Appeal dismissed; prisoner failed to prove dental treatment occurred in detention facility.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's rejection of a claim for damages and compensation. The plaintiff alleged that a tooth extraction performed in 2003 was improperly conducted in the detention facility, causing long-term health issues. The court found the plaintiff failed to prove the procedure occurred in the detention unit, noting medical records showed the extraction happened during a voluntary period outside the facility. Consequently, the court ruled that the defendant could not be held civilly liable for an act that never took place within their custody.
Legislator headnote
AI generatedArt. 415, 417 k.c.; Art. 6 k.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 98 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: A claim for damages based on alleged medical negligence in a detention facility is dismissed when the plaintiff fails to prove the alleged harmful act occurred within the facility's custody and control.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACa 1180/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Wojciech Kościołek (spr.) Sędziowie: SSA Zbigniew Ducki SSA Regina Kurek Protokolant: st. prot. sądowy Marta Matys po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa D. H. przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w K. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 3 lipca 2013 r. sygn. akt I C 2128/12 1. oddala apelację;
2. zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 5.400 zł (pięć tysięcy czterysta złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego;
3. przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Krakowie na rzecz adw. L. P. kwotę 6.642 zł (sześć tysięcy sześćset czterdzieści dwa złote), w tym 1.242 zł podatku od towarów i usług, tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu apelacyjnym. Sygn. akt I A Ca 1180/13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił powództwo D. H. skierowane przeciwko pozwanemu Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Aresztu Śledczego w K. o zapłatę odszkodowania, zadośćuczynienia i renty odszkodowawczej oparte na twierdzeniu, że w okresie pobytu w areszcie w 2003 albo 2005r. wykonany został wadliwie zabieg usunięcia zęba, skutkiem czego na przestrzeni lat pojawiło się szereg dolegliwości powoda dla których rekompensatą jest dochodzone odszkodowanie i zadośćuczynienie. U podstaw rozstrzygnięcia przyjął Sąd Okręgowy, ze powód nie wykazał, by zdarzenie w postaci usunięcia zęba powoda miało miejsce w placówce zdrowia strony pozwanej, skoro dokumentacja medyczna strony pozwanej nie potwierdza faktu takiego zabiegu pozwanej (dla którego opis winien zawierać oznaczenie literą „E” , w sytuacji w której opis zawiera ciąg liter „cbcfF”).
Dodatkowo ustalił Sąd Okręgowy, że w dniach od 5 maja do 16 września 2003 r. powód przebywał w Areszcie Śledczym w T. i w tym okresie (tj. w dniu 7 maja 2003 r.) wykonano u niego obowiązkowy przegląd stomatologiczny. W dniu 16 września 2003 r. powód został przetransportowany do Aresztu Śledczego w K., w którym przebywał do dnia 7 października 2003 r. W trakcie pobytu w tejże jednostce penitencjarnej powód w dniu 1 października 2003 r. odbył wizytę u stomatologa, co zostało odnotowane w osobistej książce zdrowia osadzonego.
Następnie do dnia 20 października 2003 r. powód znów przebywał w Areszcie Śledczym w T. – w tym czasie nie korzystał z leczenia stomatologicznego. W 2005 r. – okresie od 17 listopada do 22 grudnia – powód po raz kolejny był umieszczony w jednostce penitencjarnej w T. i w tym czasie przeszedł obowiązkowy przegląd stomatologiczny. W 2005 r. powód nie przebywał natomiast w Areszcie Śledczym w K.. Apelację od wyroku złożył powód zaskarżając wyrok w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. polegający na ustaleniu, ze w dniu 1 października 2003r. nie doszło do wyrwania u powoda zęba 4+, gdy takowa czynność wynika z dołączonej dokumentacji, a nadto naruszenie prawa procesowego przez dokonanie analizy dokumentacji medycznej z pominięciem dowodu z opinii biegłego na okoliczność treści zabiegu medycznego i jego skutków dla stanu zdrowia powoda, a nadto naruszenia art. 328§2 k.p.c. przez niedostateczne wyjaśnienie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia.
Na tych podstawach domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania za przyznaniem powodowi zwrotu kosztów procesu. Strona pozwana wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów w podwójnej wysokości stawki minimalnej. Sąd Apelacyjny zważył; Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji wymagają uzupełnienia o niewątpliwe dla sprawy okoliczności związane z treścią dokumentacji medycznej. W szczególności dokonując przeglądu uzębienia powoda na terenie Aresztu Śledczego w T. w dniu 7 maja 2003r. odnotowany został fakt uszkodzenia zęba 4+ (dowód dokumentacja medyczna k.142 akt).
W dniu 1 października 2003r. w ambulatorium stomatologicznym Aresztu Śledczego w K. miał miejsce zabieg u powoda. Jego opis w formie kodowej zawarto w książeczce zdrowia powoda. Książeczka zdrowia powoda zawiera oznaczenia kodowe zabiegów wśród których oznaczenie „E” ilustruje ekstrakcje, oznaczenie „c” opisuje pozycje środkową, oznaczenie „b” opisuje – stronę policzkowo – wargową, oznaczenie „cf” odpowiada pojęciu camphenol, oznaczenie „F” opisuje fleczer, oznaczenie „ext” dotyczy ekstrakcji miazgi.(dowód dokumentacja medyczna k.141 akt).
W dniu 18 listopada 2005r. w ambulatorium stomatologicznym Aresztu Śledczego w T. odnotowano ubytek w uzębieniu powoda 4+ (dowód dokumentacja medyczna k. 140 odwrót). Porównując opisany wyżej katalog haseł z zapisem kodowym zabiegu udokumentowanego w książeczce zdrowia powoda nie można podzielić zarzutu apelacji, by treść zapisu z 1 października 2003r. świadczyła o ekstrakcji lub resekcji. Jakkolwiek nie odczytywać zapisu w tej dokumentacji w zapisie tym nie ma cech odpowiadających oznaczeniu „E” albo „ext”. Zapis ten jest wieloczłonowy i niewątpliwie zawiera w sobie „cbcf” i jedynie ostatnia litera może budzić wątpliwości co do swojego znaczenia.
Dekodując jednak opis możliwych do odczytania liter (których ciąg jest 5 a nie jak to usiłuje przypisać apelacja 3 albo 1 literowy) nie budzi wątpliwości, że ostatnia z liter to tak jak to ustala Sąd I instancji litera „F”. Wynika to ze znaczenia pojęciowego dokonanego zabiegu, którego treść jest powszechnie znana i nie wymaga dla jego zrozumienia wiadomości specjalnych. Czytelny zapis dokumentacji oznacza bowiem, że w zębie 4+ w określonym położeniu założono środek dezynfekujący (caphenol) oraz założono fleczer. Prowadzenie dla wyjaśnienia tej okoliczności dowodu z opinii biegłego nie jest uzasadnione, skoro dotyczy wiadomości powszechnych i dostępnych w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie.
W świetle powyższego zarzuty apelacji, co do zaniechania dowodowego Sądu I instancji, czy sprzeczności ustaleń poczynionych w sprawie z treścią zebranego w sprawie materiału uznać należy za oczywiście chybione i to niezależnie od oceny stopnia aktywności procesowej powoda w niniejszym postępowaniu (na co zwraca uwagę w swej odpowiedzi na apelację pozwany). Podkreślić przy tym należy, że fakt usunięcia zęba 4+ powoda stwierdzono w dacie kontrolnego przeglądu w dniu 18 listopada 2005r. Pomija przy tym apelujący, że w okresie od 7 października 2003r. powód nie przebywał w (...) placówce penitencjarnej, gdzie po 1 października 2003r. nie wykonywano u powoda zabiegów stomatologicznych a i pobyt w takowej od 7 października 2003r. a następnie po ponad rocznej przerwie od 17 listopada 2005r. miał miejsce w T., a nie w K..
Łączenie zatem zabiegu usunięcia zęba co niewątpliwie miało miejsce w czasie po 7 października 2003r. z czynnościami (...) placówki penitencjarnej uznać należy za dowolne i nie poparte żadnymi dowodami (art. 6 k.c.). W ocenie Sądu Apelacyjnego nie budzi wątpliwości fakt, ze do usunięcia zęba powoda doszło w warunkach wolnościowych po opuszczeniu przez powoda aresztu w 2003r. a przed ponownym umieszczeniem powoda w 2005r. Okoliczności te wykluczają zasadność apelacji i powództwa w niniejszej sprawie. Sąd Apelacyjny za własne uznaje ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji i w całości podziela ocenę prawną zgłoszonego przez powoda roszczenia.
Przypisywane przez powoda pozwanemu zdarzenie sprawcze dla strat i krzywdy powoda nie miało miejsca w okolicznościach opisanych pozwem. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że z zapisów w książeczce zdrowia powoda z 18 listopada 2005r. wynika, ze stan uzębienia wymagał interwencji medycznej, skoro poza ekstrakcją stwierdzono w nim szereg zmian niekoniecznie o podobnym stopniu zaawansowania do zmian opisanych w dokumentacji z maja 2003r. Analiza tego stanu wykracza poza celowe ramy niniejszego postępowania, lecz zwrócenie na tę okoliczność uwagi jest uzasadnione dla uznania, ze o ile zdaniem powoda było inaczej to okoliczności te winien wykazywać w postępowaniu przed sądem I instancji.
A w ramach tamtego postępowania – i to mimo stanowczego zaprzeczenia przez pozwanego prawdziwości tezy powoda o usunięciu jego zęba w (...) placówce penitencjarnej, powód nie zaoferował innych dowodów ponad dokumentacje medyczną pozwanego, bezzasadnie twierdząc, że ta ostatnia dowodzi, ze zabieg usunięcia zęba miał miejsce w dniu 1 października 2003r. (porównaj protokół rozprawy z 3 lipca 2013r. k. 148 akt). W tym stanie, skoro pozwany nie jest sprawcą w opisanych okolicznościach czynu, który jako niedozwolony przypisał mu powód, to i wykluczona jest jego odpowiedzialność cywilna na podstawie art.415, 417 k.c. Mając powyższe na uwadze orzekł Sad Apelacyjny jak w wyroku na podstawie wskazanych przepisów oraz art.385 k.p.c. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. uznając, że brak jest podstaw dla zwiększania wysokości podstawowej stawki minimalnej wynagrodzenia należnego reprezentantowi pozwanego, a to wobec podstawowego dla tego typu spraw zagadnienia poddanego pod osąd, jak i nie znajdując z tych samych przyczyn podstaw dla odstąpienia od zasady odpowiedzialności powoda za wynik procesu (brak szczególnych okoliczności sprawy w rozumieniu art. 102 k.p.c.). .