Court convicts driver of speeding violation and imposes fine and procedural costs despite defendant's plea for leniency.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of speeding by 38 km/h and sentenced him to a 400 zloty fine along with procedural costs. The defendant initially accepted a lower fine but later claimed a witness lied about the speed measurement, an argument the court rejected as inconsistent with police records and the defendant's own prior statements. The court ruled that the evidence fully proved the violation and that the defendant's financial situation justified the full penalty and cost assessment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 92a kw; Art. 20 ust. 1 Prawo o Ruchu Drogowym; Speeding constitutes a violation of traffic regulations regardless of traffic density or weather conditions, and the court must assess the full extent of the violation when determining the penalty and costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IX W 3166/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 02 października 2014r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący - SSR Beata Kalińska Protokolant –sekr. sąd. Jolanta Jarmołowicz w obecności oskarżyciela publ. S. Ś. po rozpoznaniu w dniu 18/09/2014r., 02/10/2014r., sprawy K. W. s. Z. i E. z domu K. ur. (...) w P. obwinionego o to, że: w dniu 19 lipca 2014r. o godz. 11:10 w O. ul. (...) kier. sam. m-ki V. (...) o nr rej (...) przekroczył dopuszczalną prędkość jazdy o 38 km/h (88/50km/h) - tj. za wykroczenie z art. 92a kw w związku z art. 20 ust. 1 Prawo o Ruchu Drogowym ORZEKA I. obwinionego K. W. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 92a kw w związku z art. 20 ust. 1 Prawo o Ruchu Drogowym i za to z mocy art. 92a kw skazuje go na karę grzywny w wymiarze 400,- (czterysta) złotych; II. na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych obciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100,- (sto) złotych i opłatą w kwocie 40,- (czterdzieści) złotych.
UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 02października 2014r. uznał obwinionego K. W. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 92akw w zw. z art. 20ust.1 Prawa o ruchu drogowym tj. , za to, że w dniu 19 lipca 2014r. o godz. 11:10 w O. ul. (...) kierując samochodem m-ki V. (...) o nr rej (...) przekroczył dopuszczalną prędkość jazdy o 38 km/h (88/50km/h) i za to skazał go na karę grzywny w wymiarze 400złotych oraz obciążył kosztami postępowania i opłatą w wysokości 140złotych. Obwiniony K.
W. jest zatrudniony w (...) D. jako zastępca (...) z wynagrodzeniem (...). Jest kawalerem , nie posiada nikogo na swoim utrzymaniu. Był uprzednio karany za wykroczenia drogowe. (dane osobopoznawcze k.8,18, wydruk z bazy(...).12). W dniu 19 lipca 2014r. patrol policji w składzie (...) pełnili służbę na terenie O. . O godz.11:10 na ul. (...) funkcjonariusz Policji G. K. dokonywał pomiaru prędkości pojazdu m-ki V. (...) nr rej. (...) , którego kierujący przekroczył prędkość o 38km/h , jadąc z prędkością 88km/h ,w miejscu obowiązywania ograniczenia prędkości do 50km/h.
Pomiar został wykonany przyrządem laserowym (...), które posiada ważną legalizację do dnia 30kwietnia 2015r. Pomiar prędkości został kierującemu okazany i zaproponowano mandat karny w wysokości 200złotych 6pkt.karnych.Obwiniony prosił o pouczenie go za powyższe wykroczenie , oświadczając , że ma już 20pkt.i może stracić prawo jazdy , a jest (...) D. i może również stracić pracę . .Po rozmowie zgodził się na przyjęcia mandatu karnego. Gdy policjant udał się do radiowozu , w trakcie sprawdzania w informatyce , podszedł obwiniony oświadczając , że zmienił zdanie i odmawia przyjęcia mandatu karnego.
Jako przyczynę podał okoliczność , że kontaktował się ze znajomym , który jechał za nim , który kazał mu odmówić przyjęcia mandatu . (d. notatka urzędowa k.4,świadectwo legalizacji k.25,zeznania świadka G. K. k.18verte , M. N. k.19 ) Obwiniony przesłuchany na rozprawie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Wyjaśnił , że nie ma możliwości by w miejscu pomiaru mógł osiągnąć taką prędkość na odcinku 100metrów, ponieważ po wyjeździe ze stacji benzynowej włączył się do ruchu , na około 200metrów przed kontrolowanym miejscem, gdy zauważył zatrzymującego go policjanta.
Podał , że nie osiągnął takiej prędkości , bo silnik pracował w trybie awaryjnym. Od pewnego czasu miał stwierdzoną usterkę silnika , zapchany katalizator , niedrożność i uszkodzenie turbosprężarki. , dlatego pojazd nie mógł rozpędzić się do takiej ,jak określona pomiarem prędkości. Wyjaśnił , że mógł jechać z prędkością nie większą niż 40-50km/h i dlatego uważa , że pomiar nie dotyczył jego pojazdu. Stwierdził , że przed jego pojazdem jechały inne samochody , w tym ,w odległości około 40metrów przed nim był kolega ,kierujący pojazdem m-ki O. (...).
Wyjaśnił ,że o tej okoliczności nie mówił policjantom, tylko o stanie technicznym , że nie mógł tak się rozpędzić . Na rozprawie przedłożył zlecenie z 16lipca2014r. z diagnostyki komputerowej wraz z datą umówionej naprawy tj.21.07.2014r. wystawione przez (...) (...). (d. wyjaśnienia obwinionego k.18-18verte) Sąd zważył , co następuje. Wyjaśnienia obwinionego ,co do faktu przekroczenia dopuszczalnej prędkości zdaniem Sądu ,nie budzą wątpliwości w świetle zgodnych zeznań funkcjonariuszy Policji , jak i wiarygodnego pomiaru.Nie ulega wątpliwości , że pomiar prędkości dotyczył pojazdu obwinionego ,wynika to nie tylko z zeznań świadka dokonującego pomiaru ale i ze specyfiki działania urządzenia U..
Sąd uznał za logiczne ,zbieżne i konsekwentne zeznania świadków G. K. przeprowadzającego czynności i asystującego mu M. N., jako tworzące komplementarną całość. Również fakt , że obwiniony nie kwestionował przekroczenia dopuszczalnej prędkości na miejscu zdarzenia jest bezsporny. Obwinionemu zależało na zakończeniu sprawy pouczeniem , ponieważ obawiał się utraty prawa jazdy jako zastępca(...) D. i co z tym związane posady. Natomiast nie do przyjęcia jest argumentacja zaprezentowana przez obwinionego mająca zaświadczyć , że jego pojazd z jednej strony był sprawy technicznie i posiadał ważne badania techniczne ,a z drugiej strony akurat na trzy dnia przed zdarzeniem pojawiła się okoliczność związana z brakiem mocy pojazdu i pracą silnika w trybie awaryjnym.
Tego typu prezentacja okoliczności przez obwinionego, aczkolwiek dozwolona ,zważywszy na sposób obrony obwinionego , zdaniem Sądu nie musi być wiarygodną i zmierza w kierunku uniknięcia odpowiedzialności. Przedstawione przez obwinionego zaświadczenia nie są dowodami potwierdzającymi faktyczny stan silnika w pojeździe obwinionego ,jak i innych podzespołów ,o których mowa w wystawionych zaświadczeniach. Obwiniony na miejscu , w obecności funkcjonariuszy Policji pozbawił się możliwości weryfikacji tego założenia. Zauważyć należy , że obwiniony na miejscu zdarzenia najpierw zadeklarował chęć zakończenia sprawy w postępowaniu mandatowym .
Potem pojawiła się koncepcja świadka , który miał jechać przed nim i że być może pomiar dotyczył tego pojazdu. Sąd podjął nawet próbę przesłuchania tegoż świadka. Podkreślić należy , że z dokumentacji policji wynika , że obwiniony po tym jak wycofał się z przyjęcia mandatu mówił o świadku , który jechał za nim ,a nie przed nim ,jak to zawarł na rozprawie. Z zapisu w notatce urzędowej wynika , że inne pojazdy znajdowały się za pojazdem obwinionego ,a pomiar prędkości dotyczył wyłącznie jego pojazdu ,a nie pojazdów z tyłu , czy jakiegokolwiek innego.
Nie sposób wykluczyć , że koncepcja obwinionego o uszkodzeniu turbiny, zaworu(...)pojawiła się na użytek prowadzonego postępowania, tym bardziej , że obwiniony nie podnosił tej okoliczności wobec przeprowadzającego czynności policjanta , a w przypadku niesprawności pojazdu o podobnym charakterze byłoby możliwe nawet zatrzymanie obwinionemu dokumentu w postaci dowodu rejestracyjnego. Reasumując ,strona przedmiotowa wykroczenia zarzucanego obwinionemu z art. 92akw obejmuje każde naruszenie ograniczenia prędkości , tym bardziej , że poruszanie się pojazdów na drodze z obowiązującą prędkością , stanowi jednocześnie istotny warunek bezpieczeństwa na drogach i to bez względu na natężenie ruchu czy sprzyjające warunki atmosferyczne.
Obwiniony K. W. w świadomy sposób naruszając przepis art. 92a kw i uchybił tym regułom. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w pełni potwierdza zawinienie obwinionego w zakresie popełnienia zarzucanego mu wykroczenia z art. 92a kw w zw. z art. z art. 20ust.1 Prawa o ruchu drogowym .Obwiniony swoim zachowaniem naruszył porządek ruchu drogowego, nie stosując się do ograniczenia prędkości na trasie objętej pomiarem. (...) znaków i sygnałów drogowych ma za zadanie porządkowanie ruchu i gwarantowanie jego bezpieczeństwa. Słusznie wskazuje się, że niestosowanie się do znaków, sygnałów lub poleceń zakłóca porządek ruchu i stanowi groźbę dla jego bezpieczeństwa (A.
Gubiński (w:) T. Grzegorczyk, A. Gubiński, Prawo wykroczeń..., s. 218). Każdy z uczestników ruchu drogowego , w tym obwiniony, jako kierujący pojazdem jest zobowiązany stosować się do istniejącego oznakowania, w tym do stosowania się do ograniczeń prędkości.. Wina obwinionego , zdaniem Sądu ,nie budzi wątpliwości . Przy wymiarze kary ,jako okoliczności obciążające , Sąd miał na uwadze stopień szkodliwości społeczną jego czynu i lekceważenie obowiązujących przepisów, jak i uprzednią karalność obwinionego w tym - dziewięciokrotną za przekroczenie prędkości w postępowaniu mandatowym .
Sąd nie dopatrzył się w postawie obwinionego , szczególnych okoliczności łagodzących W tych warunkach skazał obwinionego na karę grzywny w wymiarze 400złotych i uznał , że sytuacja materialna i rodzinna obwinionego, który nie posiada nikogo na swoim utrzymaniu , pozwala na obciążanie go kosztami postępowania i opłatą. Orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia obwinionego i odpowiada wymogom kary w zakresie prewencyjno-wychowawczego oddziaływania.