Appeal dismissed; court upheld partition order based on unanimous consent and lack of new evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the lower court's decision to partition co-owned property in her sole favor. The first-instance court ruled based on a unanimous agreement between all co-owners to partition the land and pay specific compensation amounts, which the appellate court found legally valid. The appeal was rejected because the appellant's new financial arguments were raised too late, violating procedural rules that require evidence to be presented at the first instance.
Legislator headnote
AI generatedArt. 622 § 2 k.p.c.; Art. 381 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 98 k.p.c.: When all co-owners unanimously agree on the method of terminating co-ownership, the court must issue a ruling consistent with that request, and new evidence or arguments raised on appeal without prior opportunity to prove them are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 248/14 POSTANOWIENIE K. dnia 4 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt (spr.) Sędziowie: SSO Marian Raszewski SSO Janusz Roszewski Protokolant: st. sekr. sąd. Jolanta Bąk po rozpoznaniu w dniu 04 września 2014r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z wniosku R. B. z udziałem M. K. , E. K. , S. G. , B. F. o zniesienie współwłasności na skutek apelacji wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 21 lutego 2014r. sygn. akt I Ns 925/13 p o s t a n a w i a:
1. oddalić apelację, 2. zasądzić od wnioskodawczyni R. B. na rzecz uczestników postępowania S. G., B. F., E. K. i M. K. kwotę po 1.800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. II Ca 248/14
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni R. B. wniosła o zniesienie współwłasności nieruchomości położonej w K. przy ul. (...) oznaczonej jako działka (...) o pow. 0,0456 ha , której współwłaścicielami są: wnioskodawczyni w 4/24 częściach, M. K. w 5/24 częściach, E. K. w 5/24 częściach, S. G. w 5/24 częściach i B. F. w 5/24 częściach, przez podział tej nieruchomości w naturze na dwie działki nr (...) o powierzchni 0,0238 ha zabudowanej dwukondygnacyjnym budynkiem mieszkalnym i przyznanie jej wnioskodawczyni oraz na działkę (...) o powierzchni 0,0218 ha zabudowana dwukondygnacyjnym budynkiem mieszkalnym, którą otrzymają uczestnicy postępowania w częściach równych.
Uczestnicy postępowania sprzeciwili się wnioskowi. Sąd Rejonowy w Kaliszu postanowieniem z dnia 21 lutego 2014 r. zniósł współwłasność nieruchomości położonej w K. przy ul. (...) zapisanej w księdze wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Kaliszu, w ten sposób, że przyznał ja na wyłączna własność wnioskodawczyni R. B.. Zasądził również od wnioskodawczyni tytułem spłaty na rzecz uczestników postępowania: S. G. kwotę 25.000 zł, B. F. kwotę 25.000 zł, E. K. kwotę 25.000 zł i M. K. kwotę 20.000 zł i zasądzoną kwotę rozłożył na stosowne raty do końca 2016 r.
Rozstrzygnięcie swoje oparł na następujących ustaleniach: Współwłasności nieruchomości położonej w K. przy ul. (...) oznaczonej jako działka (...) o pow. 0,0456 ha są: wnioskodawczyni w 4/24 częściach, M. K. w 5/24 częściach, E. K. w 5/24 częściach, S. G. w 5/24 częściach i B. F. w 5/24 częściach. Nieruchomość ta jest zapisana w księdze wieczystej (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Kaliszu. Nieruchomość ta może być podzielona zgodnie z projektem podziału przedstawionym przez biegłego Z. M. jednak pod warunkiem uzyskania pozytywnej opinii Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.
Nie można podzielić nieruchomości w sposób wskazany przez uczestników postępowania z uwagi na obowiązujące przepisy prawa. Na rozprawie w dniu 18 lutego 2014 r. strony doszły do porozumienia i zgodziły się na przyznanie całej nieruchomości wnioskodawczyni ze stosowną spłata na rzecz uczestników wskazując wysokość spłat i wysokość i termin ich uiszczenia. Sąd dokonał podziału zgodnie z wolą stron. Apelację od tego rozstrzygnięcia wniosła wnioskodawczyni zaskarżając postanowienie w całości. Zarzuciła, że Sąd I instancji niedostatecznie rozeznał możliwości finansowe wnioskodawczyni, co uniemożliwia spłatę uczestników i czyni postanowienie niemożliwym do wykonania.
Uczestniczy wnieśli o oddalenie apelacji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Twierdzenia apelacji, że wnioskodawczyni wyraziła zgodę na sposób podziału oraz wskazaną w postanowieniu wysokość spłat i termin ich uiszczenia z uwagi na natarczywe nakłanianie jej przez uczestników postępowania i wywieranie na nią nacisków nie znajduje żadnego potwierdzenia w materialne dowodowym sprawy. W polskim procesie cywilnym zasadą jest, że strona dowodzi swoich twierdzeń przed sądem I instancji. Wnioskodawczyni natomiast wykazuje swoja trudną sytuację majątkową dopiero w apelacji, co jest zabiegiem spóźnionym i dlatego Sąd Odwoławczy nie uwzględnił tych nowych faktów i dowodów zgodnie z art. 381 k.p.c. Wobec zgodnego oświadczenia stron – wszystkich współwłaścicieli - co do sposobu podziału wspólnej nieruchomości, wysokości i terminu spłat Sąd I instancji obowiązany był dokonać podziału zgodnie z tym wnioskiem.
Zgodnie z art. 622 § 2 k.p.c. gdy wszyscy współwłaściciele złożą zgodny wniosek co do sposobu zniesienia współwłasności , sąd wyda postanowienie odpowiadające treści wniosku. Należy podkreślić, że zaproponowany przez strony sposób podziału nie jest sprzeczny z prawem zasadami współżycia ani nie narusza w sposób rażący interesu osób uprawnionych. Okoliczność, że wnioskodawczyni po wydaniu orzeczenia przez Sąd I instancji zmieniła zdania co do sposobu podziału oraz wysokości i terminu spłat nie może S. podstawy uchylenia zaskarżonego postanowienia.
O kosztach Sąd orzekł zgodnie z art. 98 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem strona przegrywająca obowiązana jest zwrócić koszty przeciwnikowi. Jeżeli każdy z uczestników jest reprezentowany przez tego samego adwokata, to każdemu z uczestników należy się zwrot poniesionych przez niego kosztów (por. Andrzej Daczyński, Koszty postępowania cywilnego, Warszawa 2010 r., s. 225) Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 i 98 k.p.c., orzec jak w sentencji.