Civil claim dismissed due to plaintiff's failure to submit evidence after court summons under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment and costs because the plaintiff failed to submit the loan agreement and assignment documents required to prove the debt. Although the plaintiff initially filed an electronic claim citing specific contracts, the court required physical evidence to be presented after transferring the case from the electronic court. The court ruled that the plaintiff, represented by a professional lawyer, neglected this duty, resulting in the dismissal of the action under the principle of full continuity of proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 505 § 37 pkt 1 k.p.c.; Art. 207 § 3 k.p.c.: Failure to submit evidence or proof of standing after a court summons results in the dismissal of the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V C upr 198/14 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 września 2014 r. Sąd Rejonowy w Trzebnicy V Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w M. w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Grażyna Wójcik Protokolant: Agnieszka Hasiak po rozpoznaniu w dniu 19 września 2014 r. w Miliczu sprawy z powództwa (...) Spółka z ograniczona odpowiedzialnością spółka komandytowo – akcyjna w W. następca prawny (...) Sp. z o.o. SKA w W. przeciwko M. O. o zapłatę I. oddala powództwo; II. kosztami postępowania obciąża stronę powodową w zakresie przez nią poniesionym. (...) 1. (...) 2. (...) - (...) (...) 3. (...) 4. (...) M.,(...) Sygn. akt V C upr 198/14
UZASADNIENIE
Strona powodowa (...) Sp. z o.o. SKA w W. (wcześniej (...) Sp. z o.o. SKA w W.), działając przez pełnomocnika będącego adwokatem, w dniu 26 lutego 2014 r. skierowała do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym i wniosła o orzeczenie nakazem zapłaty, by pozwany M. O. zapłacił stronie powodowej kwotę 1 029,56 zł, wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Ponadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów sądowych w kwocie 30,00 zł oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu wskazała, że nabyła wierzytelność wynikającą z umowy pożyczki udzielonej przez (...) Sp. z o.o. w związku z następującymi umowami: umową ramową zawartą pomiędzy (...) Sp. z o.o. i Spółką (...), umową cesji wierzytelności w trybie art. 509 k.c. pomiędzy (...) a (...) Sp. z o.o. (...) Sp. z o.o. wniosła przedmiotowa wierzytelność aportem do spółki (...) Sp. z o.o. SKA w W. i została komplementariuszem tej spółki. Strona powodowa podniosła, że umowa pożyczki nr (...) została zawarta z pozwanym w dniu 31 sierpnia 2012 r. przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość, zgodnie z ustawą o kredycie konsumenckim i opiewała na kwotę 800,00 zł z terminem płatności w dniu 30 września 2012 r.
Zgodnie z § 8 umowy pożyczki w razie opóźnienia w spłacie pożyczkobiorca zostanie obciążony kosztami opłat windykacyjnych za skierowanie trzech wezwań do zapłaty w wysokości 135,00 zł. Pozwany nie wywiązał się z warunków umowy, stąd powodowi przysługuje roszczenie z art. 471 k.c. Postanowieniem z dnia 20 marca 2014 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty oraz przekazał rozpoznanie sprawy tutejszemu Sądowi. Strona powodowa - na wezwanie tutejszego Sądu - w dniu 30 kwietnia 2014 r. wykazała swoje umocowanie, przedkładając pełnomocnictwo procesowe wraz z odpisem, odpis umowy z 21.01.2014 r., odpisy aktów notarialnych z 21.01.2014 r. oraz wypis z KRS.
Poinformowała jednocześnie o zmianie nazwy na (...) Sp. z o.o. SKA zgodnie z załączoną umową zbycia ogółu praw i obowiązków komplementariusza spółki komandytowo – akcyjnej. Pozwany – prawidłowo wezwany - nie stawił się na rozprawę, nie złożył odpowiedzi na pozew ani nie żądał rozpoznania sprawy pod jego nieobecność.
Sąd zważył co następuje:
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w art. 232 k.p.c. oraz w art. 6 k.c. Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania. To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne. Zatem w rozpatrywanej sprawie na stronie powodowej ciążył obowiązek wykazania zasadności powództwa i wysokości dochodzonego roszczenia.
Strona powodowa reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym i dlatego Sąd przyjął odpowiednio wysoki miernik staranności po stronie powodowej co do konieczności podejmowania czynności procesowych, uwzględniający zawodowe kwalifikacje pełnomocnika. Strona powodowa swoje roszczenie wywodziła z umowy pożyczki, umowy cesji wierzytelności zawartej w trybie art. 509 k.c. oraz protokołu wniesienia aportu do spółki, na które do dokumenty powołała się, formułując żądanie w elektronicznym postępowaniu upominawczym.
Dokumentów tych jednak po przekazaniu rozpoznania sprawy tutejszemu Sądowi nie przedłożyła, co uniemożliwia weryfikację jej żądania. Podnieść w tym miejscu należy, że w niniejszej sprawie znalazł zastosowanie przepis art. 505 37 § 1 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym od dnia 7 lipca 2013 r. - wyrażający zasadę pełnej kontynuacji postępowania po przekazaniu sprawy przez e-sąd - zgodnie z którym po przekazaniu sprawy w przypadkach wskazanych w art. 505 33 § 1, art. 505 34 § 1 oraz art. 505 36 § 1 przewodniczący wzywa powoda do wykazania umocowania zgodnie z art. 68 zdanie pierwsze oraz dołączenia pełnomocnictwa zgodnie z art. 89 § 1 zdanie pierwsze i drugie, a po przekazaniu sprawy na podstawie art. 505 33 § 1 oraz art. 505 34 § 1 dodatkowo do uiszczenia opłaty uzupełniającej od pozwu - w terminie dwutygodniowym od daty doręczenia wezwania pod rygorem umorzenia postępowania.
W razie nieusunięcia powyższych braków pozwu sąd umarza postępowanie. Jednocześnie podkreślić należy, że przepis art. 207 § 3 zd. 2 k.p.c. w żaden sposób nie ogranicza stron w zakresie składania wniosków dowodowych w sprawie. Strona powodowa, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika i prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy, nie przedłożyła dokumentów, na które powołała się w pozwie. Nie złożyła także żadnych innych wniosków. W tej sytuacji Sąd uznał żądnie pozwu za nieudowodnione i dlatego orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w pkt II sentencji wyroku wydano na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c. (...) 1. (...) 2. (...) – adw. M. B.- G.; 3. (...) 4. (...) M. (...)