Legislator Case Law & Legislation
III Cz 33/14 AI generated

Court dismissed appeal for filing an appeal instead of a complaint against a judge's clerk's ruling.

Case Number III Cz 33/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Gliwice dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision rejecting their objection to a judge's clerk's ruling. The appellants argued that their document was mistakenly labeled an appeal when it was actually a complaint, and they sought to have the appeal accepted. The court held that because the correct remedy for a clerk's ruling is a complaint, not an appeal, the filing of an appeal constituted a procedural error that rendered the appeal inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 398 § 22 pkt 1 k.p.c.; Art. 130 § 1 k.p.c.: An appeal is the exclusive remedy for rulings by a judge's clerk; filing an appeal instead of a complaint is not a mere clerical error but a substantive procedural mistake that precludes the court from accepting the appeal.

Keywords

AI generated
judicial clerk ruling procedural remedy error appeal inadmissibility complaint vs appeal civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 398 § 22 pkt 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 398 22 § 1 kpc na orzeczenie referendarza sądowego, co do istoty sprawy, orzeczenie kończące postępowanie, orzeczenia, o których mowa w art.
Art. 130 § 1 k.p.c.
Art. 394 § 1 k.p.c.
398 22 § 1 kpc na orzeczenie referendarza sądowego, co do istoty sprawy, orzeczenie kończące postępowanie, orzeczenia, o których mowa w art. 394 § 1 pkt 1, 2, 4 2, 5, 6, 7, 8 i 9, a także orzeczenie co do nadania klauzuli wykonalności, przysługuje skarga, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Art. 13 § 2 k.p.c.
398 kpc i art. 13 § 2 kpc zażalenie przysługuje tylko na wymienione w tejże normie postanowienia sądu i zarządzenia przewodniczącego.
Art. 397 § 1 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 397 § 1, 1 1 i 2 kpc w związku z art.

Cited Case Law

AI generated
post. SN z 17.01.2003r., I CZ 190/02
post. SN z 12.12.2000r., V CZ 110/00
też post. SN z 12.12.2000r., V CZ 110/00, OSNC 2001, Nr 7-8, poz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 33/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Barbara Braziewicz Sędziowie: SO Gabriela Sobczyk SR (del.) Roman Troll (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) Spółki Akcyjnej w G. z udziałem M. W. i A. W. o zapłatę na skutek zażalenia uczestników postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt I Ns 336/12 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Roman Troll SSO Barbara Braziewicz SSO Gabriela Sobczyk Sygn. akt III Cz 33/14

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 października 2013 r. Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach odrzucił zażalenie uczestników na postanowienie z dnia 17 maja 2013 r., którym referendarz sądowy przyznał biegłemu sądowemu wynagrodzenie. W uzasadnieniu wskazał, że na orzeczenie wydane przez referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie tylko skarga i z uwagi na to, uznał zażalenie za niedopuszczalne, co doprowadziło do jego odrzucenia. Zażalenie na to postanowienie złożyli uczestnicy zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie skargi na orzeczenie referendarza z dnia 5 lipca 2013 r. i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu wskazali, że w istocie złożone dnia 5 lipca 2013 r. zażalenie było skargą na czynności referendarza sądowego i tylko mylnie oznaczono ten środek zaskarżenia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne i dlatego zostało oddalone. Zgodnie z art. 398 22 § 1 kpc na orzeczenie referendarza sądowego, co do istoty sprawy, orzeczenie kończące postępowanie, orzeczenia, o których mowa w art. 394 § 1 pkt 1, 2, 4 2, 5, 6, 7, 8 i 9, a także orzeczenie co do nadania klauzuli wykonalności, przysługuje skarga, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę rozpoznaje sąd, w którym wydano zaskarżone orzeczenie. Skarga na postanowienie referendarza sądowego jest zatem środkiem odwoławczym, służącym stronie od nieprawomocnych orzeczeń, wyczerpująco określonych w przywołanym przepisie.

Stwierdzić należy, iż co prawda mylne oznaczenie przez stronę pisma procesowego lub inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym, jednak - według Sądu Najwyższego - wniesienie przez uczestnika działającego za pośrednictwem adwokata (odpowiednio radcy prawnego) innego środka odwoławczego niż właściwy nie może być uznane za mylne oznaczenie pisma procesowego w rozumieniu art. 130 § 1 zd. 2 kpc, gdyż w razie dokonania niewłaściwego wyboru środka zaskarżenia nie chodzi jedynie o samo błędne oznaczenie pisma i nie jest dopuszczalne odmienne jego traktowanie niż określił to sam skarżący, a poza tym sam przepis art. 130 § 1 zd. 2 kpc dotyczy nadania błędnie oznaczonym pismom biegu i rozpoznania we właściwym trybie, czyli w procesie, bądź postępowaniu nieprocesowym i nie może mieć to odniesienia do innych sytuacji, w tym także do środków odwoławczych (post.

SN z 17.01.2003r., I CZ 190/02, BSN 2003, Nr 10, s. 41; por. też post. SN z 12.12.2000r., V CZ 110/00, OSNC 2001, Nr 7-8, poz. 105). Należy także zauważyć, że sam środek zaskarżenia złożony przez uczestników z datą 5 lipca 2013 r. jest nie tylko nazwany zażaleniem, ale także jest kierowany do Sądu Okręgowego, który jednak nie rozpoznaje skarg na orzeczenie referendarza sądowego wydanych w Sądzie Rejonowym. Nie ulega więc żadnej wątpliwości, że złożony środek zaskarżenia datowany na 5 lipca 2013 r. od orzeczenia referendarza sądowego z dnia 17 maja 2013 r. stanowił zażalenie, a nie skargę na orzeczenie referendarza sądowego.

Zgodnie z art. 394 § 1 kpc w związku z art. 398 kpc i art. 13 § 2 kpc zażalenie przysługuje tylko na wymienione w tejże normie postanowienia sądu i zarządzenia przewodniczącego. Postanowienie wydane przez referendarza sądowego nie jest wymienione w tych przepisach, a co za tym idzie zaskarżenie takiego postanowienia zażaleniem nie jest dopuszczalne, w takim przypadku – chcąc zaskarżyć postanowienie referendarza sądowego – należy złożyć skargę na to orzeczenie (por. art. 398 22 § 1 kpc). Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 397 § 1, 1 1 i 2 kpc w związku z art. 385 kpc, art. 370 kpc i art. 13 § 2 kpc należało oddalić zażalenie jako bezzasadne, albowiem uczestniczy reprezentowani przez radcę prawnego złożyli zażalenie na orzeczenie referendarza sądowego, a taki środek zaskarżenia jest niedopuszczalny i dlatego orzeczenie Sądu Rejonowego jest prawidłowe.

SSR(del.) Roman Troll SSO Barbara Braziewicz SSO Gabriela Sobczyk