Criminal appeal dismissed; sentence suspended due to lack of reasoned justification under Art. 69 § 4 k.k. and Art. 424 k.p.k.

Sygn. akt II Ka 130/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 września 2014 roku Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie : Przewodniczący: SSO Marek Kordowiecki – spr. Sędziowie: SO Robert Rafał Kwieciński SO Marek Ziółkowski Protokolant: st. sekr. sąd. Arleta Wiśniewska przy udziale Haliny Lewandowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 05.09.2014 r. sprawy Ł. L. oskarżonego z art. 244 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 1 kwietnia 2014 roku sygn. akt II K 182/14 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Koninie do ponownego rozpoznania. Marek Ziółkowski Marek Kordowiecki Robert Rafał Kwieciński Sygn. akt II Ka 130/14

UZASADNIENIE

Wyrokiem zaocznym z dnia 1 kwietnia 2014r. w sprawie o sygn. akt II K 182/14 Sąd Rejonowy w Koninie oskarżonego Ł. L. uznał za winnego przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. popełnionego w ten sposób, że w dniu 29 grudnia 2013r. około godz. 04.20 w K. na ul. (...) prowadził pojazd mechaniczny - kierował samochodem osobowym marki C. o nr rej. (...) w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,46 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu będąc uprzednio prawomocnie skazanym za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. wyrokiem Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 30.10.2012r. w sprawie II K 1110/12 oraz w okresie obowiązywania środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 (dwóch) lat począwszy od dnia 07.11.2012r. orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 30.10.2012r i za to na podstawie art. 178a § 4 kk wymierzył mu karę 1 (roku) pozbawienia wolności.

Sąd Rejonowy na podstawie art. 69 § 1, 2 i 4 k.k. i art. 70 § 2 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 3 (trzech). Nadto na podstawie art. 73 § 2 k.k. Sąd Rejonowy w okresie próby oddał oskarżonego pod dozór kuratora sądowego, a na podstawie art. 42 § 2 k.k. i art. 43 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres lat 3 (trzech) W punkcie V wyroku Sąd Rejonowy na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 200 (dwieście) złotych.

Apelację wniósł prokurator i zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego Ł. L.. Powołując się na przepis art. 438 pkt. 4 k.p.k. prokurator zarzucił rażącą niewspółmierność kary polegająca na orzeczeniu względem oskarżonego Ł. L. kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania , podczas gdy dotychczasowa karalność oskarżonego oraz względy prewencji ogólnej i indywidualnej przemawiają za wymierzeniem mu kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

W oparciu o ten zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu Ł. L. kary 8 miesięcy pozbawienia wolności i uchylenie orzeczenia o dozorze kuratora.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja okazała się o tyle zasadna, że doprowadziła do wydania orzeczenia o charakterze kasatoryjnym. Ustosunkowanie się do zarzutu apelacji uznać należy za przedwczesne, albowiem Sąd Rejonowy stosując przepis art. 178a § 4 k.k. w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ani jednym słowem nie wyjaśnił czy istnieją w tej sprawie okoliczności, o których mowa w art. 69 § 4 k.k., pozwalające na zastosowanie wobec oskarżonego warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności. W przedmiotowej sprawie Sąd pierwszej instancji orzekł wobec oskarżonego, uznanego za winnego popełnienia przestępstwa określonego w art. 178a § 4 § 1 k.k. karę pozbawienia wolności w wymiarze jednego roku i powołując się na przepis art. 69 § 1, 2 i 4 k.k. wykonanie tej kary warunkowo zawiesił na okres próby trzech lat.

Z treści art. 69 § 4 k.k. wprost wynika, że wobec sprawcy przestępstwa określonego w art. 178a § 4 k.k. sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Nie można wykluczyć, iż mimo uprzedniej karalności oskarżanego Ł. L. w sprawie tej występuje „szczególnie uzasadniony przypadek”, o którym mowa w art. 69 § 4 k.k., który doprowadził Sąd Rejonowy do przekonania, że należy dać oskarżonemu szanse na pozostawanie na wolności poprzez zastosowanie dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności.

Jednakże okoliczność ta powinna znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, które powinno zostać sporządzone zgodnie z wymogami stawianym w art. 424 k.p.k. Tymczasem Sąd Rejonowy nie sprostał temu obowiązkowi i nie wskazał na wystąpienie szczególnego wypadku, który uzasadniałby sięgnięcie po instytucję probacji, podczas gdy popełnienie czynu z art. 178a § 4 k.k., zarzucanego oskarżonemu stanowi przecież negatywną przesłanką stosowania zasady preferencji kar nieizolacyjnych, określonej w art. 58 § 1 i 3 k.k. Skoro zaś Sąd I instancji nie sprostał powyższemu obowiązkowi to nie jest możliwe w instancji odwoławczej ani prawidłowe skontrolowanie merytorycznej treści zaskarżonego wyroku, ani też odniesienie się do zarzutów apelacyjnych, dotyczących tejże ważkiej kwestii, jaką jest kara wymierzona oskarżonemu.

Należy bowiem przypomnieć, że jednakowo z taką samą starannością Sąd I instancji jest zobowiązany w pisemnym uzasadnieniu wskazać jakie fakty uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakiej w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych i wyjaśnić podstawę prawną wyroku (art. 424 § 1 k.p.k.) jak i przytoczyć okoliczności, które Sąd miał na względzie przy doborze kar jak i ich wymiarze (art. 424 § 2 k.p.k.). Skoro zaś Sąd z rażącą obrazą przepisu art. 424 § 2 k.p.k. wydał zaskarżony wyrok i bez wątpienia obraza ta mogła mieć wpływ na jego treść to bez wątpienia w niniejszej sprawie zachodzi tzw. rażąca niesprawiedliwość zaskarżonego orzeczenia, o której mowa w art. 440 k.p.k.

Z uwagi zaś na niemożność – z powodu tej obrazy- przez Sąd Odwoławczy odniesienia się do zarzutów apelacyjnych Sąd Okręgowy był zmuszony na podstawie art. 440 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 437 k.p.k. uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w Koninie do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy winien rozważyć, czy wobec oskarżonego zachodzą szczególne okoliczności o których mowa w art. 69 § 4 k.p.k., które uzasadniałyby sięgnięcie po instytucję warunkowego zawieszenia wykonania kary, a jeżeli tak te szczególne okoliczności powinien przedstawić w pisemnym uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia, w przypadku konieczności jego sporządzenia.

Marek Ziółkowski Marek Kordowiecki Robert Rafał Kwieciński