Social security court dismisses appeal for retrial, declaring itself incompetent due to superior court jurisdiction.
Legislator summary
AI generatedThe court declared its own incompetence and transferred the case to the Court of Appeal in Łódź. The applicant sought a retrial based on a recent Constitutional Tribunal ruling regarding alimony requirements for widows. The court determined that because the applicant's appeal was dismissed, the higher court is the proper venue for retrial proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 401 § 1 k.p.c.; Art. 405 k.p.c.: When an appeal is dismissed, the court of the higher instance is the competent court for a retrial proceeding initiated on the grounds specified in Art. 401 § 1 k.p.c.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V U 5357/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia SR del. Urszula Sipińska-Sęk Protokolant: asyst. sędz. Ewelina Goździk po rozpoznaniu w dniu 12 września 2014 r. w Piotrkowie Tryb. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. o wznowienie postępowania w sprawie VU 1099/08 z wniosku H. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT. postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę do rozpoznania i rozstrzygnięcia Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi - III Wydziałowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych jako rzeczowo właściwemu.
UZASADNIENIE
W skardze z dnia 24 lipca 2014 roku (data nadania w urzędzie pocztowym) H. B. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 13 listopada 2008 roku, w sprawie V U 1099/08. W uzasadnieniu skargi wnioskodawczyni wskazała, że podstawą odmowy przyznania jej prawa do renty rodzinnej po zmarłym mężu był fakt formalnie orzeczonej separacji małżonków, podczas gdy faktycznie małżonkowie prowadzili wspólne gospodarstwo domowe i nie było między nimi separacji faktycznej.
Powołała się również na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 maja 2014 roku, w którym wskazano m.in., że dobrowolna forma alimentowania się przez rozwiedzionych małżonków winna być formą preferowaną, a tym bardziej małżonków będących w separacji. Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił następujący stan faktyczny: Wyrokiem z dnia 13 listopada 2008 roku wydanym w sprawie o sygn. akt V U 1099/08 Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. oddalił odwołanie H. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 25 kwietnia 2008 roku odmawiającej prawa do renty rodzinnej po zmarłym mężu. (dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 13 listopada 2008 roku k. 12 akt VU 1099/08) Od powyższego wyroku apelację złożyła wnioskodawczyni. (dowód: apelacja k. 19-20 akt VU 1099/08) Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2009 r. w sprawie sygn. akt III AUa 114/09 oddalił apelację H.
B. od wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 13 listopada 2008 roku. (dowód: wyrok Sadu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 13 sierpnia 2009 roku k. 35 akt VU 1099/08) Sąd Okręgowy
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył, co następuje :
Skarżąca H. B. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 13 listopada 2008 roku, sygn. akt VU 1099/08. wywiedziona przez skarżaća apelacja od tego wyroku została oddalona przez Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2009 r., sygn. akt III AUa 114/09. Skarżąca w skardze powołała się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 maja 2014 roku, sygn. akt SK 61/13 (opubl. OTK-A 2014/5/52). W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny wprost wskazał, że art. 70 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.
U. z 2013 r. poz. 1440, 1717 i 1734) w zakresie, w jakim uprawnienie małżonki rozwiedzionej do uzyskania renty rodzinnej uzależnia od wymogu posiadania w dniu śmierci męża prawa do alimentów z jego strony, ustalonych wyłącznie wyrokiem lub ugodą sądową, jest niezgodny z art. 67 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym podniesiona przez H. B. podstawę wznowienia jest podstawą o której mowa w art. 401 1 k.p.c. Art. 405 k.p.c. stanowi, że do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności oraz na podstawie przewidzianej w art. 401 1 właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów różnych instancji, właściwy jest sąd instancji wyższej.
Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał, co do istoty sprawy. W wypadkach objętych art. 405 zd. drugie k.p.c. do wznowienia postępowania właściwy jest:
1) sąd pierwszej instancji, gdy jego orzeczenie nie zostało zaskarżone, 2) sąd drugiej instancji, gdy oddalił apelację albo zmienił wyrok sądu pierwszej instancji i wyrok ten uprawomocnił się albo gdy wniesiona od tego wyroku skarga kasacyjna została oddalona (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2012 r., II CO 10/12, LEX nr 1215143). Oddalenie apelacji jest bowiem – zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego - orzekaniem w sprawie w rozumieniu art. 405 k.p.c. (por. postanowienie SN z 10 listopada 2010 r. II UZ 29/10 Lex 707895, postanowienie SN z 8 sierpnia 2008 r. V CZ 48/08 Lex 658214, a przede wszystkim uchwała składu 7 sędziów z 3 kwietnia 2007 r. III CZP 137/06, OSNC 2007/9/125). Wobec powyższego właściwym do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania, jest Sąd Apelacyjny w Łodzi , jako sąd instancji wyższej. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy na podstawie art. 200 § 1 k.p.c. w zw. z art. 405 k.p.c. orzekł jak w sentencji.