Appellate court dismisses appeal regarding invalid preliminary contract for minor's property without court consent.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appeal filed by buyers seeking to register a property transfer based on a 1997 preliminary agreement. The lower court found the contract void because the father acted without judicial approval to dispose of his minor daughter's share, violating mandatory protection rules. The court upheld this decision, ruling that the obligation to transfer the right expired when the usufruct was converted to ownership, leaving no valid subject matter for enforcement.
Legislator headnote
AI generatedArt. 101 § 3 k.r.o.; Art. 389 k.c.; Art. 390 § 2 k.c.; Art. 475 § 1 k.c.; Art. 3 ust. 3 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego: A preliminary contract obligating a minor to dispose of property without court consent is void, and the obligation expires if the subject matter ceases to exist due to legal transformation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
II Ca 202/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO. Wojciech Vogt Sędziowie: SSO. Janusz Roszewski SSO. Barbara Mokras – spr. po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. Ś., A. Ś., M. Ś., T. S. i T. S. o wpis na skutek apelacji wnioskodawców na postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 10 lutego 2014 r. sygn. DZ1W/00059009/9 p o s t a n a w i a: oddalić apelację
UZASADNIENIE
Wnioskodawcy złożyli wniosek o wpis w księdze wieczystej (...) roszczenia o przeniesienie własności działki nr (...) o obszarze 0,0225 ha na rzecz wnioskodawców jako wspólników spółki cywilnej, na podstawie umowy przedwstępnej sprzedaży z dnia 1 lipca 1997 r. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2013 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim w osobie referendarza sądowego oddalił wniosek, na które to orzeczenie wnioskodawcy wnieśli skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim skargę oddalił.
W uzasadnieniu podał, że umowa przedwstępna, na którą powołują się wnioskodawcy jest jako sprzeczna z prawem nieważna, a mianowicie wbrew treści art. 101 § 3 k.r.o. W. M. dokonał samodzielnie, bez zgody sądu w imieniu małoletniej córki czynność, która z uwagi na jej charakter uszczuplający majątek, należała do zakresu czynności przekraczających zwykły zarząd majątkiem małoletniej, ponadto sąd podniósł, że umowa przedwstępna z 1997 r. dotyczyła sprzedaży użytkowania wieczystego a tymczasem w 2002 r. decyzją starosty prawo użytkowania wieczystego uległo przekształceniu w prawo własności a więc nie można domagać się wpisania roszczenia do sprzedaży własności, skoro umowa przedwstępna dotyczyła sprzedaży użytkowania wieczystego i w związku z powyższym sąd pierwszej instancji uznał, iż brak możliwości uwzględnienia żądania wnioskodawców.
Apelację od powyższego postanowienia złożyli wnioskodawcy, którzy zarzucili naruszenie prawa materialnego – art. 389 § 1 w zw. z art. 390 § 2 k.c. oraz art. 101 § 3 k.r.o. oraz art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości i w konsekwencji skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez dokonanie wpisu w dziale III księgi wieczystej (...) roszczenia o przeniesienie prawa własności przedmiotowej działki na rzecz wnioskodawców ze wskazaniem jako podstawy roszczenia umowy przedwstępnej sprzedaży prawa użytkowania wieczystego z dnia 1 lipca 1997 r.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie jest zasadna. W świetle okoliczności sprawy podnieść należy, że umowa przedwstępna sprzedaży zawarta w formie aktu notarialnego z dnia 1 lipca 1997 r. mimo, że dotyczy nieruchomości, jest umową o charakterze obligacyjnym (art. 389 k.c.). W umowie tej bowiem strony zobowiązały się do zawarcia umowy sprzedaży użytkowania wieczystego oznaczonej w niej nieruchomości, określając w umowie przedwstępnej istotne postanowienia umowy przyrzeczonej, w tym także termin w ciągu którego ma być zawarta ta umowa. Świadczenie ujęte w umowie przedwstępnej, do którego zobowiązali się uczestnicy postępowania, a więc zawarcie umowy sprzedaży użytkowania wieczystego stało się niemożliwe wobec decyzji Starosty (...) z dnia 6 czerwca 2012 r. (...). (...).30.2012, którą to decyzją prawo użytkowania wieczystego zostało przekształcone w prawo własności zgodnie z art. 3 ustawy o z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (t. jedn.
Dz. U. 2012 r. poz. 83). Stwierdzić więc należy, że zobowiązanie wygasło gdyż z uwagi na wspomnianą decyzję starosty przyrzeczone świadczenie, czyli sprzedaż użytkowania wieczystego stała się niemożliwa do wykonania ponieważ prawo użytkowania wieczystego już nie istnieje. Zgodnie z art. 475 § 1 k.c. jeżeli świadczenie stało się niemożliwe skutkiem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi, zobowiązanie wygasa. Z uwagi więc na niemożliwość spełnienia zobowiązania ujętego w umowie przedwstępnej zobowiązanie to wygasło.
Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości decyzja o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie narusza praw osób trzecich. Chodzi tu przede wszystkim o prawa osób, którym przysługują ograniczone prawa rzeczowe lub obligacyjne wobec użytkowania wieczystego. W przedmiotowej sprawie brak przedmiotu umowy sprzedaży, do zawarcia której zobowiązali się uczestnicy postępowania w umowie przedwstępnej. Zasadnie też sąd pierwszej instancji stwierdził, iż przedmiotowa umowa zobowiązująca małoletnią D.
M. do zawarcia umowy sprzedaży użytkowania wieczystego jest sprzeczna z treścią art. 101 § 3 k.r.o. Dokonana przez ojca małoletniej – W. M. samodzielnie, bez zgody sądu opiekuńczego czynność w imieniu małoletniej córki z uwagi na jej charakter uszczuplający majątek należała do czynności przekraczających zwykły zarząd majątkiem małoletniej. W świetle obowiązujących przepisów nie może budzić wątpliwości, że czynność prawna dotycząca majątku małoletniego, dokonana przez przedstawiciela ustawowego bez uprzedniego zezwolenia władzy opiekuńczej jest nieważna.
Sąd drugiej instancji całkowicie zgadza się z wywodami sądu pierwszej instancji w przedmiocie charakteru czynności zobowiązującej małoletnią do rozporządzenia swoim udziałem jako czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu i przyjmuje te rozważania za własne. Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem skarżących, że umowa przedwstępna sprzedaży udziałów w użytkowaniu wieczystym nie jest umową zobowiązującą do rozporządzenia udziałem w prawie użytkowania wieczystego, a jej skutkiem, jak twierdzi skarżący, jest jedynie powstanie zobowiązania do zawarcia w przyszłości takiej umowy a skutek zobowiązujący może powstać dopiero w wyniku zawarcia umowy przyrzeczonej.
Tymczasem umowa przedwstępna zobowiązująca do przeniesienia udziałów w użytkowaniu wieczystym nieruchomości zawarta w formie aktu notarialnego i czyniąca zadość innym wymaganiom tworzy roszczenie o przeniesienie tego prawa a więc stanowi rozporządzenie majątkowe. Należy mieć także na uwadze treść art. 390 § 2 k.c. , który stanowi, że jeżeli umowa przedwstępna spełnia omawiane wyżej warunki strona uprawniona może żądać zawarcia umowy przyrzeczonej. Tym samym do zawarcia umowy przedwstępnej konieczna była zgoda sądu opiekuńczego.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że zarzuty apelacji nie są uzasadnione i wobec powyższego apelacja winna zostać oddalona. W tym stanie rzeczy i na zasadzie art. 385 k.p.c. postanowiono jak w orzeczeniu.