Social Security Court dismisses appeal for early pension due to insufficient contribution periods and failed transitional age requirements.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal in Łódź dismissed the insured's appeal against a lower court decision denying early retirement benefits. The insured claimed entitlement under Article 184 and transitional provisions of the Social Security Pensions Act, arguing the first instance court ignored relevant articles. The court ruled that the applicant lacked the mandatory 25 years of contribution periods and did not meet the specific age and timing criteria for transitional early retirement rights.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; Art. 46 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w zw. z art. 32: Early retirement rights under Article 184 require strict fulfillment of all conditions including a minimum 25-year contribution period, and transitional provisions under Article 46 apply only to specific groups meeting age and date thresholds.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: III AUa 2472/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 września 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Rzeźniowiecka Sędziowie: SSA Janina Kacprzak (spr.) SSO del. Joanna Kasicka . Protokolant: st.sekr.sądowy Patrycja Stasiak po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. w Łodzi sprawy M. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O. o emeryturę, na skutek apelacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt: V U 893/13; oddala apelację. Sygn. akt: III AUa 2472/13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Kaliszu oddalił odwołanie ubezpieczonego M. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 21 maja 2013 roku – odmawiającej ubezpieczonemu prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Sąd Okręgowy ustalił, że ubezpieczony M. P., urodzony (...), na dzień 1 stycznia 1999 roku legitymuje się ponad 17-letnim okresem pracy w szczególnych warunkach oraz okresami składkowymi i nieskładkowymi wynoszącymi 21 lat, 9 miesięcy i 2 dni. W tym stanie rzeczy sąd ten nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania, gdyż ubezpieczony nie wykazał, wymaganych do uprawnień emerytalnych z art. 184 ustawy emeryturach i rentach z FUS, 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych.
Wyrok sądu pierwszej instancji zaskarżony został w całości apelacją ubezpieczonego. Apelacja zarzuca zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 184 i art. 46 w zw. z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz § 4 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach. Powołując się na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i przyznanie mu prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym. W uzasadnieniu apelacji podniósł, że sąd pierwszej instancji rozpatrując jego odwołanie ograniczył się tylko do rozpatrzenia sprawy na podstawie art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, całkowicie pomijając regulację z art. 46 w zw. z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
Zdaniem skarżącego spełnia on warunki do przyznania mu świadczenia na podstawie art. 46 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
Sąd Apelacyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Apelacja nie zawiera uzasadnionych podstaw. Poza sporem w rozpoznawanej sprawie jest, że ubezpieczony na dzień wejścia w życie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U.z 2013 r., poz. 1440 ), to jest na dzień 1 stycznia 1999 roku nie legitymował się stażem pracy ( okresami składkowymi i nieskładkowymi ) wynoszącym co najmniej 25 lat uprawniającym do emerytury, natomiast wykazał, że przed tą datą wykonywał przez okres ponad 15-letni prace zaliczane do prac w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.
U. z 1983 roku, Nr 8, poz.43 z późn. zm.). W okresie od 1 lipca 1977 roku do 11 sierpnia 1995 roku wykonywał prace magazyniera magazynu nawozów w Gminne Spółdzielni (...) -wymienione w dziale IV poz. 40 załącznika do wymienionego rozporządzenia Rady Ministrów ( wykaz A ). Prace te przed 1 stycznia 1999 roku uprawniały do przejścia na emeryturę w obniżonym wieku emerytalnym ( 60 lat dla mężczyzn ), o ile prace wymienione w wykazie były wykonywane stale i w pełnym wymiarze przez co najmniej 15 lat przy ogólnym stażu uprawniającym do emerytury wynoszącym 25 lat dla mężczyzn.
Obowiązująca obecnie wyżej wymieniona ustawa o emeryturach i rentach z FUS utrzymała poprzez art. 32 ustawy dotychczasowe zasady przechodzenia na emeryturę w obniżonym wieku emerytalnym, według zasad wynikających z powołanego rozporządzenia dla osób urodzonych przed 1 stycznia 1949 roku, natomiast ograniczyła takie możliwości dla urodzonych po 31 grudnia 1948 roku, a przed 1 stycznia 1969 roku. Uznano mianowicie, że osoby, urodzone po 31 grudnia 1948 roku, które w dniu wejścia w życie ustawy o emeryturach i rentach z FUS spełniały warunki dotyczące ogólnego stażu pracy uprawniającego do emerytury oraz stażu pracy w szczególnych warunkach, według tego rozporządzenia, mogą przejść na emeryturę po osiągnięciu wieku określonego w rozporządzeniu, po spełnieniu dodatkowych warunków wynikających z art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
Skarżący, urodzony w (...) roku, na dzień 1 stycznia 1999 roku nie miał 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych i dlatego nie może przejść na emeryturę w obniżonym wieku emerytalnym na podstawie art. 184 ustawy, mimo spełnienia pozostałych warunków, od których prawo to zależy, bowiem wszystkie warunki, o których mowa w tym przepisie muszą być spełnione łącznie. Skarżący nie nabył również prawa do emerytury na podstawie art. 46 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z art. 32 gdyż do dnia 31 grudnia 2008 roku nie osiągnął wieku uprawniającego do skutecznego ubiegania się o to świadczenie ( wiek 60 lat osiągnął dopiero w 2013 roku ).
Po myśli art. 46 ubezpieczeni urodzeni po 31 grudnia 1948 roku, a przed 31 grudnia 1969 roku mogli przejść na emeryturę na zasadach określonych w art. 29, 32, 33 i 39 o ile spełnili warunki określone w tych przepisach do 31 grudnia 2008 roku, w tym warunki dotyczące wieku emerytalnego. Przepis ten miał charakter przejściowy i dotyczył bardzo wąskiej grupy osób. Z tego przepisu mogły w szczególności skorzystać kobiety oraz przedstawiciele niektórych innych grup zawodowych wykonujących prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wymienione w wykazach stanowiących załącznik do wyżej wymienionego rozporządzenia, w tym mężczyzn, którzy mogli przejść na emeryturę w wieku poniżej 60 roku życia.
Ubezpieczony, ze względu na charakter wykonywanej pracy w szczególnych warunkach nie należy do grona tych osób i dlatego nie mógł nabyć prawa do emerytury na podstawie art. 46 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Obecnie uprawnienia do przejścia na emeryturę w niższym od powszechnego wieku emerytalnego z tytułu pracy w szczególnych warunkach uregulowane są ustawą z 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych ( Dz. U. 2008.237.1656, ze zm. ), ale dla osób, które przed wejściem w życie tej ustawy i po jej wejściu wykonywały pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu tej ustawy.
Skarżący dotychczas nie wystąpił o emeryturę pomostową i dlatego nie było podstaw do badania, czy spełnia on warunki do przyznania tego świadczenia, aczkolwiek z materiału zgromadzonego w sprawie nie wynika, aby wykonywał on prace w szczególnych warunkach w rozumieniu tej ustawy. Mając na uwadze powyższe wyrok sądu pierwszej instancji odpowiada prawu, a apelacja jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c.