Appeal dismissed because appeal against costs ruling is inadmissible; appeal against rejection of appeal is allowed.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the lower court's decision to reject the appeal against the notary's costs ruling, deeming it inadmissible. The appellant argued violations of procedural articles regarding the right to appeal, while the lower court held that such appeals are handled as second-instance proceedings. The court ruled that while the appeal against the costs ruling itself cannot be appealed, the rejection of that appeal is a separate decision subject to appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 ust. 22, 23 k.p.c.; Art. 394 ust. 1 pkt 11 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 ust. 2 k.p.c.: An appeal against a notary's decision on court costs is treated as a second-instance proceeding and is not appealable, but the rejection of such an appeal is a distinct decision subject to appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2014 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSA Ewa Staniszewska Sędziowie: SA Hanna Małaniuk, SA Marek Górecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 września 2014 r. sprawy z powództwa H. R. przeciwko Bank (...) Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28 sierpnia 2014 r. sygn. akt I C 855/14 postanawia: oddalić zażalenie. Hanna Małaniuk Ewa Staniszewska Marek Górecki
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie powódki jako niedopuszczalne. W uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że nie przysługuje stronie zażalenie wniesione przeciwko postanowieniu sądu utrzymującemu w mocy orzeczenie referendarza sądowego w przedmiocie kosztów sądowych, bowiem w sprawie takiej sąd orzeka jako sąd drugiej instancji. W zażaleniu na powyższe postanowienie powódka zarzuciła naruszenie art. 370 i art. 397 §2 k.p.c. poprzez nieuprawnione przyjecie, że na postanowienie z dnia 4 lipca 2014 r. nie przysługuje zażalenie.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 398 22 § 3 k.p.c. jest, że sąd rozpoznaje skargę na orzeczenie referendarza sądowego, jako sąd pierwszej instancji - chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W zakresie uregulowanym przepisem art. 398 23 k.p.c., a więc między innymi gdy zaskarżono postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych, w tym odmawiające zwolnienia od kosztów sądowych, skarga na orzeczenie referendarza sądowego ma szczególny charakter. Jej wniesienie nie powoduje utraty mocy orzeczenia referendarza, a jedynie wstrzymuje jego wykonalność.
Po rozpoznaniu skargi sąd może zaskarżone orzeczenie utrzymać w mocy albo zmienić. Sąd rozpoznający skargę działa tu, jako sąd drugiej instancji i stosuje odpowiednio przepisy o zażaleniu, co oznacza, że jego orzeczenie nie jest zaskarżalne zażaleniem. Trafnie zatem Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie powódki na postanowienie z dnia 4 lipca 2014 r. Zgodnie natomiast z art. 394 §1 pkt 11 k.p.c. stronie przysługuje zażalenie, na postanowienie Sądu w przedmiocie odrzucenia jej zażalenia. Stąd też wniesiony środek zaskarżenia został rozpoznany merytorycznie, a nie odrzucony jako niedopuszczalny.
Mając powyższe na uwadze, Sad Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 §2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. Hanna Małaniuk Ewa Staniszewska Marek Górecki