Court dismissed appeal for procedural delay in bankruptcy proceedings due to lack of unjustified delay. The court found the timeline reasonable and actions timely. The appeal was rejected without merit.

Sygn. akt VI S 8/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Beata Hass Kloc Sędziowie SO Barbara Frankowska SO Anna Harmata (spr.) Protokolant:asyst. sędz. G. K. po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. w S. z udziałem: Skarbu Państwa - P. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym SR w w Tarnobrzegu o sygn. akt V1GUo 3/14 (obecnie V GUp 5/12) bez nieuzasadnionej zwłoki postanawia: oddalić skargę.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 czerwca 2014 r. uzupełnionym pismem z dnia 25 lipca 2014 i z dnia 4 sierpnia 2014r. Z. w S., reprezentowany przez Prezesa Zarządu W. W. (1), wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu, oznaczonego jako sygn. V GNc 915/13 oraz V GNo 3/14, w uzasadnieniu skargi podnosząc w głównej mierze zarzuty odnoszące się do postępowania w przedmiocie wyłączenia maszyny należącej do Skarżącego z masy upadłości (...) Spółka jawna w upadłości likwidacyjnej wywodząc, że postępowanie w tym zakresie jest celowo przeciągane.

Niniejsza skarga została przedłożona Sądowi Okręgowemu w dniu 23 lipca 2014r. Ponieważ Skarżący w swych pismach powołał dwa postępowania, a mianowicie prowadzone pod sygn. akt V GNC 915/13 oraz V GNo 3/14 został on wezwany do jednoznacznego wskazania jakiej sprawy z podaniem Sądu oraz sygnatury akt skarga dotyczy. W ustosunkowaniu się do powyższego pismem z dnia 16 sierpnia 2014 r. (k. 18-19 wpływ do Sądu 21 sierpnia 2014r.) Skarżący podał, że skarga dotyczy sprawy o sygn. V GNc 915/13 oraz V GUo 3/14. Po przeprowadzeniu analizy nadesłanych akt w/w spraw, postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy sprawę ze skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu sądowym prowadzonym przez Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu pod sygn. akt VI GUo 3/14 (obecnie V GUp 5/12) wyłączył do odrębnego rozpoznania i rozstrzygnięcia – VI S 8/14. P.w ustosunkowaniu się do zarzutów skargi w zakresie postępowania o sygn. akt V1 GUo 3/14 (obecnie V GUp 5/12) wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że przedmiotowa skarga jest bezpodstawna i nie znajduje uzasadnienia na tle uregulowań prawnych wynikających z ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.

Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdził, że wskazane przez skarżącego argumenty jako podstawy mające świadczyć o przyjęciu zasadności skargi, w istocie miały charakter wyrywkowy i nie relacjonowały całokształtu okoliczności zaistniałych w postępowaniu sygn. V 1 GUp 5/12. Samo już zestawienie chronologiczne poszczególnych czynności procesowych dowodzi, że nie może być mowy o jakimkolwiek nieuzasadnionym przedłużeniu postępowania lub wręcz celowej zwłoce w rozpoznaniu jego wniosku (a właściwie kilku następujących po sobie wniosków).

Naprowadził, że sprawa wyłączenia spornego urządzenia - gilotyny hydraulicznej do cięcia blach z masy upadłości (o wydanie świadczenia wzajemnego uzyskanego ze sprzedaży wskazanego urządzenia) zapoczątkowana została wnioskiem W. W. (1) złożonym do akt postępowania upadłościowego, sygn. V 1 GUp 5/12, i pod taką też sygnaturą była prowadzona. Następnie P.w swym piśmie opisał szczegółowo jakie i w jakich datach były podejmowane czynności w sprawie wywodząc, że nie może być mowy, aby w toku rozpoznania wniosku skarżącego nastąpiła choćby minimalna przewlekłość.

Ponowienie procedury rozpatrywania wniosku o wyłączenie z masy upadłości spowodowane było uchybieniem po stronie skarżącego w zakresie określenia podmiotu żądającego wyłączenia. Zdaniem uczestnika wszelkie istniejące z punktu widzenia skarżącego wątpliwości co do czasowej rozciągłości postępowania miały swoje wytłumaczenie i uzasadnienie zarówno w istniejącej procedurze sporządzania pism procesowych, procedurze obiegu dokumentów, jak i realizowaniu swoich uprawnień przez zainteresowanego w formie wyrażania pisemnego stanowiska.

Kilku-, kilkunastodniowe odstępy czasowe, które można zarejestrować pomiędzy poszczególnymi czynnościami Sądu, sędziego komisarza lub urzędników sądowych, wynikały także z pracy nad pozostałymi sprawami pozostającymi w referacie danego sędziego lub urzędnika. Poza tym podniósł, że skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby żądana przez niego kwota w jakikolwiek sposób odpowiada poczuciu krzywdy, jakiej miał doznać na skutek rzekomej przewlekłości. Tymczasem jest to kwota znacząca, zwłaszcza w porównaniu z wysokością dochodzonego przez niego roszczenia.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2004 r., nr 179, poz. 1843, z późn. zm.) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd, w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty lub czynności podjętych przez sąd lub komornika sądowego w celu przeprowadzenia i zakończenia sprawy egzekucyjnej albo innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego, uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania (art. 2 ust. 2 w/w ustawy).

Ocena, czy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne, dokonywana musi być na podstawie zarówno analizy charakteru dokonywanych czynności, jak i stanu faktycznego sprawy. Jeśli ustawa nie zawiera żadnych wskazówek, co do długości określonych czynności, czy stadiów postępowania, należy się odwołać do wiedzy wynikającej z praktyki, orzecznictwa sądów lub przeciętnej długości postępowania w podobnych sprawach. Prawidłowość czynności postępowania to nie tylko poprawność podejmowanych czynności, ale także sprawność ich dokonywania.

Ocena przewlekłości postępowania musi być zatem dokonywana w relacji do czasu trwania całego postępowania, przy czym sama długość postępowania nie przesądza jeszcze o tym, iż jest ono przewlekłe. Konieczne jest tym samym wskazanie na konkretne długotrwałe i nieuzasadnione zaniechanie sądu, względnie na dokonywanie czynności w sposób nieefektywny albo na działania, które jedynie pozorują podejmowania czynności w sprawie. Przewlekłość postępowania jest przy tym pojęciem względnym, względność ta zaś oznacza, że w każdym przypadku odnoszone być musi do realiów konkretnej sprawy. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2011 r., III SPP 14/11, LEX nr 1095951; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 4 września 2012 r., I S 83/12, LEX nr 1217714; komentarz do art. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. [w:] Górecki Piotr, Stachowiak Stanisław, Wiliński Paweł.

Skarga na przewlekłość postępowania przygotowawczego i sądowego. Komentarz. Oficyna, 2010). Ponadto ustalenie zaistnienia przewlekłości postępowania nie jest zależne jedynie od upływu czasu i subiektywnych odczuć skarżącego, a jest wypadkową czynników obiektywnych oraz czasu niezbędnego do podejmowania działań zgodnych z obowiązującymi przepisami przewidującymi prowadzenie określonych procedur. (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 28 listopada 2013 r., II FPP 15/13, LEX nr 1394842). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że postanowieniem z dnia 10 września 2012 r.

Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu V Wydział Gospodarczy Sekcja Upadłościowa i Naprawcza ogłosił upadłość obejmującą likwidację majątku dłużnika (...) Spółka jawna w S. oraz wyznaczył sędziego – komisarza w osobie SSR M. oraz wyznaczył syndyka masy upadłości w osobie A. K.. W ramach toczącego się postępowania upadłościowego został sporządzony operat szacunkowy składników majątkowych upadłego, o którym to fakcie oraz możliwości wnoszenia zarzutów zamieszczono ogłoszenie na tablicy w budynku Sądu oraz w dzienniku N. z dnia 28 lutego 2013 r. (k. 76, 77).

W dniu 19 lipca 2013 r. W. W. (1) jako Prezes Zarządu Zakładu Zespołów (...) Sp. z o.o. w S. wniósł do Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu pismo zatytułowane „Skarga na czynności syndyka masy upadłości …”(k. 119-121). W piśmie tym zarzucał, że syndyk bezprawnie przejął i sprzedał gilotynę hydrauliczną do cięcia blach stanowiącą własność w/w spółki. W powyższej dacie zarządzono, aby przesłać syndykowi odpis pisma z prośbą o ustosunkowanie się do jego treści. Syndyk masy upadłości w dniu 2 sierpnia 2013 r. złożył odpowiedź na powyższe pismo (k. 129-130), w którym ustosunkował się do jego treści m.in. wskazując, że w chwili dokonywania spisu inwentarza oraz w dniu 16 lipca 2013 r. nikt nie zgłaszał swoich praw do przedmiotowej maszyny, i została ona ujęta jako składnik majątku upadłego.

Zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2013 r. SSRM.polecił poinformować W. W. (1), że gilotyna hydrauliczna do cięcia blach została ujęta przez syndyka w spisie inwentarza, a następnie sprzedana. Jednocześnie pouczył go, że jeżeli rości sobie prawa do opisanej wyżej maszyny winien złożyć wniosek w trybie art. 70 i nast. prawa upadłościowego i naprawczego (k. 131, 132). Omyłkowo powyższą korespondencję wysłano na adres (...) Sp. z o.o. w S.. Korespondencja został zwrócona adresatowi. Zarządzeniem z dnia 22 października 2013 r. zarządzono doręczenie korespondencji prawidłowo W.

W. (1) (k. 132, 155), co też nastąpiło w dniu 24 października 2013 r. (k. 133). W dniu 19 listopada 2013 r (data prezentaty) wpłynął do Sądu Rejonowego wniosek W. W. (1) o wydanie z masy upadłości (...) K. D. sp.j. w upadłości likwidacyjnej w S. ceny uzyskanej ze sprzedaży w kwocie 16.464 zł (k. 166). Następnie zarządzeniem sędzia-komisarz z dnia 20 listopada 2013r. wezwał do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku (k. 168). Powyższe wezwanie zostało doręczone W. W. (1) w dniu 26 listopada 2013 r. (k. 170). W odpowiedzi na powyższe w dniu 29 listopada 2013 r. wpłynęło pismo wnioskodawcy z uzupełnieniem braków formalnych wniosku (k. 174-177).

W dniu 2 grudnia 2013 r. sędzia-komisarz zarządził doręczenie odpisu wniosku syndykowi i upadłemu celem złożenia przez nich oświadczeń w trybie art. 73 ust. 2 prawa upadłościowego i naprawczego (k. 179-182), co też uczynili składając pisma w dniu 18 grudnia 2013 r. (k. 186) i 24 grudnia 2013 r. (k. 187). Oświadczenie upadłego było jednak dotknięte brakami formalnymi (brak podpisu), wobec czego w dniu 8 stycznia 2014 r. sędzia-komisarz wezwał go do uzupełnienia tego braku (k. 189). Zakreślony termin upływał w dniu 25 stycznia 2014 r.

Wobec bezskutecznego upływu terminu w dniu 6 lutego 2014 r. sędzia-komisarz zarządził zwrot pisma upadłego (k. 203). W dniu 16 stycznia 2014 r. wpłynęło pismo W. W. (1) – Prezesa Zarządu (...) Sp. z o.o. (k. 192), na które w dniu następnym sędzia - komisarz odpowiedział wydając w tym zakresie zarządzenie, udzielając skarżącemu szczegółowych informacji o dotychczasowym przebiegu rozpoznania jego wniosku i o tym, że po uzupełnieniu braków pisma upadłego wniosek zostanie niezwłocznie rozpoznany. Wspomniane pismo skarżący otrzymał w dniu 27.01.2014r.(k-194).

Postanowieniem z dnia 6 lutego 2014r. wniosek o wydanie świadczenia wzajemnego uzyskanego ze sprzedaży gilotyny został oddalony (k. 205) W dniu 21 lutego 2014 r. wpłynął kolejny wniosek W. W. (1) o wydanie uzyskanej ze sprzedaży ceny w kwocie 16.464 zł (k. 221-237). Został on odrzucony postanowieniem z dnia 26 lutego 2014 r. (k. 232) jako niedopuszczalny. W dniu 7 marca 2014 r. do Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu wpłynął pozew o wyłączenie z masy upadłości (...) Spółka jawna przedmiotowego urządzenia oraz o wydanie ceny jej sprzedaży (k. 277-278), przy czym jako stronę powodową określono:

W. W. (2) Z.. Sprawę tę zarejestrowano pod sygnaturą V 1 GUo 3/14 (k. 276). Wobec powyższego oznaczenia strony zarządzeniem z dnia 11 marca 2014 r. powód został wezwany do uzupełnienia braków formalnych pozwu poprzez sprecyzowanie czy powodem jest W. W. (1) jako osoba fizyczna czy (...) sp z o.o. (k. 291), co uczynił pismem z dnia 18 marca 2014 r. (k. 294)- wskazując (...) sp z o.o. Wobec niniejszego zarządzeniem z dnia 24 marca 2014 r. oznaczony ostatecznie jako powód Z.w S. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych w zakresie wykazania upoważnienia do reprezentacji (k. 297).

Odpowiedź skarżącego na powyższe wezwanie wpłynęła do Sądu Rejonowego w dniu 7 maja 2014 r. (k. 299). Postanowieniem z dnia 13 maja 2014 r. Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu V Wydział Gospodarczy Sekcja Upadłościowa przekazał sprawę do rozpoznania sędziemu - komisarzowi masy upadłości w postępowaniu upadłościowym (...). (...) Spółka jawna (k. 307). W uzasadnieniu niniejszego wskazał, iż postępowanie w przedmiocie wyłączenia z masy upadłości jest dwuetapowe - wniosek o wyłączenie rozpoznawany jest przez sędziego komisarza, a w przypadku jego oddalenia wnioskodawca ma możliwość wytoczenia przeciwko syndykowi powództwa.

Ponieważ w toku dotychczasowego postępowania spółka (...) wniosku o wyłączenie z masy nie składała ( składał go wyłącznie W. W. (1) jako osoba fizyczna) niniejszy pozew podlegał przekazaniu do Sędziego Komisarza. Po przekazaniu sprawy sędzia-komisarz zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2014 r. zarządził doręczenie odpisu wniosku syndykowi i upadłemu celem złożenia przez nich oświadczeń w trybie art. 73 ust. 2 prawa upadłościowego i naprawczego (k. 310). Odpowiedź syndyka wpłynęła do Sądu w dniu 25 czerwca 2014 r. (k. 328).

Postanowieniem z dnia 11 lipca 2014 r. Sędzia Komisarz -Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu V Wydział Gospodarczy Sekcja Upadłościowa –orzekł zgodnie z żądaniem wyłączając z masy upadłości (...) K. D. sp.j. w S. świadczenie wzajemne w kwocie 16.464 zł uzyskane ze sprzedaży spornej gilotyny do metalu (k. 343-344). Postanowienie to nie zostało zaskarżone i uprawomocniło się w dniu 5 sierpnia 2014 r. (k. 344). W dniu 8 sierpnia 2014 r. (...) Sp. z o.o. w S. wniósł o nadanie klauzuli wykonalności w/w postanowieniu (k. 356) ponieważ akta sprawy znajdowały się w tym czasie w Sądzie Okręgowym w Rzeszowie Sąd Rejonowy, po konsultacji telefonicznej, zwrócił się o udostępnienie tych akt w dniu 13 sierpnia 2014r. po ich udostępnieniu, Sąd nadał klauzulę w tym samym dniu ( k- 356).

Sąd Okręgowy rozpoznając przedmiotową skargę uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy, w kontekście treści powołanych wyżej przepisów oraz poglądów doktryny i orzecznictwa Sądów, brak jest podstaw do przyjęcia, aby Sąd Rejonowy dopuścił się przewlekłości postępowania w sprawie o sygn. akt V 1 GUp 5/12 (V 1 GUo 35/14). Z analizy poszczególnych czynności podjętych w toku postępowania w okresie od dnia wpływu pierwszego wniosku do chwili obecnej wynika, że czas ich podejmowania i wykonania nie przekraczał przeciętnej długości terminów w podobnych sprawach, a wręcz dokonywane one były niezwłocznie, większość w zasadzie w ciągu od kilku do kilkunastu dni.

W skardze w zakresie powyższego okresu zresztą nie sformułowano w istocie żadnych konkretnych zarzutów, co do przewlekłości postepowania poza ogólnym stwierdzeniem o przeciąganiu procesu i wybiórczym wskazaniu na wydane w sprawie orzeczenia. Wprawdzie od chwili złożenia pierwszych wniosków o wyłączenie z masy upadłości (...) K. D. sp.j. w S. świadczenia wzajemnego w kwocie 16.464 zł do chwili wydania orzeczenia z dnia 11 lipca 2014 r. upłynęło około roku, spowodowane to było jednak koniecznością podejmowania czynności procesowych wynikających z pierwotnie błędnego oznaczenia wnioskodawcy ( określonego jako osoba fizyczna nie zaś spółka) , braków formalnych pism skarżącego, jak również konieczności zajęcia stanowiska przez syndyka i upadłego, a także podjęcia innych koniecznych czynności procesowych przewidzianych przepisami.

Chronologia – zestawienie datowe podejmowania poszczególnych czynności wskazuje , iż podejmowane one były bez zwłoki, nie obejmując czynności zbędnych , pozorujących. Odnoście zaś wydania tytułu wykonawczego z uchybieniem tygodniowego terminu instrukcyjnego to należy zauważyć, że wynikało to przyczyn obiektywnych i związane było z brakiem akt w Sądzie Rejonowym, które zostały przesłane do Sądu Okręgowego celem rozpoznania niniejszej skargi na przewlekłość postępowania. Po udostępnieniu tych akt tytułu wykonawczy został niezwłocznie wydany wierzycielowi.

Reasumując, w przedmiotowej sprawie nie sposób dopatrzeć się w działaniach Sądu Rejonowego przewlekłości postępowania, skoro czas podejmowania i wykonania wszystkich czynności w sprawie nie przekraczał przeciętnej długości terminów w podobnych sprawach. W konsekwencji - na mocy powołanych wyżej przepisów oraz art. 12 ust. 1 w/w ustawy – Sąd Okręgowy skargę o stwierdzenie przewlekłości postępowania w całości oddalił.