Legislator Case Law & Legislation
VI Gz 239/14 AI generated

Appeal dismissed; defendant lacks statutory exemption from court costs despite financial claims.

Case Number VI Gz 239/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against the first-instance decision ordering them to pay court costs. The defendant argued financial hardship and the seizure of their bank account, claiming insufficient funds to pay the required fee. The court rejected these arguments, noting that the company was in liquidation for non-economic reasons and possessed sufficient funds on its bank account.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, art. 2 ust. 1; art. 103: A legal entity in liquidation is not exempt from court costs merely due to liquidation status if it possesses sufficient funds, as the exemption requires proof of insufficient means.

Keywords

AI generated
court costs legal entity liquidation financial hardship bank account funds appeal dismissal civil procedure

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tj. Dz. U. z 2010, nr 90, poz. 594 z późn.zm.)
art. 2 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
art. 103 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
art. 397 § 1 i 2 kpc
Sąd orzekł na podstawie art. 397 § 1 i 2 oraz art.
art. 385 kpc
397 § 1 i 2 oraz art. 385 kpc.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Gz 239/14 POSTANOWIENIE Dnia 15 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Michalina Sanecka Protokolant: st. sekr. sądowy Halina Ramska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Zakładów (...) S.A. w M. przeciwko (...) Spółce z o. o. w S. o zapłatę po rozpoznaniu zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu V Wydziału Gospodarczego z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt V GNc 459/14 postanawia : oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie go z obowiązku poniesienia kosztów sądowych od zarzutów od nakazu zapłaty, wydanego w postępowaniu nakazowym. Sąd ustalił, że pozwany posiada środki na uiszczenie opłaty, zgromadzone na rachunku bankowym. Na postanowienie to pozwany złożył zażalenie i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zwolnienie go od kosztów sądowych lub uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. W uzasadnieniu pozwany podniósł, że jest w trudnej sytuacji finansowej i nie miał czasu na zgromadzenie kwoty potrzebnej na opłatę sądową. Ponadto Komornik zajął mu konto w celu wykonania zabezpieczenia na kwotę 65.028,74 zł. wraz z odsetkami i kosztami postępowania.

Sąd zważył co następuje:

Zażalenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tj. Dz. U. z 2010, nr 90, poz. 594 z późn.zm.) do uiszczenia kosztów sądowych obowiązana jest strona, która wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wyjątek od tej zasady przewiduje art. 103 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych który stanowi, że Sąd może przyznać zwolnienie od kosztów sądowych osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, jeżeli wykazała, że nie ma dostatecznych środków na ich uiszczenie.

Pozwany pozostaje w likwidacji ale z uchwały o rozwiązaniu i otwarciu likwidacji spółki nie wynika aby rozwiązanie Spółki było z przyczyn ekonomicznych. Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że pozwany posiada gotówkę na koncie bankowym. Dlatego brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia i Sąd zażalenie oddalił. Sąd orzekł na podstawie art. 397 § 1 i 2 oraz art. 385 kpc. ZARZĄDZENIE 1) (...) 2) (...)