Legislator Case Law & Legislation
II Cs 57/14 AI generated

Appeal dismissed because the complaint failed to explicitly request a finding of procedural delay as required by law.

Case Number II Cs 57/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's complaint regarding alleged procedural delay in the first-instance proceedings. The appellant argued that the lower court committed errors but failed to include a specific request for a finding of delay as mandated by the relevant statute. The court ruled that without this explicit request, the complaint does not meet the formal requirements for admissibility and must be rejected without an opportunity to amend.

Legislator headnote

AI generated

Art. 2 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Art. 6 ust. 2 powołanej ustawy: A complaint alleging procedural delay must explicitly request a finding of delay and state the justifying circumstances; failure to do so renders the complaint inadmissible and subject to rejection without a call for supplementation.

Keywords

AI generated
procedural delay complaint admissibility explicit request requirement statutory formalities rejection without supplementation

Cited Legislation

AI generated
Art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.
Art. 6 ust. 1 i 2 powołanej ustawy
W myśl art. 6 ust. 1 i 2 powołanej ustawy, skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (vide art.
Art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Zaznaczyć też należy, iż do postępowania toczącego się na skutek skargi, w kwestiach nieuregulowanych w wyżej wskazanej ustawie, stosuje się przepisy o postępowaniu zażaleniowym (vide art. 8 ust.
Art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
2 Sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 9 ust.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 07 czerwca 2005 r., III SPP 103/05, OSNP 2006, nr 1-2, poz. 35
1 ustawy, vide postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 07 czerwca 2005 r., III SPP 103/05, OSNP 2006, nr 1-2, poz. 35,).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cs 57/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Agnieszka Bednarek – Moraś Sędziowie: SO Zbigniew Ciechanowicz SO Dorota Gamrat-Kubeczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 maja 2014 r. w Szczecinie sprawy ze skargi T. von B.-G. Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, o stwierdzenie przewlekłości postępowania toczącego się pod sygnaturą akt I C 473/09 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia tego 5 marca 2014 r. T. von B.-G. złożyła zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 13 lutego 2014 r. W treści tego pisma skarżąca wskazała, jakich uchybień w przedmiotowym postępowaniu jej zdaniem dopuścił się Sąd Rejonowy, nadto zarzuciła Sądowi I instancji przewlekłość przedmiotowego postępowania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd, w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia, co do istoty albo czynności podjętych przez prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze w celu zakończenia postępowania przygotowawczego lub czynności podjętych przez sąd lub komornika sądowego w celu przeprowadzenia i zakończenia sprawy egzekucyjnej albo innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego, uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.

W myśl art. 6 ust. 1 i 2 powołanej ustawy, skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (vide art. 126 i nast. k.p.c.), a nadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Zaznaczyć też należy, iż do postępowania toczącego się na skutek skargi, w kwestiach nieuregulowanych w wyżej wskazanej ustawie, stosuje się przepisy o postępowaniu zażaleniowym (vide art. 8 ust. 2 ustawy). Sąd Okręgowy po analizie skargi pod kątem powyżej wskazanych okoliczności, uznał, że zgłoszona skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 powołanej tu ustawy – tj. nie zawiera wyraźnego żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie.

Skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 Sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 9 ust. 1 ustawy, vide postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 07 czerwca 2005 r., III SPP 103/05, OSNP 2006, nr 1-2, poz. 35,). Na marginesie wskazać należy, iż przedmiotowe postanowienie ma charakter formalny, nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej i strona w każdej chwili w toku postępowania może złożyć skargę formułując jej wnioski w sposób wymagany ustawą. Mając na względzie powyższe, działając w oparciu o treść art. 9 ust. 1 powołanej na wstępie ustawy o skardze Sąd Okręgowy odrzucił wniesioną skargę.