Insurance premium payment dispute dismissed; court ruled claim inadmissible as premium was paid on time.
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff sued for an unpaid insurance premium, but the defendant successfully objected and provided proof of payment. The court found that the premium was paid in full on the day the policy was issued, invalidating the claim for the principal amount. Consequently, the court dismissed the entire lawsuit, including the request for interest, as the debt was not owed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 805 § 1 k.c.; Art. 481 § 1, 2 k.c.: If the insured has fulfilled the obligation to pay the premium, the insurer's claim for payment is inadmissible and must be dismissed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 229/14-upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 sierpnia 2014 r. SĄD REJONOWY W ZAMBROWIE I WYDZIAŁ CYWILNY w składzie: Przewodniczący –SSR Paweł Płoński Protokolant – Jadwiga Styła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2014 r. w Zambrowie sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą w S. przeciwko M. D. o zapłatę 516,00 zł I. umarza postępowanie w zakresie roszczenia w kwocie 516,00 (pięćset szesnaście i 00/100) złotych; II. w pozostałym zakresie powództwo co do żądanych odsetek oddala. Sygn. akt I C 229/14-upr.
UZASADNIENIE
wyroku Sądu Rejonowego w Zambrowie z dnia 26 sierpnia 2014 r. Powód (...) S.A. z siedzibą w S. wystąpił w dniu 25 lutego 2014 r. z pozwem przeciwko M. D., w którym wniósł o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kwoty 516,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 7 lutego 2013 r. do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że pozwany nie opłacił składki ubezpieczeniowej w terminie wynikającej z umowy ubezpieczenia zawartej z powodem (k. 2-5). Nakazem zapłaty wydanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym w dniu 11 marca 2014 r. (sygn. akt VI Nc-e (...)) Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie nakazał pozwanemu M.
D. zapłacić powodowi kwotę 516,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 7 lutego 2013 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 210,78 zł tytułem zwrotu kosztów procesu – w terminie dwóch tygodni od doręczenia niniejszego nakazu zapłaty albo w tym terminie wnieść sprzeciw (k. 6). W sprzeciwie od powyższego nakazu zapłaty pozwany M. D. wniósł o oddalenie powództwa wskazując, że dochodzona przez Ubezpieczyciela składka została opłacona w dniu 6 lutego 2013 r. i przedstawił na tę okoliczność dokumenty potwierdzające tę okoliczność (k. 7-18).
Z uwagi na skuteczne wniesienie sprzeciwu od nakazu Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r. na podstawie art. 505 36 § 1 k.p.c. przekazał rozpoznanie niniejszej sprawy do Sądu Rejonowego w Zambrowie po stwierdzeniu utraty mocy nakazu zapłaty w całości (k. 22-24). W toku postępowania przed Sądem Rejonowym w Zambrowie powód ograniczył roszczenie o kwotę 516,00 zł dochodzonej tytułem należności głównej i cofnął powództwo w tej części, wnosząc o umorzenie postępowania w tym zakresie, a jednocześnie wniósł o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz dochodzonych odsetek ustawowych naliczonych od kwoty 516,00 zł od dnia 7 lutego 2013 r. do dnia 23 maja 2014 r. oraz kosztów procesu.
W uzasadnieniu wskazał, że powód dokonał uiszczenia należności głównej dopiero po wytoczeniu powództwa (k. 30 i 31-32). Sąd Rejonowy w Zambrowie ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 6 lutego 2013 r. pomiędzy (...) S.A. z siedzibą w S. doszło do zawarcia umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, którą został objęty samochód osobowy marki R. (...) (prod. 1998 r., nr VIN: (...)) o nr rej. (...) w okresie od dnia 7 lutego 2013 r. do dnia 6 lutego 2013 r., potwierdzeniem czego było wydanie polisy nr (...).
Do zawarcia przedmiotowej umowy doszło w siedzibie R.. (...) s.c. w Z. z (...), który reprezentował Ubezpieczyciela, zaś w imieniu właściciela pojazdu umowę podpisał jego syn Ł. D., który w tym samym czasie dokonał opłaty składki ubezpieczeniowej w pełnej kwocie 516,00 zł za pomocą karty płatniczej i otrzymał druk potwierdzenia zawarcia umowy ubezpieczenia. Pomimo powyższego pismem z dnia 7 czerwca 2013 r. (...) S.A. z siedzibą w S. wezwało M. D. do zapłaty zaległej składki ubezpieczeniowej. W odpowiedzi na powyższe M. D. poinformował, że składka została opłacona kartą płatnicza w dniu zawarcia umowy ubezpieczenia i dołączył zeskanowane dokumenty potwierdzające powyższą okoliczność.
W dniu 14 grudnia 2013 r. M. D. zbył na rzecz M. M. swój samochód marki R. (...) o nr rej. (...), o czym poinformował ubezpieczyciela. W piśmie z dnia 21 maja 2014 r. (...) S.A. poinformowało M. D., że dokonało rozliczenia zainkasowanej składki w kwocie 516,00 zł z tytułu ubezpieczenia powyższego pojazdu (polisa nr (...)), które okres ochrony zakończył się w dniu 14 grudnia 2013 r. (tj. w dacie zbycia pojazdu). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody: wniosek ubezpieczeniowy (k. 8-11, 38-41 i 47), potwierdzenie transakcji kartą płatniczą (k. 12), potwierdzenie zawarcia ubezpieczenia (k. 13-14), rachunek z transakcji kartą płatniczą (k. 15 i 47), zestawienie operacji na rachunku bankowym (k. 16 i 47), wezwanie do zapłaty (k. 42), pismo (...) S.A. dotyczące rozliczenia składki (k.
47) i umowa kupna-sprzedaży (k. 47).
Sąd Rejonowy w Zambrowie zważył, co następuje:
Z uwagi na skuteczne cofnięcie pozwu przez stronę powodową w części dotyczącej kwoty 516,00 zł, której dochodziła tytułem należności głównej – Sąd umorzył postępowanie w tej części zgodnie z jej wnioskiem (art. 203 k.p.c.), o czym orzeczono w pkt I sentencji wyroku. Jednocześnie powództwo w pozostałym zakresie nadal popieranym przez stronę, tj. co do zasądzenia odsetek ustawowych naliczonych od należności głównej (w kwocie 516,00 zł) za okres od dnia 7 lutego 2013 r. do dnia 23 maja 2014 r. – było całkowicie niezasadne i w związku z tym podlegało oddaleniu.
Roszczenie strony powodowej należało rozpatrywać w kontekście art. 805 i nast. kodeksu cywilnego oraz zasad wynikających z ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 r., Nr 124, poz. 1152, dalej w skrócie: „umowa o ubezp. obow.”). Z treści art. 805 § 1 k.c. wynika, że przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, zaś ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.
Jednocześnie art. 481 § 1 k.c. przewiduje, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia (chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi) – przy czym jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, wierzycielowi należą się wówczas odsetki ustawowe (§ 2). Bezspornym w niniejszej sprawie było, że w okresie od dnia 7 lutego 2013 r. do dnia 6 lutego 2013 r. samochód osobowy marki R. (...) (prod. 1998 r., nr VIN: (...)) o nr rej. (...), należący do M.
D. objęty był (...) S.A. z siedzibą w S. obowiązkowym ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, czego potwierdzeniem było wydanie polisy nr (...). W kontekście zatem przepisu art. 805 § 1 k.c. nie budziło wątpliwości, że ubezpieczony zobowiązany był z tego tytułu do uiszczenia składki, która została ustalona w wysokości 516,00 zł. Wbrew jednak dalszym twierdzeniom strony powodowej materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie bezsprzecznie wykazał, że syn pozwanego – Ł. D. dokonał opłaceniu składki należnej z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia jednorazowo i w pełnej wysokości 516,00 zł już w dniu 6 lutego 2013 r., czyli w dacie zawarcia umowy.
Z dostarczonych przez pozwanego dowodów jednoznacznie bowiem wynika, że w chwili zawarcia przedmiotowej umowy w siedzibie R.. (...) s.c. w Z. (za pośrednictwem (...), który reprezentował Ubezpieczyciela) Ł. D. dokonał opłaty składki ubezpieczeniowej za pomocą karty płatniczej i otrzymał druk potwierdzenia zawarcia umowy ubezpieczenia (zob. potwierdzenie transakcji kartą płatniczą – k. 12, rachunek z transakcji kartą płatniczą – k. 15 i 47 oraz zestawienie operacji na rachunku bankowym – k. 16 i 47). Powyższe dokumenty nie były kwestionowane przez stronę powodową, a ich wiarygodność w ocenie Sądu nie budziła żadnych wątpliwości (por. art. 245 w zw. z art. 253 k.p.c.).
W świetle przytoczonych okoliczności twierdzenia strony powodowej, że pozwany nie opłacił dochodzonej pozwem składki ubezpieczeniowej, zostały skutecznie i całkowicie podważone. Jednocześnie dodatkowym dowodem uiszczenia składki przez pozwanego była treść pisma (...) S.A. z dnia 21 maja 2014 r., w którym Ubezpieczyciel poinformował M. D., że dokonał rozliczenia zainkasowanej składki ubezpieczeniowej w kwocie 516,00 zł z tytułu ubezpieczenia pojazdu R. (...) nr rej. (...) (polisa nr (...)), które to ubezpieczenie zakończyło się w dniu 14 grudnia 2013 r., tj. w dacie zbycia tego pojazdu przez pozwanego (k. 47).
Z pisma tego jednoznacznie wynika, że składka z tytułu przedmiotowego ubezpieczenia została uiszczona w pełnej wysokości, zaś pozwany nie posiada żadnych zaległości z tego tytułu. W świetle omówionych dowodów powództwo strony powodowej o zapłatę zaległej składki należałoby uznać za nieudowodnione i niezasadne – gdyby nie fakt, że doszło do skutecznego cofnięcia pozwu w tej części i postępowanie zostało umorzone w tym zakresie. Jednakże w konsekwencji tego nie mogło budzić wątpliwości, że roszczenie powoda w pozostałej części co do zaległych odsetek również było całkowicie bezpodstawne i nieuzasadnione.
Wprawdzie powód w uzasadnieniu tego żądania powoływał się, że do rozliczenia polisy nr (...) doszło dopiero w dniu 22 maja 2014 r., jednakże jak już wskazano to powyższej nie miało to związku z opłaceniem składki (do czego bezsprzecznie doszło w dniu 6 lutego 2013 r.), a jedynie ze sprzedażą pojazdu przez pozwanego, do której doszło znacznie wcześniej, tj. w dniu 14 grudnia 2013 r.. Abstrakcyjnie przyjmując nawet, że dopiero z tą datą wpłynęła na rachunek Ubezpieczyciela wpłata pozwanego z tytułu składki ubezpieczeniowej, to nie budzi wątpliwości, iż ewentualne negatywne konsekwencje tego opóźnienia powinien ponieść agent ubezpieczeniowy, a nie Ubezpieczający.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Rejonowy na mocy art. 805 § 1 k.c. w zw. z art. 481 § 1 i 2 k.c. ( a contrario) uznał roszczenie powoda za niezasadne i orzekł o jego oddaleniu, jak w pkt II sentencji wyroku.