Bank appeal dismissed; court upheld debt judgment despite defendant's poverty and execution interference claims.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendant's appeal against a judgment ordering him to repay a bank loan of 1,400 PLN. The defendant argued that a bailiff had improperly blocked his pension account, leaving him unable to pay, and requested a change of the verdict. The court rejected these claims, noting that the bank account limit constituted a consumer loan which the defendant failed to repay within the agreed term. Consequently, the appeal was rejected as unfounded, though the defendant was exempted from paying the appeal costs due to his difficult financial situation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 69 ust. 1 Prawa bankowego; Art. 78a Prawa bankowego; Art. 3 ust. 2 pkt 2, Art. 5 pkt 4 ustawy o kredycie konsumenckim; Art. 385 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.; Art. 505 § 13 ust. 2 k.p.c. - A bank account overdraft limit constitutes a consumer loan; failure to repay within the agreed term entitles the bank to claim repayment; appeals based on execution interference are unfounded if the debt remains valid, but costs may be waived for the insolvent debtor.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 354/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 czerwca 2014r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Janusz Kasnowski po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej w K. przeciwko S. Ś. o zapłatę r na skutek apelacji pozwanego S. Ś. od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 24 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. I C 3578 /13 upr orzeka: I /oddala apelację; II/ nie obciąża pozwanego kosztami postępowania apelacyjnego poniesionymi przez powoda. II Ca 354 / 14
UZASADNIENIE
Powód (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w K. domagał się od pozwanego S. Ś. zapłaty kwoty 1 671,43 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 maja 2013r. oraz zasadzenia zwrotu kosztów postępowania w sprawie według norm przepisanych. Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2014r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1 400 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1czerwca 2013r. (w punkcie 1 wyroku); oddalił powództwo w pozostałym zakresie (w punkcie 2) i odstąpił od obciążenia pozwanego kosztami postępowania poniesionymi przez powódkę (w punkcie 3 wyroku).
Sąd Rejonowy ustalił, że strony łączyła umowa rachunku osobistego oszczędnościowo – rozliczeniowego, w ramach której powódka przyznała pozwanemu limit zadłużenia do wysokości 1 400 zł. Pozwany wykorzystał ten limit zadłużenia, którego nie spłacił. Dlatego też Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1 400 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wezwania do zapłaty tj. od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu. Uznał, że powództwo w pozostałej części nie jest uzasadnione. O kosztach postępowania w sprawie orzekł po myśli art.102 kpc (wyrok wraz z uzasadnieniem – k.107 oraz 117-120).
Z apelacji pozwanego S. Ś. wnosić należy, że domagał się zmiany zaskarżonego wyroku w punkcie 1 (pierwszym) poprzez oddalenie powództwa. W apelacji zarzucił, że za stan jego zadłużenia względem powoda odpowiadają komornicy sądowi, bowiem komornik G. S. zablokowała jego konto w (...) Banku (...) (u powoda), gdzie wpływała część jego renty wolna od zajęcia, bez uprzedniego ustalenia, że inny komornik M. W. prowadziła też egzekucję wobec niego. W ten sposób – bo do tego zdaje się zmierzać apelacja pozwanego - został rzekomo pozbawiony środków do życia i możliwości spłaty zadłużenia wobec powoda (k.124).
W odpowiedzi na apelacją powód domagał się jej oddalenia i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych (k.137 – 138).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja pozwanego nie znajduje żadnego uzasadnienia. Okoliczności w niej podniesione, były już przedmiotem oceny Sądu Rejonowego, który trafnie uznał, że w tej sprawie pozostają bez żadnego znaczenia dla oceny odpowiedzialności pozwanego za istniejący dług wobec powoda. Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego w tej sprawie, a zatem – zgodnie z art.505 13 § 2 kpc – ogranicza się jedynie do przedstawienia podstawy prawnej wyroku. Udzielenie pozwanemu S. Ś. limitu zadłużenia (salda debetowego) w wysokości 1 400 zł, w ramach prowadzonego u powoda rachunku oszczędnościowo – rozliczeniowego, stanowiło w istocie kredyt (w rozumieniu art.69 ust.1 ustawy z dnia 29.08.1997r.
Prawo bankowe – Dz.U. z 2012r. poz. 1376 ze zm.), do którego w związku z art.78a Prawa bankowego znajdą też zastosowanie przepisy ustawy z dnia 12.05.2011r. o kredycie konsumenckim (Dz.U.126 poz.715 ze zm.), w szczególności art.3 ust.2 pkt 2 i art.5 pkt 4 tej ustawy. Skoro tak zaciągnięty kredyt nie został przez pozwanego spłacony na warunkach określonych w umowie, a więc w terminie do jednego miesiąca (k.62), to powódka miała prawo dochodzenia jego spłaty w tym postępowaniu. Dlatego też Sąd odwoławczy oddalił apelację pozwanego, jako nieuzasadnioną (na podstawie art.385 kpc w związku z art.13§2 kpc).
Z uwagi na trudną sytuację majątkową i osobistą pozwanego, który pobiera niewielką rentę (818 zł miesięcznie) i jak wynika z orzeczenia(...)Zespołu (...)z dnia 12.08.2013r. jest niepełnosprawny w znacznym stopniu (k.129)), Sąd odwoławczy uznał, że zachodzą uzasadnione podstawy do odstąpienia od obciążania go obowiązkiem zwrotu powodowi kosztów postępowania apelacyjnego (po myśli art.102 kpc i w związku z art.13§2 kpc).