Social Security Court grants disability pension by overturning ZUS denial based on expert medical evidence of partial incapacity.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court overturned the ZUS decision denying a disability pension and granted the claimant's right to a partial disability pension. The court found that expert medical opinions, which the ZUS had rejected, validly established the claimant's partial inability to work due to severe orthopedic and metabolic conditions. Consequently, the court ruled that the statutory requirements for the pension were met and modified the original decision accordingly.
Legislator headnote
AI generatedArt. 57 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 12 ust. 1, 2 i 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The Social Security Court must grant a disability pension when expert medical evidence establishes partial or total loss of work capacity, even if the initial administrative decision relied on conflicting medical assessments.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 119/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 października 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Wojtczuk Protokolant sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2014r. w S. odwołania A. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 31 grudnia 2013 r. Nr (...)- (...) w sprawie A. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że ubezpieczonej A. B. przysługuje prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia (...)roku. Sygn. akt IV U 119/14
UZASADNIENIE
Decyzją z (...). znak: (...)- (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił A. B. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 grudnia 2013r. wskazując, iż u wymienionej Komisja Lekarska ZUS w W. orzeczeniem z 19 grudnia 2013r. nie stwierdziła niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożyła A. B. wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Wskazała m.in., że od 16 lat była uprawniona do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, cierpi na owrzodzenie żył, żylaki, cukrzycę insulinozależną, nadciśnienie tętnicze, zwyrodnienie kolan, stóp i stawów biodrowych. Lekarz medycyny pracy nie chce dopuścić jej do pracy (odwołanie k. 2). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując, iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 19.12.2013r., która nie stwierdziła u wnioskodawczyni niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.8).
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Wnioskodawczyni dnia 2 października 2013r. wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o rentę z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek z dnia 02.10.2013r. k. 304 akt organu rentowego). Składając powyższy wniosek A. B. była w trakcie pobierania renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, przyznanej do 30.11.2013r. na podstawie decyzji z dnia 24.06.2013r. (decyzja z dnia 24.06.2013r. k.283 akt organu rentowego). Rozpoznając wniosek ubezpieczonej z dnia 2 października 2013r. organ rentowy skierował wnioskodawczynię na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 7 listopada 2013r. ustalił, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy (wypis z orzeczenia Lekarza Orzecznika z 07.11.2013r. k.306 akt organu rentowego).
Ubezpieczona wniosła sprzeciw od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS (k.307 akt organu rentowego), na skutek czego została skierowana na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 19 grudnia 2013r. ustaliła, że wnioskodawczyni A. B. nie jest niezdolna do pracy (wypis z orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS z 19.12. 2013r. k.310 akt organu rentowego). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 31 grudnia 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił wnioskodawczyni A. B. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (decyzja z 31.12.2013r. k. 311 akt organu rentowego).
Zespół biegłych lekarzy: kardiologa, diabetologa, ortopedy, chirurga naczyniowego i neurologa na podstawie wywiadu, badania ubezpieczonej i po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną stwierdził u wnioskodawczyni cukrzycę typu 2 wyrównaną, nadciśnienie tętnicze, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, przebytą rwę kulszową prawostronną, coxartrozę obustronną, stan po operacji żylaków prawej kończyny dolnej, żylaki nawrotowe prawej kończyny dolnej, owrzodzenie goleni lewej z odczynem zapalnym. Biegli stwierdzili, że ubezpieczona jest częściowo niezdolna do pracy nadal od 1 grudnia 2013r. do 30 listopada 2015r. (opinia biegłych k. 18).
Ubezpieczona z wykształcenia jest operatorem przetwórstwa urządzeń szklanych, pracowała jako pomoc sprzedawcy, woźna, sprzątaczka. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, obdarzonego wiarygodnością.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawczyni A. B. jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2013r., poz.1440 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Rozstrzygnięcie o zasadności bądź nie, odwołania wnioskodawcy od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia czy u wnioskodawczyni istnieje częściowa lub całkowita niezdolność do pracy.
Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłych lekarzy: kardiologa, diabetologa, ortopedy, chirurga naczyniowego i neurologa dała podstawy do stwierdzenia, że wnioskodawczyni jest nadal częściowo niezdolna do pracy w okresie od dnia 1 grudnia 2013 r. do 30 listopada 2015r. Biegli lekarze po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną zgromadzoną w sprawie oraz zbadaniu wnioskodawczyni rozpoznali u wymienionej schorzenia opisane w stanie faktycznym uzasadnienia. Rozpoznane schorzenia ortopedyczne: bóle biodra prawego i lewego, całkowity brak rotacji zewnętrznej biodra prawego i lewego, ograniczenie zgięcia biodra prawego o 20 o w porównaniu ze stroną lewą, chód powolny z utykaniem na kończynę dolną prawą i kwalifikacja do protezoplastyki biodra prawego (całkowitej) a następnie lewego powodują częściową niezdolność do pracy.
Wobec stwierdzonych dolegliwości biegli uznali, iż ubezpieczona jest niezdolna do pracy wykonywanej zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami (opinia biegłych k. 18). Analizując przedmiotową opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez lekarzy specjalistów, a ponadto poprzedzona została analizą dokumentacji lekarskiej wnioskodawczyni i jej badaniem. Opinia jest spójna i logiczna oraz należycie uzasadniona. Ponadto przedmiotowa opinia nie była kwestionowana przez organ rentowy.
Stwierdzona u ubezpieczonej częściowa niezdolność do pracy istniała do (...). i trwa nadal, tj. od (...). Spełnione zostały również pozostałe przesłanki nabycia renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, co nie było kwestionowane przez organ rentowy. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że wnioskodawczyni przysługuje prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w okresie od (...). Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w wyroku.