pozwanemu pożyczki w kwocie 2 200 zł płatnej w 12 ratach , oprocentowanie pożyczki wynosiło - 0% ( § 4 ust.1 ) , a także odsetki za opóźnienie 0% od kwoty zaległego kapitału, prowizji lub opłat ( § 4.uat. 5 , prowizja wstępna za udostępnienie pożyczki 437,80 zł, prowizja za obsługę 173,80 zł i oplata windykacyjna 5 zł za każdy dzień opóźnienia spłaty jakiejkolwiek kwoty wynikającej z pożyczki ( §5 c) , w tym od kapitału, odsetek, opłat lub prowizji, która miała być pobierana przez 60 dni od daty powstania obowiązku spłaty pożyczki lub pozostałych należności, z pozwie zaś strona powodowa dochodzi odsetek i skapitalizowanych odsetek w kwocie 300,26 zł nie przewidzianych umową , prowizji z opłatą windykacyjn w kwocie (...),24 , gdy łączna suma prowizji przewidzianych w umowie i maksymalnej opłaty windykacyjnej za 60 dni po 5 zł, daje łącznie tylko kwotę 911,16 zł. Tymczasem z wyciągu z ksiąg rachunkowych Funduszu Sekurytyzacyjnego ( k.
19) wynika wierzytelność w kwocie (...),84 na która składa się : kapitał 1 833,34 zł , kwota 600,26 zł tytułem odsetek i 886,24 zł tytułem kosztów. Natomiast z załącznika do umowy cesji wierzytelności wynikają : kapitał 1833,34zł , opłaty umowne 886,24 zł i opłaty karne 300,00 zł. Jeśli zatem strona powodowa dochodzi niespłaconej pożyczki w kwocie 1833,34 zł, to oznacza, że pozwany dokonał już częściowo spłaty pożyczki, jednakże ani z uzasadnienia pozwu ani z przedstawionych na jego poparcie dowodów nie wynika, na jaki poczet zaliczane były pierwsze wpłaty pozwanego , a więc jakie kwoty tytułem prowizji, opłat windykacyjnych , a w szczególności czy także tytułem oprocentowania i odsetek nieprzewidzianych w umowie, a dochodzonych w pozwie .
Przed wyznaczeniem rozprawy sąd wezwał powoda do złożenia wszelkich dowodów ma poparcie zasadności i wysokości dochodzonego pozwem roszczenia, w tym wymienionych w pozwie – pod rygorem skutków przewidzianych w art. 207§ 6 k.p.c. Strona powodowa złożyła tylko powołane w pozwie jako dowody : wyciąg z ksiąg rachunkowych Funduszu, wniosek pozwanego o udzielenie pożyczki i kopię umowy pożyczki, kopię umowy cesji wierzytelności z wyciągiem z załącznika do umowy oraz wypisu z rejestru funduszy i KRS. Wobec powyższych sprzeczności przedstawione przez powoda dowody nie dają podstaw do merytorycznej oceny poprawności wyliczenia wysokości dochodzonego pozwem roszczenia, które w zaistniałej sytuacji budzi poważne wątpliwości.
Należy ponadto zauważyć, że bez oprocentowania same opłaty przewidziane w umowie ( prowizja i opłata windykacyjna) , to aż 41 % sumy pożyczki. Ustalanie tak wysokich opłat i prowizji określanych jako wstępna i druga za obsługę w ocenie sądu stanowi nadużycie prawa a także niedozwolone postanowienia umowne , wielokrotnie wpisywane do rejestru klauzul niedozwolonych I ogłaszane przez UOKIK , a jako takie należy uznać za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Dlatego też sąd przyjął, że strona powodowa nie udowodniła należycie wysokości żądania, ani nie uwiarygodniła żądania w zakresie odsetek , co powodując poważne wątpliwości, o których mowa w cyt. wyżej przepisie art. 399 § 2 k.p.c. skutkowało oddaleniem powództwa w całości.
Dlatego też orzeczono jak w sentencji wyroku .