Social Security Court grants disability pension to insured person with 26 years of contributions despite medical board's partial incapacity finding.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the ZUS decision denying a disability pension and granted the insured person full rights to the benefit. The insured argued for total incapacity due to severe alcohol-induced amnesia, while the medical board initially certified only partial incapacity occurring after the 18-month contribution period. The court accepted independent psychiatric and psychological expert opinions proving total incapacity and confirmed the insured met the 26-year contribution requirement, thereby exempting the case from the strict 18-month rule.
Legislator headnote
AI generatedArt. 57 ust. 1, 2, 3; Art. 477 § 14 pkt 2 k.p.c.: The court may change a medical board's opinion on disability status if new expert evidence proves total incapacity and the insured meets the long-term contribution requirement, thus bypassing the 18-month post-employment limitation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 44/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 września 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2014r. w S. odwołania S. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 29 listopada 2013 r. Nr (...) w sprawie S. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy I. zmienia zaskarżoną decyzję i ustala S. K. prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w okresie od (...)roku; II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. na rzecz S. K. kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt: IV U 44/14
UZASADNIENIE
Decyzją z 29 listopada 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił S. K. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, że Komisja Lekarska ZUS stwierdziła, że wymieniony jest częściowo niezdolny do pracy do 30 listopada 2014r., przy czym niezdolność ta powstała w dniu 3 lipca 2013r., a zatem po upływie 18 miesięcy od ustania ubezpieczenia. Okres 18 miesięcy od ustania ubezpieczenia upłynął w dniu 16 sierpnia 2011r.
Odwołanie od w/w decyzji złożył S. K. reprezentowany przez pełnomocnika wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, a także o zasądzenie od organu rentowego na jego rzecz kosztów procesu wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu stanowiska wskazano, że wbrew ustaleniom Komisji Lekarskiej ZUS ubezpieczony jest osobą całkowicie niezdolną do pracy. Mieszka ze swoją siostrą i jej rodziną. Jest przewlekle chory i wyniszczony przez uzależnienie alkoholowe zarówno fizycznie, jak i psychicznie.
Stan zdrowia ubezpieczonego powinien być oceniony przez zespół lekarzy w składzie chirurg, neurolog i psychiatra (odwołanie k.2-5). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 13 listopada 2013r., która stwierdziła, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy, która powstała w dniu 3 lipca 2013r., a zatem po upywie 18 miesięcy od ustania ubezpieczenia. Odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.17-18).
Sąd ustalił, co następuje: W dniu 16 sierpnia 2013r. ubezpieczony S. K. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem i rentę z tytułu niezdolności do pracy (wniosek k.1 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 16 września 2013r. ustalił, że ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy do 31 marca 2014r., przy czym niezdolność ta powstała w dniu 3 lipca 2013r. (orzeczenie Lekarza Orzecznika z 16 września 2013r. k.18 akt rentowych).
Na skutek wniesienia przez ubezpieczonego sprzeciwu od powyższego orzeczenia Lekarza Orzecznika ubezpieczony skierowany został na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 13 listopada 2013r. ustaliła, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy do 30 listopada 2014r., przy czym niezdolność ta powstała w dniu 3 lipca 2013r. (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia Lekarza Orzecznika k.44-45 – tom dokumentacji lekarskiej i orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 13 listopda 2013r. k.23 akt rentowych). Ponadto organ rentowy ustalił, że ostatnie ubezpieczenie S. K. ustało w dniu 17 lutego 2010r., a wykazany przez niego staż ubezpieczeniowy wynosi 26 lat, 2 miesiące i 3 dni okresów składkowych oraz 8 miesięcy i 21 dni okresów nieskładkowych (karta przebiegu okresów zatrudnienia ubezpieczonego k.47 akt rentowych i wyliczenie okresów ubezpieczenia k.53 akt rentowych).
Mając na uwadze orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS o częściowej niezdolności ubezpieczonego do pracy powstałej w dniu 3 lipca 2013r., a zatem po upływie 18 miesięcy od ustania ostatniego okresu ubezpieczenia, zaskarżoną decyzją z 29 listopada 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (decyzja z 29 listopada 2013r. k.48 akt rentowych). Biegli lekarze – neurolog i chirurg w opinii sporządzonej na zlecenie Sądu rozpoznali u ubezpieczonego zespół zależności alkoholowej, napady padaczkowe abstynencyjne, poalkoholowe uszkodzenie wątroby i ostre zapalenie trzustki w wywiadzie w 2010r. stwierdzając że stan ten nie powoduje u ubezpieczonego niezdolności do pracy z powodów neurologicznych i chirurgicznych.
Badanie MR mózgu ze stycznia 2014r. wykazuje niewielki uogólniony zanik korowo-podkorowy z wtórnym poszerzeniem układu komorowego bez zmian ogniskowych w obrębie mózgowia. W trakcie badania ubezpieczony był zorientowany co do własnej osoby i otoczenia oraz sprawny ruchowo. Nie stwierdza się u niego objawów ogniskowego uszkodzenia centralnego układu nerwowego. Zachowana jest prawidłowa ruchomość kręgosłupa i stawów obwodowych, bez objawów korzeniowych i ubytkowych neurologicznych istotnych funkcjonalnie (opinia biegłych neurologa i chirurga k.22-23 akt sprawy).
Z kolei biegli psychiatra i psycholog w złożonej opinii rozpoznali u ubezpieczonego funkcjonowanie intelektualne poniżej przeciętnej, zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym powodujące umiarkowanego stopnia ograniczenie funkcjonowania emocjonalnego i społecznego, a także zespół uzależnienia od alkoholu i zespół amnestyczny o etologii poalkoholowej stwierdzając, że stan ten powoduje, iż ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy, przy czym niezdolność ta powstała w dniu 3 lipca 2013r., a przewidywany okres jej trwania to koniec marca 2016r.
Wskazali, że ubezpieczony od wielu lat używał alkoholu w sposób charakterystyczny dla osób uzależnionych. Przewlekłe picie doprowadziło u niego do poalkoholowego uszkodzenia wątroby i ostrego zapalenia trzustki, a także do organicznego uszkodzenia (...), które obecnie przejawia się poważnymi dysfunkcjami w zakresie pamięci dawnej i krótkoterminowej. Pytany o przeszłość ubezpieczony wypełnia luki pamięciowe treściami dowolnymi i często niezgodnymi z zadawanymi mu pytaniami. Z powodu organicznych dysfunkcji (...) ubezpieczony jest obecnie całkowicie niezdolny do zatrudnienia, a jako datę powstania niezdolności do pracy należy przyjąć dzień rozpoczęcia jego leczenia szpitalnego i postawienia po raz pierwszy diagnozy „zespół amnestyczny o etologii poalkoholowej” - w dniu 3 lipca 2013r. (opinia biegłych psychiatry i psychologa k.30-32 akt sprawy).
Ubezpieczony ma 48 lat. Posiada wykształcenie zawodowe – mechanik pojazdów samochodowych. Wykonywał również pracę elektromontera i elektryka (świadectwo ukończenia szkoły zawodowej k.33 akt rentowych oraz świadectwa pracy k.7-10 akt rentowych).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego S. K. okazało się uzasadnione. Zgodnie z art.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy (wynoszący w przypadku osoby, u której niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat – 5 lat), a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego z 29 listopada 2013r. odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia w pierwszej kolejności, czy u ubezpieczony jest osobą niezdolną do pracy, a jeżeli tak, to w jakim stopniu i kiedy niezdolność ta powstała.
Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłych z zakresu psychiatrii i psychologii dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczony jest osobą całkowicie niezdolną do pracy, przy czym niezdolność ta powstała w dniu 3 lipca 2013r., a przewidywany okres jej trwania to koniec marca 2016r. Biegli wskazali, że podstawą do orzeczenia u ubezpieczonego całkowitej niezdolności ubezpieczonego jest zespół amnestyczny o etiologii poalkoholowej, który przejawia się poważnymi dysfunkcjami w zakresie pamięci dawnej i krótkoterminowej. Analizując przedmiotową opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez specjalistów właściwych do oceny stanu zdrowia ubezpieczonego w świetle rozpoznanych u niego schorzeń, a ponadto poprzedzona została analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonego i jego badaniem.
Opinia jest spójna i logiczna oraz należycie uzasadniona. Ponadto nie została ona zakwestionowana przez żadną ze stron. Analiza okoliczności sprawy prowadzi dalej do wniosku, że ubezpieczony spełnia również pozostałe przesłanki prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy ,tj. posiada 5-letni okres ubezpieczenia w ostatnim dziesięcioleciu przed powstaniem niezdolności do pracy (od 3 lipca 2003r. do 2 lipca 2013 – vide: karta przebiegu zatrudnienia k.47 akt rentowych), a także posiada 26-letni okres składkowy (vide: k.53 akt rentowych) i jest osobą całkowicie niezdolną do pracy, co powoduje, że w sprawie nie znajduje zastosowania wymóg z art.57 ust.2 ustawy, aby niezdolność do pracy powstała nie później niż 18 miesięcy od ustania ostatniego okresu ubezpieczenia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477.14§2 kpc zmienił zaskarżoną opinię i ustalił, że ubezpieczonemu przysługuje prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w okresie od 1 sierpnia 2013r. ,tj. od miesiąca zgłoszenia wniosku o rentę do 31 marca 2016r. O kosztach zastępstwa procesowego ubezpieczonego orzeczono zgodnie z wynikiem sprawy – art.98§1 i 3 kpc.