Court acquits driver of improper fog light use due to poor visibility and correct legal basis.
Legislator summary
AI generatedThe court acquitted the defendant of the traffic violation regarding improper use of front fog lights. The defendant argued that the lights were necessary due to poor visibility caused by rain, snow, and strong wind, while the prosecution contended otherwise. The court ruled that the specific conditions justified the use of fog lights under the relevant statute and that the charged provision was inapplicable to the facts.
Legislator headnote
AI generatedArt. 97 k.w. zw. z art. 51 pkt. 5 pr.d.; Art. 30 ust. 1 pkt. 1 u.p.r.d.: When poor visibility necessitates the use of fog lights, a driver's action is lawful and does not constitute a traffic violation under the cited article.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III W 1420/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 maja 2014r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: S.S.R. Paweł Augustowski Protokolant: Ewa Modlińska Przy udziale A. P.z Komedy Miejskiej Policji w W. po rozpoznaniu dnia 22 maja 2014r. sprawy R. S. syna J. i A. z domu W. ur. (...) w W. obwinionego o to, że: w dniu 26 listopada 2013r. w miejscowości W. woj. (...) około godziny 20:40 na ul. (...), kierując samochodem marki C. nr rej. (...), naruszył warunki dopuszczalności używania świateł przeciwmgłowych przednich tj . o popełnienie wykroczenia z art. 97 kw zw. z art. 51 pkt 5 prd obwinionego R. S. uniewinnia od zarzutu popełnienia wykroczenia z art. 97 kw, koszty poniesione w sprawie zaliczając na rachunek Skarbu Państwa. III W 1420/13
UZASADNIENIE
Na podstawie zebranego materiału dowodowego w sprawie ustalono następujący stan faktyczny W dniu 26 listopada 2013 r. wieczorem o godzinie 20.40 obwiniony R. S. jechał samochodem C. (...) ulicą (...) w W.. Były złe warunki atmosferyczne, padał deszcz ze śniegiem i wiał mocny boczny wiatr. Widoczność na drodze była ograniczona i kierowca włączył światła przeciwmgłowe przednie. Został zatrzymany przez patrol policji i postawiono mu zarzut niewłaściwego używania świateł przeciwmgłowych i popełnienia wykroczenia z art. 97kw w zw. z art. 51 pkt 5 prawa o ruchu drogowym. dowody: wyjaśnienia – k. 8, 21-22 notatka – k.3 Obwiniony nie przyznał się do sprawstwa i złożył wyjaśnienia, gdzie wskazał, iż świateł użył dla poprawy i bezpieczeństwa przejazdu własnego i innych użytkowników drogi w warunkach złej widoczności ( wyjaśnienia – k. 8, 21-22) Sąd zważył ponadto, co następuje Stan faktyczny ustalono o wyjaśnienia obwinionego i notatkę urzędową.
Sąd przyjął za obwinionym – przy braku dowodów przeciwnych – iż warunki na drodze, takie a nie inne, uzasadniały włączenie przez kierowcę dodatkowych świateł przeciwmgłowych w celu poprawy bezpieczeństwa. Jest to wersja logiczna, trudno bowiem przyjąć za zasadny wniosek przeciwny, tzn że kierowca z nieznanych przyczyn dla własnego widzimisię włącza takie a nie inne światła bez powodu. Zasady doświadczenia życiowego uczą, że kierowcy reagują w ten sposób na złą widoczność i nie ma w tym niczego nadzwyczajnego. Wniosek o ukaranie w tym przypadku wydaje się być pomyłką, a już na pewno jest nią wskazanie w uzasadnieniu wniosku art. 51 pkt 5 ustawy prawo o ruchu drogowym podstawy do złego użycia świateł.
Przepis ten mówi o włączeniu świateł na drodze krętej oznaczonej odpowiednim znakiem drogowym w warunkach dobrej widoczności. Tu jednak widoczność była ograniczona i podstawę do używania świateł przeciwmgłowych daje art. 30 ust 1 pkt 1 ustawy, który nie tylko daje uprawnienie, ale wręcz nakazuje kierowcy zachowanie szczególnej ostrożności i włączenie świateł mijania lub przeciwmgłowych przednich albo obu tych świateł jednocześnie. Skoro tak, to kierowca zachował się prawidłowo i nie popełnił wykroczenia. Poza tym pamiętając o zasadzie racjonalności reakcji karnoprawnej należy zwrócić uwagę na fakt, że wykroczeniem jest tylko czyn społecznie szkodliwy, a oskarżyciel nie wskazał, na czym w tej sytuacji owa szkodliwość miałaby polegać.
Biorąc powyższe pod uwagę obwinionego należało uniewinnić od zarzutu popełnienia wykroczenia z art. 97 kw, koszty poniesione w sprawie zaliczając na rachunek Skarbu Państwa.