Court dismissed debtor's appeal against bailiff's fee determination due to voluntary default and excessive complaints.

Sygnatura akt II Cz 540/14 POSTANOWIENIE K., dnia 16 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO. Janusz Roszewski Sędziowie: SSO. Barbara Mokras SSO. Wojciech Vogt – spr. po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Banku (...) S.A. z siedziba w W. z udziałem dłużników R. W. i J. W. wywołana skarga dłużników na czynność komornika przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu E. M. w sprawie Km 1050/10 na skutek zażalenia dłużnika R. W. od postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 10 lipca 2014 r. , sygn. akt I Co 927/14 postanawia: oddalić zażalenie

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił skargę dłużników na czynność komornika przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu E. M. w sprawie Km 1050/10. W uzasadnieniu podał, że komornik na podstawie art. 823 k.p.c. umorzył postępowanie egzekucyjne w sprawie ustalając koszty postępowania na kwotę 30.808,40 zł i obciążając nimi dłużnika. Następnie postanowieniem z dnia 21 marca 2014 r. Komornik oddalił wniosek dłużnika o zmianę postanowienia z dnia 21 marca 2014 r. poprzez anulowanie postanowienia w części ustalonej opłaty egzekucyjnej.

Sąd Ustalił, że komornika podejmował wyłącznie celowe czynności egzekucyjne wyznaczone wnioskiem egzekucyjnym wierzyciela. Dłużnik natomiast skarżył niemal każdą czynność komornika, co przedłużało postępowanie i zwiększało nakład pracy komornika. Wniosek o obniżenie opłaty nie jest więc uzasadniony. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożyła dłużniczka R. W. podnosząc, że obciążanie ich tak wysokimi kosztami jest krzywdzące. Wskazała również na trudną sytuacje materialna rodziny.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że nie istnieją podstawy do obniżenia opłaty komorniczej. W niniejszej sprawie bowiem komornik podejmował jedynie czynności celowe, a zachowanie dłużników skarżących niemal każdą czynność komornika zwiększało jego nakład pracy. Zaznaczyć przy tym należy, że oceniając nakład pracy komornika, sąd winien wziąć pod uwagę, że jak wskazał TK w uzasadnieniu wyroku z dnia 3 grudnia 2003 r., K 5/02, OTK-A 2003, nr 9, poz. 98, z art. 35 u.k.s.e. wynika, że komornik otrzymane we wszystkich prowadzonych przez siebie postępowaniach opłaty egzekucyjne przeznaczać ma na pokrycie ogólnych kosztów działalności egzekucyjnej.

Należy tu przypomnieć, iż opłata egzekucyjna ustalona jest normatywnie w sposób niezwiązany z kosztami konkretnego postępowania egzekucyjnego. Inaczej mówiąc - ustawa nie zakłada, że każde postępowanie egzekucyjne ma przynosić komornikowi "dochód", ani nawet, że każde postępowanie egzekucyjne będzie się "bilansować", tj. komornik otrzyma dokładnie tyle, ile wynosiły jego wydatki w tym postępowaniu. Ten aspekt kosztów komorniczych Sąd Rejonowy również wziął pod uwagę. Należy też pamiętać, że ocena sytuacji majątkowej dłużnika i jego dochodów winna uwzględniać okoliczność, że należy on do grupy podmiotów, które dobrowolnie nie spełniły nałożonych na nie obowiązków, najczęściej właśnie ze względu na złą sytuację majątkową i niewystarczające dochody.

Stąd uwzględnienie wniosku dłużnika z tej przyczyny wymaga wykazania we wniosku, że sytuacja wnioskodawcy jest zdecydowanie gorsza od tej, w jakiej znajdują się inni dłużnicy. Dłużnicy tych okoliczności nie wykazali (art. 49 ust. 7 i 8 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji). Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.