Court refused to execute UK prison sentence for Polish national due to lack of criminality under Polish law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court refused to execute a five-year prison sentence from the UK against a Polish national, D. J., who had agreed to serve it in Poland. The defendant was convicted in the UK for transporting and possessing prohibited weapons, specifically paralyzers and telescopic batons, which were criminal offenses there. The court determined that these specific acts constituted only minor offenses under Polish law and did not qualify as crimes punishable by imprisonment, thereby barring the transfer of the sentence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 611 tk § 1 k.p.k.; Art. 611 th § 2 k.p.k.; Art. 611 tl § 1 k.p.k.: A foreign criminal judgment cannot be executed in Poland if the underlying act does not constitute a crime under Polish law, as this is a mandatory ground for refusal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Kop 117/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 roku Sąd Okręgowy w Warszawie VIII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Maciej Gruszczyński Protokolant: Marta Białek przy udziale Prokuratora: Wiesława Siepierskiego po rozpoznaniu wniosku Zjednoczonego Królestwa o wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec obywatela polskiego D. J. wyrokiem Sądu Koronnego w B. na podstawie art. 611 tk § 1 k.p.k. w zw. z art. 611 th § 2 k.p.k., art. 611 tl § 1 k.p.k. postanawia:
1. odmówić przyjęcia do wykonania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej kary 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności, orzeczonej wobec obywatela polskiego D. J., ur. (...) w K., wyrokiem Sądu Koronnego w B. z dnia 06 grudnia 2013 roku, sygn. akt. T20137344 , prawomocnym od dnia 06 grudnia 2013 roku;
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. O., kwotę 600 (sześćset) złotych powiększoną o kwotę należnego podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skazanemu D. J..
UZASADNIENIE
Prawomocnym wyrokiem Sądu Koronnego w B. z dnia 06 grudnia 2013 roku, sygn. akt. T20137344, D. J. skazany został na karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności za czyny z art. 50 ust. 2 i 4 oraz art. 170 ust. 2 Ustawy z 1979 r. o zarządzaniu cłem i akcyzą (Customs and Excise Management Act 1979), art. 5 ust. 1A pkt.
a) oraz art. 5 ust. 1 pkt b) Ustawy z 1968 r. o broni. Powyższy wyrok Sądu Koronnego w B. stał się prawomocny z dniem 6 grudnia 2013 r. D. J. jest obywatelem polskim, choć w Polsce nie zdołano ustalić jego stałego miejsca zamieszkania - z ostatniego adresu zamieszkania w Polsce, tj. K., ul. (...) został wymeldowany decyzją administracyjną. Krajowe Służby Nadzoru Skazanych w Wielkiej Brytanii (National Offender Management Service The Cross Border Transfer Section), w trybie art. 5 Decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności, złożyły wniosek do Sądu Okręgowego w Warszawie o przejęcie do wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Koronnego w B. wobec D. J.. D. J. dnia 10.04.2014 r. wyraził zgodę na przeniesienie go do Polski i odbycie w Polsce kary.
Sąd zważył, co następuje:
Wniosek Krajowych Służb Nadzoru Skazanych w Wielkiej Brytanii o przejęcie do wykonania w Rzeczypospolitej Polskiej, kary pięciu lat pozbawienia wolności, prawomocnie orzeczonej wyrokiem Sądu Koronnego w B. wobec D. J. nie zasługuje na uwzględnienie. Analizując powyższe wystąpienie Sąd w pierwszej kolejności zbadał, czy w niniejszej sprawie istnieją okoliczności wskazane w art. 611tk § 1 i 3 k.p.k., stanowiące obligatoryjne bądź fakultatywne podstawy odmowy wykonania orzeczenia. Spełnienie choćby jednej z przesłanek z niniejszego artykułu stanowi bowiem obligatoryjną podstawę do odmowy wykonania orzeczenia.
Zgodnie z art. 611 tk § 1 pkt 1 k.p.k. odmawia się wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1 k.p.k., jeżeli czyn, w związku z którym wydano to orzeczenie, nie stanowi przestępstwa według prawa polskiego. Przedmiotem czynu popełnionego przez D. J. był przewóz przez granicę i posiadanie broni zakazanej przez Ustawę z 1968 r. o broni w Wielkiej Brytanii, którą w rozumieniu tej ustawy są m.in. paralizatory i pałki teleskopowe. Także zgodnie z polską ustawą z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji broń stanowią pałki metalowe i przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej (art. 4 ust. 1 pkt. 4 lit. a tiret trzecie oraz lit. c), przy czym pozwolenia administracyjnego wymagają jedynie przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie nieprzekraczającej 10 mA.
Niemniej jednak posiadanie takiej broni jak paralizatory o wspomnianej wartości prądu bez pozwolenia stanowi jedynie wykroczenie z art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji. Nie jest penalizowane posiadanie paralizatorów o innych parametrach oraz pałek teleskopowych. W tej sytuacji należało uznać, że czyny, za które D. J. został skazany wyrokiem Sądu Koronnego w B. z dnia 06 grudnia 2013 r., na karę 5 lat pozbawienia wolności nie stanowią przestępstw według prawa polskiego, a tym samym nie jest możliwe przyjęcie do wykonania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej kary pozbawienia wolności orzeczonej tym wyrokiem.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak na wstępie.