Court dismisses prosecution due to statute of limitations expiration for a traffic offense committed two years prior.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Lublin dismissed the prosecution against J. K. for a traffic offense committed on May 26, 2012. Although the lower court initially convicted the defendant of endangering road safety, the appellate court found the case time-barred. The court ruled that the statute of limitations for such offenses expired two years after the incident, thereby extinguishing the criminal liability and forcing the dismissal of the proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 1 kw; Art. 5 § 1 pkt 4 kpw: Criminal liability for offenses ceases if one year has passed since the act, or two years if proceedings were initiated; proceedings must be dismissed if the limitation period has expired.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt XI Ka 574/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 czerwca 2014 roku Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Sędzia SA w SO Tamara Pawlak Protokolant Małgorzata Dubiel po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 roku sprawy J. K. obwinionego z art. 86 § 1 kw na skutek apelacji wniesionych przez obwinionego i jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 26 marca 2014 r. II W 119/14 I. uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z z art. 45 § 1 kw postępowanie wobec J. K. umarza; II. wydatkami postępowania poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa. XI Ka 574/14
UZASADNIENIE
J. K. został obwiniony o to, że w dniu 26 maja 2012 r. ok. godz. 12.00 w miejscowości Ł. gm. (...) jadąc jako kierujący samochodem m-ki D. (...) nr rej. (...) spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że podczas wykonywania manewru skrętu w lewo nie upewnił się co do faktu, że jest wyprzedzany przez kierującego samochodem m-ki S. (...) nr rej. (...) wskutek czego doszło do zderzenia się pojazdów, tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 kw Sąd Rejonowy w Łukowie wyrokiem z dnia 26 marca 2014 roku obwinionego J.
K. uznał za winnego dokonania zarzucanego mu wykroczenia wyczerpującego dyspozycję art. 86 § 1 kw i za ten czyn na podstawie art. 86 § 1 kw w zw. z art. 24 § 3 kw wymierzył obwinionemu karę grzywny w kwocie 200 złotych; na podstawie art. 118 § 1 kpw w zw. z art. 119 kpw i art. 624 § 1 kpk zwolnił obwinionego J. K. od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości, wydatkami w sprawie obciążając Skarb Państwa. Od wyroku apelację złożyli obwiniony oraz jego obrońca. Obwiniony zaskarżył powyższy wyrok w całości i wniósł o uniewinnienie Obrońca obwinionego powyższy wyrok zaskarżył w całości.
Na podstawie art. 109 kpw w zw. z art. 438 pkt 2 i 3 kpk wyrokowi temu zarzucił:
1. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść polegający na dowolnym przyjęciu, że obwiniony J. K. dopuścił się wykroczenia z art. 86 § 1 kw, pomimo braku ku temu dostatecznych podstaw, 2. Obrazę przepisów postępowania art. 8 kpw w zw. z art. 4, art. 5 § 2 i art. 7 kpk poprzez uwzględnienie wyłącznie okoliczności przemawiających na niekorzyść obwinionego a pominięcie okoliczności dla niego korzystnych, rozstrzygnięcie nie wyjaśnionych wątpliwości na niekorzyść obwinionego oraz dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W przedmiotowej sprawie w obecnym czasie wystąpiła negatywna przesłanka procesowa w postaci przedawnienia orzekania. Jest to okoliczność wyłączająca postępowanie o jakiej mowa w art. 5 § 1 pkt 4 kpw. J. K. został obwiniony o popełnienie w dniu 26 maja 2012 roku wykroczenia wyczerpującego dyspozycję art. 86 § 1 kw. Zgodnie z treścią art. 45 § 1 kw karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu.
W przedmiotowej sprawie karalność wykroczenia ustała więc w dniu 26 maja 2014 r., tj. z upływem dwóch lat od popełnienia wyżej opisanego czynu. W myśl art. 5 § 1 pkt 4 kpw nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza,, gdy nastąpiło przedawnienie orzekania. W związku z powyższym Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw umorzył postępowanie wobec obwinionego J. K.. W oparciu o art. 118 § 2 kpw wydatkami postępowania poniesionymi w sprawie obciążył Skarb Państwa.