Legislator Case Law & Legislation
IV U 931/13 AI generated

Court grants disability pension to insured person after expert witnesses confirm partial work incapacity.

Case Number IV U 931/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The District Court in Siedlce granted the insured person K. K. a disability pension for partial work incapacity, overturning the Social Insurance Institution's refusal. The insured argued for recognition of her condition based on medical opinions from cardiologists, orthopedists, and psychiatrists, while the Social Insurance Institution contended that the initial medical commission had correctly found no work incapacity. The court ruled in favor of the insured because expert witnesses provided comprehensive, consistent evidence that her combined medical conditions resulted in significant, periodic partial loss of work capacity, satisfying the statutory requirements for a pension.

Legislator headnote

AI generated

Art. 12 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.: The court must recognize partial work incapacity when expert evidence demonstrates a significant, periodic loss of work capacity compatible with the insured's qualifications, overriding the initial medical commission's negative finding if new expert opinions substantiate the claim.

Keywords

AI generated
disability pension partial work incapacity Social Insurance Institution expert medical opinion periodic incapacity work capacity assessment statutory requirements

Cited Legislation

AI generated
Art. 12 ust. 1 and 3 of the Act on pensions and disability benefits from the Social Insurance Fund
Zgodnie z treścią art. 12 ust.
Art. 477 § 14 ust. 2 of the Code of Civil Procedure
3 ustawy o FUS i w związku z tym na mocy art. 477 14 § 2 kpc Sąd orzekł jak w sentencji.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 931/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 października 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant st. sekr. sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 3 października 2014 r. w Siedlcach na rozprawie odwołania K. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 8 lipca 2013 r. Nr (...) w sprawie K. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje K. K. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia (...)r. Sygn. akt IV U 931/13

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...). Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił K. K. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, albowiem komisja lekarska ZUS nie stwierdziła u niej niezdolności do pracy. W związku z tym pozwany organ rentowy przyjął, iż wnioskodawczyni nie spełnia warunków określonych w art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz. U. z 2013r. poz. 1440 ze zm.), tj. brak u niej niezdolności do pracy. Od decyzji tej odwołanie złożyła ubezpieczona K. K., wnosząc o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy. W odwołaniu podnosiła, że jest niezdolna do pracy, leczy się u kardiologa, ortopedy i psychiatry (k.2 a.s.). W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie. W uzasadnieniu podniesiono, że odwołanie nie zawiera żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę decyzji i uwzględnienie odwołania.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Ubezpieczona K. K., ur. (...), była uprawniona do świadczenia rehabilitacyjnego w okresie od (...). (decyzja organu rentowego o przyznaniu świadczenia z 6 lutego 2013r. k. 12 a.r.). W dniu 10 kwietnia 2013r. złożyła wniosek do ZUS o rentę z tytułu niezdolności do pracy (k. 1 a.r.). W toku postępowania orzeczniczego komisja lekarska ZUS rozpoznała u niej: obserwację w kierunku zaburzeń dystymicznych, reakcję depresyjno-lękową w wywiadzie, okresowe bóle odcinka C, Th i L-S kręgosłupa bez zespołu neurologicznego w przebiegu zmian zwyrodnieniowo – dyskopatycznych, nadciśnienie tętnicze zredukowane bez powikłań zarządowych, stan po operacji mięśniaków macicy w 2011r. (k.9-10 a.l.).

W ocenie komisji lekarskiej ZUS ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (k.21 a.r.). W toku postępowania rozpoznawczego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych: kardiologa, ortopedy, psychiatry i neurologa. Biegli opiniujący wspólnie stwierdzili u ubezpieczonej zaawansowane zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego z okresowymi zespołami bólowym korzeniowym, niestabilność kręgosłupa lędźwiowego z objawami aktywnej niewydolności czynnościowo-ruchowej, przebytą niewydolność krążenia mózgowego, nadciśnienie tętnicze okres (...), zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane.

Zdaniem biegłych ubezpieczona jest częściowo niezdolna do pracy. Niezdolność do pracy trwa od 10 kwietnia 2013r. okresowo do 31 grudnia 2016r. (k.9-15 a.s.). Organ rentowy wniósł zastrzeżenia do wywołanej opinii i wnosił o wydanie opinii uzupełniającej przez biegłych sądowych. Przewodniczący Komisji Lekarskich przy (...)w W. podniósł, że opinia biegłych jest nie w pełni jasna. Biegli piszą o pilnej hospitalizacji ze względu na dekompensację stanu zdrowia bez określenia jakiego układu dotyczyła ta dekompensacja. Nie jest jasne czy chodziło o hospitalizację z powodu objawów zaburzeń krążenia mózgowego, którą również wymieniono, ale bez podania konkretnej daty (k.23-25 a.s.).

Sąd dopuścił dowód z uzupełniającej opinii biegłych sądowych, zlecając im ustosunkowanie się do zarzutów organu rentowego. W opinii uzupełniającej biegli w pełni podtrzymali swoją opinię zasadniczą. Wskazali, że komisja lekarska ZUS wydając swoje orzeczenie nie wzięła pod uwagę karty leczenia szpitalnego, wyniku badania KT kręgosłupa szyjnego, wyniku badania KT kręgosłupa lędźwiowego i zaświadczenia z Gabinetu Ortopedycznego (k. 11-14 a.s.), a decyzja zdeterminowana była opinią konsultanta psychiatry ZUS (k.30 a.s.).

Organ rentowy podtrzymywał zastrzeżenia do opinii biegłych sądowych i wnosił o wywołanie opinii innego zespołu biegłych (k.38 a.s.). Sąd oddalił wniosek organu rentowego, uznając, że sporna kwestia została dostatecznie wyjaśniona. Pełnomocnik organu rentowego wnosił o oddalenie odwołania. Zdaniem Sądu Okręgowego opinie biegłych: zasadnicza i uzupełniająca stanowią miarodajny i obiektywny dowód aktualnego stanu zdrowia ubezpieczonej. Jest ona spójna, wyczerpująca i oparta zarówno na dokumentacji medycznej, jak i na badaniu wnioskodawczyni.

Biegli odnieśli się również do zastrzeżeń organu rentowego. Z treści opinii biegłych sądowych wynika, że ubezpieczona była częściowo niezdolna do pracy w dacie zgłoszenia wniosku o ustalenie prawa do renty, a zatem spełniała warunki do przyznania renty. W uzasadnieniu biegli wskazali m.in., że rozdzielne traktowanie schorzeń występujących u wnioskodawczyni jest błędem metodologicznym postepowania orzeczniczego, gdyż organizm ludzki jest integralny. Mimo, iż każde ze schorzeń nie powoduje samodzielnie częściowej niezdolności do pracy to schorzenia opisane w opinii zasadniczej traktowane łącznie w aktualnym stopniu ich zaawansowania powodują u ubezpieczonej długotrwałą okresową utratę zdolności do pracy w stopniu znacznym.

Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Sąd Okręgowy przyjął, iż ubezpieczona jest częściowo okresowo niezdolny do pracy w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o FUS i w związku z tym na mocy art. 477 14 § 2 kpc Sąd orzekł jak w sentencji.