Legislator Case Law & Legislation
V U 1798/12 AI generated

Court allows pension claim by confirming 15 years of special conditions work via alternative evidence.

Case Number V U 1798/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court granted the applicant's pension claim, ruling that the Social Insurance Institution failed to recognize a qualifying work period due to insufficient documentation. While the agency rejected specific employment periods lacking certificates, the court utilized alternative evidence to establish that the applicant worked under special conditions for the required duration. Consequently, the judgment confirmed the right to an early retirement pension effective June 5, 2012, while noting the institution bears no liability for the delay.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach mogą być ustalone w postępowaniu odwoławczym na podstawie innych środków dowodowych niż zaświadczenie zakładu pracy.

Keywords

AI generated
pension claim special conditions work alternative evidence Social Insurance Institution early retirement pension employment period burden of proof

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
art. 477 14 2 k.p.c.
Zatem na podstawie art. 477 14 2 k.p.c. Sąd orzekł jak w sentencji.

Cited Case Law

AI generated
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1984 r., III UZP 48/84
Natomiast nie ulega wątpliwości – w świetle stanowiska reprezentowanego w orzecznictwie Sądu Najwyższego – że w sądowym postępowaniu odwoławczym możliwe jest ustalenie tych okresów także w oparciu o inne dowody ( tak: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1984 r., III UZP 48/84, niepubl.).
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1984 r., III UZP 6/84
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2012 r., II UK 265/11
II UK 265/11
Military service counts as special conditions work if returned to job within legal term.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VU 1798/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2013 roku Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Teresa Przybyłko Protokolant: Klaudia Treter po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2013 roku w Legnicy sprawy z wniosku W. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę na skutek odwołań W. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 15 maja 2012 roku znak (...) z dnia 28 września 2012 roku znak (...) z dnia 28 grudnia 2012 roku znak (...) I. zmienia decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 15 maja 2012 roku, znak (...), z dnia 28 września 2012 roku, znak (...) i z dnia 28 grudnia 2012 roku, znak (...) w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy W. P. prawo do emerytury od dnia 05 czerwca 2012 roku, II. stwierdza, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. nie ponosi odpowiedzialności za opóźnienie w przyznaniu wnioskodawcy prawa do świadczenia. Sygn. akt VU 1798/12

UZASADNIENIE

Decyzjami z dni: 15 maja 2012r., 28 września 2012r. i 28 grudnia 2012r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wnioskodawcy W. P. prawa do emerytury. W uzasadnieniu tych decyzji organ rentowy wskazał, że ubezpieczony nie udowodnił wymaganych ustawą z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227) 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy decyzją z dnia 15 maja 2012r. uznał wnioskodawcy 10 lat, 5 miesięcy i 8 dni takiej pracy, a kolejnymi decyzjami ( z dn. 28 września i 28 grudnia 2012r. ) uznał za udowodniony okres pracy wykonywanej w szczególnych warunkach w wymiarze 14 lat i 4 miesięcy.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie uznał za udowodniony jako okres pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia wnioskodawcy w: - (...) Zakład (...) w W. od 5 października 1981r. do 31 grudnia 1983r., ponieważ wnioskodawca nie przedłożył za ten okres żadnych dokumentów potwierdzających fakt wykonywania takiej pracy, - Przedsiębiorstwie (...) w J. – (...) od 24 maja 1988 r. do 30 kwietnia 1989 r. ponieważ wnioskodawca pracował jako „elektromonter”, „wydawca materiałów wybuchowych” oraz „konwojent materiałów wybuchowych”, a więc nie wykonywał pracy stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przewidzianym dla danych stanowisk pracy, - Grupie Usługowej przy (...) w J. od 1 maja 1989r. do 28 lutego 1990r. i - (...) Sp. z o.o. (...)w M. od 3 marca 1997r. do 31 grudnia 1998r. ponieważ wnioskodawca nie przedłożył za te okresy żadnych dokumentów potwierdzających fakt wykonywania takiej pracy, - okresu odbywania zasadniczej służby wojskowej od 20 kwietnia 1971r. do 13 kwietnia 1973r.

Odwołanie od powyższych decyzji złożył W. P., który domagał się zmiany decyzji przez zaliczenie do stażu pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia w/w okresów pracy, podnosił, że wykonywał pracę elektromontera, a nadto okresu odbytej służby wojskowej od 20 kwietnia 1971r. do 13 kwietnia 1973r. w czasie trwania zatrudnienia i wykonywania pracy w szczególnych warunkach w Zakładach (...) SA w J. od 28 maja 1969r. do 30 września 1981r. W odpowiedzi na odwołania Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o ich oddalenie, uzasadniając swoje stanowisko jak w zaskarżonej decyzji.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W. P. 60 lat życia ukończył w dniu (...) Na dzień 1 stycznia 1999 r. wnioskodawca posiada 28 lat i 9 miesięcy i 4 dni okresów składkowych i nieskładkowych, 14 lat i 4 miesiące pracy w szczególnych warunkach, nie jest on członkiem otwartego funduszu emerytalnego oraz rozwiązał stosunek pracy; pobiera rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. (bezsporne) Wnioskodawca był zatrudniony w Zakładach (...) SA w J. od 28 maja 1969r. do 30 września 1981r.

W okresie od 28 maja 1969r. do 19 kwietnia 1971r. i od 4 maja 1973r. do 30 września 1981r. był zatrudniony na stanowisku elektromonter rozdzielni i sieci elektroenergetycznej i wykonywał pracę przy wytwarzaniu, przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych, zaliczoną jako praca wykonywana w szczególnych warunkach. W okresie od 20 kwietnia 1971r. do 13 kwietnia 1973r.odbywał zasadniczą służbę wojskową. ( bezsporne) W okresie od 5 października 1981r. do 31 grudnia 1983r. wnioskodawca był zatrudniony w (...) Zakład (...) w W. jako elektryk sieciowy.

Do obowiązków wnioskodawcy należały wszystkie prace elektryka bowiem był jedynym elektrykiem w zakładzie. Wnioskodawca naprawiał silniki na tokarkach, spawarkach, obrabiarkach, wymieniał żarówki, gniazdka elektryczne, kładł przewody elektryczne i podłączał do gniazdek, zakładał i podłączał pompy do prądu, usuwał awarie. d: zeznania świadków: S. N. k. 91v, Z. P. k.92, E. Z. k.

92. W okresie od 3 marca 1997r. do 31 grudnia 1998r. W. P. był zatrudniony w (...) Sp. z o.o. Kopalnia (...) w M. na stanowisku elektromontera. W ramach obowiązków elektromontera wnioskodawca wykonywał na terenie zakładu przeróbczego czynności polegające na podłączaniu i wymianie silników elektrycznych w różnych maszynach typu łupiarki, piły, kruszarki, podciągał elektryczność do tych urządzeń o napięciu 360 – 380V, kładł linie wysokiego napięcia, były to grube kable, kładzione pod ziemią i łączone do maszyn. d :- dokumenty z akt ubezpieczeniowych wnioskodawcy, - zeznania świadków: A. G., k. 92v, M. S. k. 92v-93, W. S. k. 93,

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie wnioskodawcy zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią przepisu art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (1 stycznia 1999 r.) osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27, tj. 25 lat dla mężczyzn.

Emerytura powyższa przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. W rozpoznawanej sprawie zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.

U Nr8, poz. 43 ze zm.). Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia, pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. W sprawie bezspornym był fakt, że na dzień 1 stycznia 1999r. wnioskodawca posiada wymagane 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 14 lat i 4 miesiące okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach, nie jest członkiem OFE, nie pozostaje w stosunku pracy oraz 60 lat ukończył (...) Sporną kwestią wymagającą ustalenia Sądu było natomiast to, czy wnioskodawca posiada nadto 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Zaznaczyć przy tym należy, że okres ten może przypadać wyłącznie do dnia 31 grudnia 1998 r. (art. 184 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej ). W. P. twierdził zaś, że w kwestionowanym przez organ rentowy okresie, tj. od 5 października 1981r. do 31 grudnia 1983r. w (...) Zakład (...) w W. i od 3 marca 1997r. do 31 grudnia 1998r. W. P. był zatrudniony w (...) Sp. z o.o. (...)w M. wykonywał pracę w szczególnych warunkach nadto, że okres odbywania zasadniczej służby wojskowej, w czasie zatrudnienia w Zakładach (...) SA w J. (na stanowisku elektromontera) winien być zaliczony do okresu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach.

Zgodnie z treścią § 2 rozporządzenia w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, zakład pracy winien wydać pracownikowi zaświadczenie o zatrudnieniu w szczególnych warunkach, opierając się wyłącznie na posiadanej dokumentacji. Natomiast nie ulega wątpliwości – w świetle stanowiska reprezentowanego w orzecznictwie Sądu Najwyższego – że w sądowym postępowaniu odwoławczym możliwe jest ustalenie tych okresów także w oparciu o inne dowody ( tak: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1984 r., III UZP 48/84, niepubl.).

Również w uchwale z dnia 10 marca 1984 r. (III UZP 6/84, niepubl.) Sąd Najwyższy wyraźnie orzekł, że okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przewidziane rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, mogą być ustalone w postępowaniu odwoławczym także innymi środkami dowodowymi niż zaświadczenie zakładu pracy. Zebrany w sprawie materiał uzasadnia zdaniem Sądu ustalenie, że stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, prace w szczególnych warunkach W.

P. wykonywał w okresie od 3 marca 1997r. do 31 grudnia 1998r. Wnioskodawca był wówczas zatrudniony w (...) Sp. z o.o. (...) w M.. W tym bowiem czasie ubezpieczony był zatrudniony na stanowisku elektromontera i odpowiedzialny za remont i eksploatację należących do Kopalni (...) urządzeń elektroenergetycznych i tym samym świadcząc stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracę elektromontera wykonywał pracę w szczególnych warunkach, wymienioną w stanowiącym załącznik do Rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983r. wykazie A, dział II. Jest to okres wynoszący 1 rok, 8 miesięcy i 29 dni.

Zatem, łącznie z okresem uznanym przez organ rentowy – 14 lat i 4 miesięcy wnioskodawca posiada wymagany okres co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach wymaganych ustawą. Praca wnioskodawcy w okresie zatrudnienia od 5 października 1981r. do 31 grudnia 1983r. w (...) Zakład (...) w W. nie była pracą wykonywaną w szczególnych warunkach. Wnioskodawca wykonywał tam prace elektryka, a takie zaś prace nie są wymienione w załączonych do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykazach.

Należy dodać, że w ustalonym stanie faktycznym okres odbywania zasadniczej służby wojskowej w okresie zatrudnienia wnioskodawcy w Zakładach (...) SA w J. (na stanowisku elektromontera) też może być zaliczony do okresu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Wnioskodawca przed powołaniem do wojska wykonywał pracę w szczególnych warunkach po odbyciu służby wojskowej zgłosił się do pracy w terminie przed upływem 30 dni i podjął pracę nadal w szczególnych warunkach. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2012r. II UK 265/11).

Zważywszy jednak, że w/w uznany okres w wymiarze 1 roku,8 miesięcy i 29 dni uzupełnia wymagane 15 lat pracy w szczególnych warunkach, doliczanie okresu służby wojskowej stało się zbędne. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wnioskodawca wykazał wykonywanie pracy w szczególnych warunkach w wymaganym wymiarze 15 lat. Zatem na podstawie art. 477 14 2 k.p.c. Sąd orzekł jak w sentencji.