Legislator Case Law & Legislation
V C 250/14 AI generated

Civil claim dismissed due to failure to submit evidence and complete procedural formalities after transfer.

Case Number V C 250/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment and costs after the defendant lodged a formal objection to a default judgment. Although the plaintiff initially relied on a power of attorney and VAT invoice, she failed to submit these documents to the court after the case was transferred from the electronic court system. The court ruled that the plaintiff, represented by a lawyer, had a high duty of care and thus failed to prove her claim due to these procedural omissions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 232 k.p.c.; Art. 6 k.c.; Art. 505 § 37 k.p.c.; Art. 207 § 3 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.: The burden of proof lies with the parties, and failure to submit essential evidence or correct formal defects after a case transfer results in the dismissal of the claim.

Keywords

AI generated
burden of proof procedural formalities default judgment case transfer duty of care civil procedure dismissal of claim

Cited Legislation

AI generated
Art. 232 k.p.c.
W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w art. 232 k.p.c. oraz w art.
Art. 6 k.c.
oraz w art. 6 k.c. Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania.
Art. 505 § 37 k.p.c.
Podnieść w tym miejscu należy, że w niniejszej sprawie znalazł zastosowanie przepis art. 505 37 § 1 k.p.c.
Art. 207 § 3 k.p.c.
Jednocześnie podkreślić należy, że przepis art. 207 § 3 zd.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w pkt II sentencji wyroku wydano na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c. (...) 1.
art. 232 k.p.c
W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w art. 232 k.p.c.
art. 6 k.c
505 36 § 1 przewodniczący wzywa powoda do wykazania umocowania zgodnie z art. 68 zdanie pierwsze oraz dołączenia pełnomocnictwa zgodnie z art.
art. 98 § 1 k.p.c
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w pkt II sentencji wyroku wydano na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V C upr 250/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2014 r. Sąd Rejonowy w Trzebnicy V Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w M. w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Grażyna Wójcik Protokolant: Justyna Kądzioła po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. w Miliczu sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. w K. przeciwko R. M. o zapłatę I. oddala powództwo; II. kosztami postępowania obciąża stronę powodową w zakresie przez nią poniesionym. (...) 1. (...) 2. (...) 3. (...) M., (...) Sygn. akt V C upr 250/14

UZASADNIENIE

Strona powodowa (...) Sp. z o.o. w K., działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, w dniu 12 grudnia 2013 r. skierowała do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym i wniosła o orzeczenie nakazem zapłaty, by pozwany R. M. zapłacił stronie powodowej kwotę 3 025,38 zł, wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 21 listopada 2013 r. do dnia zapłaty. Ponadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów sądowych w kwocie 38,00 zł, kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 600,00 zł oraz innych kosztów w wysokości 0,99 zł.

W uzasadnieniu wskazała, że na podstawie zawartej z pozwanym umowy z dnia 11 sierpnia 2009 r. dostarczyła energię elektryczną do lokalu związanego z gospodarstwem domowym. Za dostarczoną energię i usługi dystrybucyjne wystawiła i doręczyła pozwanemu fakturę VAT (...) na kwotę 3 025,38 zł z terminem płatności na dzień 20 listopada 2013 r. Następnie pismem z dnia 25 listopada 2011 r. wezwała pozwanego do dobrowolnej zapłaty zaległości. W dniu 24 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny uwzględnił żądanie strony powodowej i wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.

Pozwany R. M. złożył sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od strony powodowej na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu zarzucił wysoką lakoniczność powództwa i zakwestionował zarówno zasadność, jak i wysokość żądanego świadczenia. Postanowieniem z dnia 25 marca 2014 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości oraz przekazał rozpoznanie sprawy tutejszemu Sądowi.

Strona powodowa na wezwanie tutejszego Sądu w dniu 19 maja 2014 r. uzupełniła braki formalne pozwu, przedkładając pełnomocnictwo procesowe wraz z odpisem, odpis Monitora Sądowego i Gospodarczego nr (...) oraz wypis z KRS.

Sąd zważył co następuje:

Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w art. 232 k.p.c. oraz w art. 6 k.c. Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania. To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne. Zatem w rozpatrywanej sprawie na stronie powodowej ciążył obowiązek wykazania zasadności powództwa i wysokości dochodzonego roszczenia.

Strona powodowa reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym i dlatego Sąd przyjął odpowiednio wysoki miernik staranności po stronie powodowej co do konieczności podejmowania czynności procesowych, uwzględniający zawodowe kwalifikacje pełnomocnika. Strona powodowa swoje roszczenie wywodziła z umowy o dostarczanie energii elektrycznej zawartej w dniu 11 sierpnia 2009 r., na którą powołała się, formułując żądanie w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Nadto – w zakresie wysokości należności i terminu jej płatności - powołała się na dokument w postaci faktury VAT nr (...).

Dokumentów tych jednak po przekazaniu rozpoznania sprawy tutejszemu Sądowi nie przedłożyła, co uniemożliwia weryfikację jej żądania. Podnieść w tym miejscu należy, że w niniejszej sprawie znalazł zastosowanie przepis art. 505 37 § 1 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym od dnia 7 lipca 2013 r. - wyrażający zasadę pełnej kontynuacji postępowania po przekazaniu sprawy przez e-sąd - zgodnie z którym po przekazaniu sprawy w przypadkach wskazanych w art. 505 33 § 1, art. 505 34 § 1 oraz art. 505 36 § 1 przewodniczący wzywa powoda do wykazania umocowania zgodnie z art. 68 zdanie pierwsze oraz dołączenia pełnomocnictwa zgodnie z art. 89 § 1 zdanie pierwsze i drugie, a po przekazaniu sprawy na podstawie art. 505 33 § 1 oraz art. 505 34 § 1 dodatkowo do uiszczenia opłaty uzupełniającej od pozwu - w terminie dwutygodniowym od daty doręczenia wezwania pod rygorem umorzenia postępowania.

W razie nieusunięcia powyższych braków pozwu sąd umarza postępowanie. Jednocześnie podkreślić należy, że przepis art. 207 § 3 zd. 2 k.p.c. w żaden sposób nie ogranicza stron w zakresie składania wniosków dowodowych w sprawie. Strona powodowa, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika i prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy, nie przedłożyła dokumentów, na które powołała się w pozwie. Nie złożyła także żadnych innych wniosków. W tej sytuacji – zwłaszcza w świetle zarzutów pozwanego - Sąd uznał powództwo za nieudowodnione i dlatego orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w pkt II sentencji wyroku wydano na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c. (...) 1. (...) 2. (...)– (...) G. M.; 3. (...) 4. (...) M. (...)