Legislator Case Law & Legislation
I ACz 491/14 AI generated

Appeal dismissed; defendants' jurisdiction objection valid, plaintiff's choice right overridden by law.

Case Number I ACz 491/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's decision to transfer the case to a different venue. The defendants had formally objected to the court's jurisdiction based on their place of residence before the dispute over the case's merits began. The court ruled that while plaintiffs generally choose the court, a defendant's timely objection prevails, making the transfer legally correct.

Legislator headnote

AI generated

Art. 202 k.p.c.; Art. 27 k.p.c.: Where a defendant raises a jurisdictional objection before the dispute over the merits begins, the court must consider it, overriding the plaintiff's right to choose the court.

Keywords

AI generated
jurisdictional objection place of residence plaintiff choice venue transfer civil procedure law timely objection court of appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 202 k.p.c.
Art. 27 k.p.c.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy podał art. 27 kpc, zgodnie z którym powództwo należało wytoczyć przed sąd właściwy ze względu na miejsce zamieszkania pozwanych, tj.
Art. 385 k.p.c.
Z tych względów Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 385 kpc w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 491/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 sierpnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Anna Gawełko (spr.) Sędziowie: SA Grażyna Demko SA Ewa Madera po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. J. przeciwko I. K. i P. C. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Krośnie Wydział I Cywilny z dnia 23 stycznia 2014r., sygn. akt I C 507/12 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Krośnie - w sprawie z powództwa J. J. przeciwko I. K. i P. C. o zapłatę zadośćuczynienia – stwierdził swą niewłaściwość i przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gdańsku, jako właściwemu rzeczowo i miejscowo. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy podał art. 27 kpc, zgodnie z którym powództwo należało wytoczyć przed sąd właściwy ze względu na miejsce zamieszkania pozwanych, tj. G.. Ponadto Sąd Okręgowy wydał zaskarżone postanowienie wskutek zarzutu niewłaściwości miejscowej sądu, podniesionego przez pozwanych w odpowiedzi na pozew. W zażaleniu na powyższe postanowienie powód domagał się jego uchylenia. W ocenie powoda Sąd Okręgowy bezpodstawnie przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania do Sądu Okręgowego w Gdańsku, gdyż nie było zarzutu pozwanych w tym zakresie, zaś on jako powód ma prawo wyboru sądu właściwego.

Sąd Apelacyjny zważył , co następuje:

Stosownie do treści art. 202 kpc, niewłaściwość sądu dającą się usunąć za pomocą umowy stron, sąd bierze pod rozwagę tylko na zarzut pozwanego, zgłoszony i należycie uzasadniony przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy, przy czym sąd nie bada z urzędu tej właściwości również przed doręczeniem odpisu pozwu. W niniejszej sprawie nie zachodzi przypadek naruszenia właściwości rzeczowej ani też właściwości miejscowej sądu. Sąd Okręgowy wydał zaskarżone postanowienie, tj. przekazał sprawę do rozpoznania sądowi właściwemu zgodnie z art. 27 kpc i nie dokonał tego – jak twierdzi powód – bez wniosków pozwanych. W odpowiedzi na pozew z dnia 7 stycznia 2014r. (k.

58) i z dnia 4 stycznia 2014r. (k.

77) obaj pozwani, przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy, podnieśli zarzut niewłaściwości miejscowej sądu, uzasadniając to miejscem swego zamieszkania. Nie ma zatem racji skarżący twierdząc, iż powyższe postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów, tj. art. 200 kpc. Z tych względów Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc.