Social security court dismissed early retirement claim due to lack of proof for 15 years of special work conditions.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court rejected the appellant's appeal regarding the right to early retirement, upholding the Social Security Institution's denial. The court found that while the appellant worked as an automotive mechanic, he failed to prove continuous full-time employment in special conditions for the required 15 years. Furthermore, the appellant did not meet the mandatory 25-year contribution period necessary for early retirement eligibility.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.: The court must find that special work conditions were performed continuously and in full working hours to grant early retirement benefits.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 1008/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lipca 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant st.sekr.sąd. Iwona Chojecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2014r. w S. odwołania B. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia(...)r. (Nr (...) ) w sprawie B. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 1008/13
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z dnia (...). organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu B. C. prawa do wcześniejszej emerytury motywując to brakiem dowodu wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przez okres 15 lat stale i w pełnym wymiarze czasu pracy oraz brakiem wymaganego 25-lteniego okresu składkowego i nieskładkowego. Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony B. C. wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury, gdyż przez okres ponad 15 lat wykonywał prace w szczególnych warunkach.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł te same argumenty, co w zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczony B. C. urodzony dnia (...) złożył w dniu 28 czerwca 2013r. wniosek o emeryturę. Organ rentowy uznał za udowodniony staż ubezpieczeniowy B. C. w rozmiarze 24 lata, 3 miesiące i 22 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Nie uznał żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach. Bezspornym jest w sprawie, że ubezpieczony w okresie od 1 grudnia 1979r. do 31 sierpnia 1994r. był zatrudniony w PP (...), (...) Nr 9 w S. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku elektromechanik napraw pojazdów samochodowych.
Od 31 stycznia 1984r. do 22 lutego 1988r. B. C. pracował na kontrakcie w Zakładach (...) w D.. Od 1 maja 1992r. do 31 sierpnia 1994r. korzystał z urlopu bezpłatnego. W okresie od 4 maja 1992r. do 28 czerwca 1993r. ubezpieczony był zatrudniony w (...) S Centrum Usługowo-Handlowe Spółka z o.o. w S. (następca prawny (...)) w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku elektromechanik napraw pojazdów samochodowych. Wnioskodawca zajmował się między innymi ładowaniem akumulatorów. Polegało to na robieniu elektrolitu, tj. rozrabianiu kwasu z wodą.
Były do tego specjalne pomieszczenia i ubrania. Ubezpieczony dostawał dodatek za pracę w warunkach szkodliwych. Ładowanie akumulatorów nie było jedyną i wyłączną czynnością, jaką zajmował się ubezpieczony, będąc zatrudnionym w (...) i w (...). Wykonywał on również zlecenia dotyczące naprawy pojazdów, wymieniał akumulatory, żarówki, opony, rozruszniki. Rano kontrolował stan naładowania akumulatorów, potem naprawiał samochody, formował nowe akumulatory, przygotowywał elektrolit. Wykonywał też inne czynności elektromechanika – naprawiał samochody pod kątem osprzętu elektronicznego.
W okresie zatrudnienia w Zakładach (...) w D. ubezpieczony naprawiał wózki akumulatorowe, sprawdzał ich jakość, stan techniczny. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania ubezpieczonego (k.49, 14-14v), zeznania świadków: M. J. (k.14v), K. D. (k. 48v), S. G. (k. 48v), T. S. (k.48v-49), akt ZUS, akt osobowych. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Odwołanie nie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 184 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz.1118 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
27. W ocenie Sądu Okręgowego B. C. nie spełnił wszystkich powyższych warunków. Ubezpieczony nie wykazał 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. W ocenie Sądu Okręgowego wnioskodawca nie udowodnił również 15 lat okresów pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów dotychczasowych. Sąd dał w części wiarę zeznaniom ubezpieczonego i zeznaniom świadków. Z zeznań tych wynika, że ubezpieczony wykonywał pracę elektromechanika napraw pojazdów samochodowych. Pracodawca ( (...) w S.) wystawił B. C. świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wskazując, że wykonywał on prace określone w wykazie A, dział XIV punkt 16 Załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Jednakże brak jest dowodu, że praca ta była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Z zeznań świadka M. J. (k.14v) wynika, że B. C. zajmował się również naprawą pojazdów samochodowych, wymieniał żarówki, opony, rozruszniki, naprawiał osprzęt elektroniczny w samochodach. Świadek był w zakładzie inspektorem BHP, wiec był zorientowany w zakresie obowiązków pracowniczych ubezpieczonego. Sam wnioskodawca przyznał, że wykonywał naprawy pojazdów. Brak również dowodu na to, aby praca w zakładach Mięsnych w D. była pracą w warunkach szczególnych wykonywaną stale i w pełnym wymiarze.
Jedyny świadek, który pracował z wnioskodawcą w tym miejscu stwierdził, że B. C. pracował na wózkach akumulatorowych, ale zajmował się sprawdzaniem ich jakości i stanu technicznego. Zgodnie z § 2 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w warunkach szczególnych jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
W świetle zgromadzonych dowodów należy uznać, że wnioskodawca w PP (...) oraz (...) w S. pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze nie wykonywał stale. Brak też dowodu na to, aby taką pracę wykonywał podczas zatrudnienia w Zakładach (...) w D.. Nie ulega również wątpliwości, że wnioskodawca nie udowodnił 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art.477 14§ 1 kpc orzekł jak w wyroku.