Court allows early retirement pension for female claimant proving 15 years of special conditions work.
Legislator summary
AI generatedThe court reversed the Social Insurance Institution's denial of an early retirement pension for the claimant. The claimant argued she worked as a heavy machinery operator from 1976 to 1993, fulfilling the 15-year special conditions requirement. The court verified this through employment records and witness testimony, confirming her tenure exceeded the statutory minimum. Consequently, the court granted her the right to an early pension effective from the date she turned 55.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: The court must grant an early retirement pension if the insured proves a continuous 15-year work period in special conditions, regardless of the institution's initial refusal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 76/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 września 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2014r. w S. odwołania K. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 19 grudnia 2013 r. Znak (...) w sprawie K. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo K. P. do emerytury od 9 listopada 2013 roku. Sygn. akt: IV U 76/14
UZASADNIENIE
Decyzją z (...). Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił K. P. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożył K. P. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że w okresie zatrudnienia w (...) Przedsiębiorstwie Budowlanym od 2 sierpnia 1976r. do 31 marca 1993r. pracował na stanowisku operatora ciężkich maszyn budowlanych i okres tego zatrudnienia powinien być zaliczony do stażu pracy w szczególnych warunkach (k.2). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (k.3-4).
Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony K. P. w dniu (...)rok życia. W dniu 18 listopada 2013r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (k.1 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 26 lat, 10 miesięcy i 26 dni, z czego okresy składkowe wynoszą 26 lat, 10 miesięcy i 26 dni, a okresy nieskładkowe 4 miesiące. Ponadto organ rentowy ustalił, że ubezpieczony nie wykazał, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 15 lat.
Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w szczególnych warunkach decyzją z 19 grudnia 2013r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (k.12 akt emerytalnych). Ubezpieczony był zatrudniony w Przedsiębiorstwie Budowlanym (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G. (na początku zatrudnienia (...) Przedsiębiorstwo Budowlane) od 2 sierpnia 1976r. do 31 marca 1993r. w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwo pracy - k.9 akt rentowych). W okresie od 17 czerwca 1991r. do 30 czerwca 1991r., a zatem przez 14 dni ubezpieczony przebywał na urlopie bezpłatnym (zaakceptowane podanie o urlop bezpłatny z 17 czerwca 1991r.
– w aktach osobowych ubezpieczonego) Od początku zatrudnienia w powyższym przedsiębiorstwie ubezpieczony zatrudniony został na stanowisku operatora sprzętu ciężkiego i na stanowisku tym pracował do końca zatrudnienia (angaże na stanowisku operatora sprzętu ciężkiego – w aktach osobowych ubezpieczonego). Przez pewien okres - w latach 80-tych XX-wieku - ubezpieczony został oddelegowany do (...) Kombinatu Budowlanego (...) w S., gdzie wykonywał tego samego rodzaju pracę (podanie ubezpieczonego z 31 stycznia 1981r. – w aktach osobowych ubezpieczonego).
W ramach pracy na stanowisku operatora sprzętu ciężkiego ubezpieczony był maszynistą spycharek i koparek. Pracował na budowach realizowanych przez zatrudniające go przedsiębiorstwo na terenie dawnego województwa (...) i powiatu (...). Była to praca całoroczna, a w przypadku bardzo niekorzystnych warunków pogodowych w zimie ubezpieczony pracował na w/w sprzęcie przy odśnieżaniu lub załadunku materiałów budowlanych (zeznania świadków: J. L. k.15 – nagranie od minuty 12 do 16 i E. R. k.15 – nagranie od minuty 16 do 20, a także zeznania ubezpieczonego k.15-15v - nagranie od minuty 21 do 23 i k.14v – nagranie od minuty 2 do 9).
Ubezpieczony nabył uprawnienia do obsługi spycharki w dniu 18 stycznia 1975r., a uprawnienia do obsługi koparki – w dniu 31 marca 1978r., a wyższej kategorii w dniu 6 lutego 1981r. (odpis uprawnień klasy III na koparki jednonaczyniowe – w aktach osobowych ubezpieczonego oraz kopie uprawnień klasy II na koparki i uprawnień na spycharki k.12-13 akt sprawy). Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (raport z analizy konta ubezpieczonego k.7 akt emerytalnych).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie K. P. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz. U. z 2013r. poz. 1440 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.
U. Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach, gdyż poza sporem pozostawało, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach z tytułu zatrudnienia w (...) Przedsiębiorstwie Budowlanym od 2 sierpnia 1976r. do 31 marca 1993r., kiedy to pracował na stanowisku operatora (maszynisty) sprzętu ciężkiego ,tj. spycharek i koparek.
Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe potwierdziło zasadność stanowiska ubezpieczonego. Zebrane dowody w postaci dokumentów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonego i aktach sprawy oraz z zeznań świadków w osobach współpracowników ubezpieczonego z okresu powyższego zatrudnienia, a także z zeznań samego ubezpieczonego dały podstawy do ustalenia, że we wskazanym okresie (ponad 16-letnim) ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w szczególnych warunkach. Była to praca maszynisty ciężkich maszyn budowlanych – koparek i spycharek, która zgodnie z wykazem A dział V poz.3 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. zaliczana jest do pracy w szczególnych warunkach.
Pracę tę ubezpieczony wykonywał przez okres przekraczający wymagane 15 lat. Reasumując uznać należało, że ubezpieczony spełnia przesłankę 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art.477 ( 14)§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że K. P. przysługuje prawo do emerytury od (...),tj. od chwili ukończenia przez ubezpieczonego (...)życia.