Appeal dismissed; appellant not poor despite business income and family expenses, thus ineligible for fee waiver.

Sygn. akt I ACz 497/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 sierpnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Anna Gawełko po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2014 r.na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa H. P. przeciwko W. P., M. P. i S. P. o dopuszczenie do współposiadania nieruchomości na skutek zażalenia pozwanego M. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu Wydział I Cywilny z dnia 5 maja 2014 r., sygn. akt I C 30/14 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek pozwanego M. P. o zwolnienie go od opłaty sądowej od zażalenia w wysokości 40 zł. W ocenie Sądu Okręgowego nie ma podstaw do uwzględnienia niniejszego wniosku, gdyż pozwany nie jest osoba ubogą. Posiada nieruchomość z domem, samochody i prowadzi działalność gospodarczą, z której osiąga dochód w wysokości ok. 3.000 zł. Ma na utrzymaniu syna i żonę. Pozwany M. P. zakwestionował powyższe postanowienie. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, poprzez przyjęcie, że pozwany jest w stanie uiścić kwotę 40 zł tytułem opłaty sądowej od zażalenia. Podał, że obecnie znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, gdyż nie ma innych źródeł dochodu poza prowadzoną działalnością gospodarczą. W związku z tym pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne. Odpłatność wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych jest w Polsce zasadą i tylko w sytuacjach wyjątkowych - a w stosunku do osób fizycznych taką sytuację wyjątkową opisuje art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - można ubiegać o zwolnienie od kosztów sądowych. Takie zwolnienie sprowadza się do finansowania procesu przez Skarb Państwa i jest formą pomocy socjalnej adresowaną do osób ubogich. Pozwany M. P. prezentując swoją sytuację materialną z pewnością nie jest osobą ubogą.

Jest bowiem właścicielem nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnych, posiada trzy samochody, quada i osiąga miesięcznie dochód w wysokości ok. 3.000 zł z prowadzonej działalności gospodarczej. Trudno zatem przyjąć, aby pozwany nie miał możliwości poniesienia opłaty sądowej od zażalenia w wysokości 40 zł. Poza tym, pozwany nie wykazał, aby wydatki na utrzymanie syna i żony przekraczały wysokość jego zarobków, zwłaszcza że w gospodarstwie domowym mieszka także ojciec pozwanego. Przedstawiona więc sytuacja rodzinna i majątkowa pozwanego nie uzasadnia obciążania Skarbu Państwa, czyli de facto innych obywateli, ciążącymi na pozwanym opłatami, co nie może zasługiwać na aprobatę, tym bardziej, że analiza akt sprawy i treści składanych przez pozwanego pism procesowych ewidentnie wskazuje, że jego czynności zmierzają do nieuzasadnionego tamowania postępowania.

Takie działania są sprzeczne z celem postępowania sądowego i Skarb Państwa nie może ich finansować. Z tych względów zażalenie należało oddalić na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.