Legislator Case Law & Legislation
IV U 113/14 AI generated

Social security court dismissed appeal for retrial due to lack of new evidence and missed statutory deadline.

Case Number IV U 113/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court rejected the insured's appeal for retrial, which sought to reopen a final judgment regarding pension eligibility based on newly discovered witness testimony. The insured claimed he could not identify these witnesses earlier due to difficulties, but the court found they were known individuals in a small village whom he could have cited during the prior proceedings. Consequently, the court ruled that no new circumstances existed and the statutory deadline for filing the retrial appeal had already expired.

Legislator headnote

AI generated

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A retrial appeal is inadmissible if the new evidence was available to the party at the time of the final judgment and the statutory time limit for filing the appeal has expired.

Keywords

AI generated
retrial appeal new evidence statutory deadline social security witness testimony pension eligibility missed deadline

Cited Legislation

AI generated
Art. 403 § 2 k.p.c.
W treści skargi o wznowienie postępowania ubezpieczony wskazał, że swoją skargę opiera na art. 403 § 2 kpc, bowiem po wydaniu wyroku przez Sąd Okręgowy w Siedlcach dnia (...)r.
Art. 410 § 1 k.p.c.
W odpowiedzi na skargę organ rentowy wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 410 § 1 kpc ewentualnie o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych (odpowiedź na skargę o wznowienie postępowania k.8-10).
Art. 102 k.p.c.
410 § 1 kpc odrzucił skargę i na podstawie art. 102 kpc odstąpił od obciążania ubezpieczonego kosztami niniejszego postępowania.
Art. 184 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
organ rentowy na podstawie art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ponownie odmówił ubezpieczonemu J.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 113/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSR del. Elżbieta Wojtczuk Protokolant st.sekr.sąd. Iwona Chojecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2014r. sprawy ze skargi J. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia (...)r. w sprawie o sygn. akt IV U (...) postanawia: I. odrzucić skargę; II. odstąpić od obciążania J. W. kosztami procesu. Sygn. akt IV U 113/14

UZASADNIENIE

Dnia (...)r. ubezpieczony J. W. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia (...)r., sygn. akt IU U(...)w sprawie z wniosku J. W. o prawo do emerytury i wniósł o zmianę powyższego wyroku poprzez przyznanie mu prawa do emerytury. W treści skargi wskazano, że skarga o wznowienie postępowania została oparta na podstawie określonej w art. 403 § 2 kpc z uwagi na późniejsze wykrycie przez ubezpieczonego środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu w postaci dowodu z zeznań świadków.

W uzasadnieniu skargi J. W. wskazał, że o w sprawie IV U (...)wskazywał, że ma trudności w ustaleniu świadków, którzy z nim pracowali, w celu udowodnienia okresów pracy w szczególnych warunkach. Świadkowie zostali przesłuchani w sprawie o sygn. akt IV U (...), niemniej jednak skarżący nie wiedział wówczas o istnieniu podstaw wznowienia postępowania, o czym dopiero dowiedział się po odrzuceniu jego odwołania w sprawie o sygn. akt IV U 435/13. Podniósł, że dopiero teraz udało mu się ustalić, że żyją świadkowie, którzy razem z nim pracowali – A.

S. i J. M.. Wykrycie tych dowodów nie było możliwe w uprzednio toczącym się postępowaniu (skarga k. 2-3). W odpowiedzi na skargę organ rentowy wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 410 § 1 kpc ewentualnie o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych (odpowiedź na skargę o wznowienie postępowania k.8-10). Sąd ustalił, co następuje: Wyrokiem z dnia (...)r. w sprawie o sygn. akt IV U (...) Sąd Okręgowy w Siedlcach po rozpatrzeniu odwołania J. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia (...)r. nr (...) oddalił odwołanie (wyrok z dnia(...)r. k. 73 akt IV U (...)).

Następnie dnia (...)r. ubezpieczony po raz drugi złożył wniosek o emeryturę w warunkach szczególnych. Decyzją z dnia (...)r. organ rentowy na podstawie art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ponownie odmówił ubezpieczonemu J. W. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony na datę 1 stycznia 1999 r. nie udowodnił wymaganego ustawą 15 – letniego stażu pracy w warunkach szczególnych (decyzja k.11 akt organu rentowego). Ubezpieczony złożył odwołanie od powyższej decyzji organu rentowego dnia (...)r., w którego treści zgłosił dowód z zeznań świadków T.

S. i B. O. na okoliczność wykonywania przez niego pracy w warunkach szczególnych w (...) Sp. z o.o. na stanowisku kowal, ślusarz (odwołanie k. 2 akt IVU 435/13). Na rozprawie dnia (...)r. w sprawie o sygn. akt IV U 435/13 zostali przesłuchani świadkowie wskazani przez ubezpieczonego w odwołaniu od decyzji z (...)r. i Sąd Okręgowy w Siedlcach postanowieniem z dnia (...)r. odrzucił odwołanie (postanowienie k.23 akt IV U (...)). Świadkowie: A. S., J. M., T. S., B. O. są dobrze znani ubezpieczonemu i byli mu znani w momencie składania pierwszego odwołania od decyzji ZUS Odział w S. z dnia (...)r.

Ubezpieczony wiedział, gdzie wymienieni świadkowie mieszkają i jak się nazywają, ze świadkiem J. M. spotykał się wcześniej na terenie O., gdzie obaj mieszkają. Żaden ze świadków nie wykonywała takiej samej pracy jak ubezpieczony w (...) Sp. z o.o., ale świadkowie pracowali na tym samym wydziale co ubezpieczony – W3. Ubezpieczony wskazał, że gdyby wiedział, że wskazani świadkowie, będą mu potrzebni składając pierwsze odwołanie od decyzji z dn. (...)r., to by ich zgłosił już wówczas. Nie zgłosił ich wcześniej jako świadków, bo uważał że wystarczą dowody z dokumentów (okoliczności przyznane przez ubezpieczonego k. 17v-18).

Sąd zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 410 § 1 kpc Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie. Zgodne zaś z art. 407 § 1 kpc skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym, termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy postawą jest pozbawienie możliwości działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy.

W treści skargi o wznowienie postępowania ubezpieczony wskazał, że swoją skargę opiera na art. 403 § 2 kpc, bowiem po wydaniu wyroku przez Sąd Okręgowy w Siedlcach dnia (...)r. w sprawie o sygn. akt IV U (...)wykrył nowe środki dowodowe w postaci dowodu z zeznań świadków, których nie mógł wskazać w sprawie o sygn. akt IV U(...). W tym miejscu należy wskazać, że powyższa podstawa nie jest prawdziwa, bowiem z okoliczności podanych przez ubezpieczonego na rozprawie dnia (...)r. wynika, że świadkowie wskazani przez ubezpieczonego w skardze byli mu dobrze znani, i mógł ich zgłosić na etapie postępowania w sprawie IV U (...).

Dowodu z wymienionych świadków ubezpieczony nie zgłosił tylko dlatego, że uznał, że przeprowadzenie tego dowodu nie będzie potrzebne, skoro dysponuje dokumentami. Zatem po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie IV U (...)nie doszło do wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Nie budzi bowiem wątpliwości, iż skoro ubezpieczony pracował w w/w osobami w jednym zakładzie pracy, to znał te osoby, a dwóch z czterech zgłoszonych świadków mieszka tak jak ubezpieczony w miejscowości O..

Jest to niewielka miejscowość, gdzie tak jak na każdej wsi mieszkańcy się dobrze znają i niewiarygodne jest stanowisko ubezpieczonego złożone w skardze, że dopiero teraz udało mu się ustalić, że świadkowie żyją. Należy również nadmienić, że stanowisko w treści skargi jest odmienne od wyjaśnień ubezpieczonego złożonych na rozprawie dnia (...)r. i w ocenie Sądu zostało złożone jedynie na użytek niniejszego postępowania. Brak podstawy wznowienia postępowania skutkuje odrzuceniem skargi. Również gdyby uznać, że dowody z zeznań świadków były nowymi dowodami, których ubezpieczony nie mógł zgłosić w trakcie postępowania IV U (...)to, należy wskazać, że nie został zachowany termin do wniesienia skargi, bowiem termin ten należy liczyć od dnia (...)r. tj. wniesienia odwołania przez ubezpieczonego od decyzji organu rentowego z dnia (...)r., w treści której wskazał dwóch świadków:

T. S. i B. O.. Termin 3 miesięczny do wniesienia skargi upłynął zatem ubezpieczonemu z dniem (...)r. W momencie zgłoszenia w/w świadków ubezpieczony dowiedział się bowiem o podstawie wznowienia postępowania, gdyż w tym momencie nowe dowody były już ubezpieczonemu znane. Nie można uznać za zasadne w okolicznościach niniejszej sprawy, aby ubezpieczony o podstawie wznowienia postępowania dowiedział się dopiero z uzasadnienia postanowienia Sądu Okręgowego z dnia (...)r. Wówczas bowiem, co najwyżej dowiedział się, że taką skargę powinien wnieść, bowiem Sąd wyraźnie o tym napisał w treści uzasadnienia.

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 410 § 1 kpc odrzucił skargę i na podstawie art. 102 kpc odstąpił od obciążania ubezpieczonego kosztami niniejszego postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w postanowieniu.