Legislator Case Law & Legislation
IX W 2170/14 AI generated

Court convicts driver of traffic violation for failing to yield at intersection and orders partial costs payment.

Case Number IX W 2170/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court found the defendant guilty of two traffic violations for failing to yield at an intersection and causing a collision. Evidence, including an expert opinion and witness statements, confirmed the defendant ignored a mandatory yield sign and failed to observe oncoming traffic before entering the intersection. Consequently, the court imposed a 250 PLN fine and ordered the defendant to pay only the expert witness fees, deeming the full cost disproportionate to his financial situation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 92 § 1 kw; Art. 86 § 1 kw; The court established that a driver who fails to comply with a mandatory yield sign and does not exercise due care constitutes a traffic offense, warranting a fine and partial liability for expert costs based on the defendant's financial means.

Keywords

AI generated
traffic violation failure to yield intersection collision traffic fine expert witness costs proportionality of penalty road safety regulation

Cited Legislation

AI generated
Art. 92 § 1 kw
za wykroczenie z art. 92 § 1 kw i art.
Art. 86 § 1 kw
92 § 1 kw i art. 86 § 1 kw w zw.
§ 5 ust. 5 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych
z § 5 ust. 5 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych ORZEKA:
Art. 9 § 1 kw
z art. 9 § 1 kw skazuje go na karę 250,- (dwieście pięćdziesiąt) złotych grzywny; II.
Art. 624 § 1 kpk
na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw.
Art. 119 kpw
Art. 118 § 1 kpw
119 kpw oraz art. 118§1 kpw obciąża obwinionego częściowo kosztami postępowania w tej sprawie tj.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IX W 2170/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 03 września 2014 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Wojciech Kottik Protokolant: Kalina Pawełko w obecności oskarżyciela publ. A. K. po rozpoznaniu w dniu 18.07 i 03.09.2014 r. sprawy S. B. syna E. i A. z domu H. ur. (...) w Z. obwinionego o to, że: w dniu w dniu 28 kwietnia 2014 r., o godz. 15 20 w O. na skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...) kierując samochodem m-ki F. (...) o nr rej. (...) wraz z przyczepą lekką (...)o nr rej. (...) podczas włączania się do ruchu nie zastosował się do znaku pionowego A-7 nie ustępując pierwszeństwa kierującemu samochodem m-ki V. (...) o nr rej. (...) w wyniku, czego doprowadził do zderzenia z tym pojazdem, powodując jego uszkodzenie oraz zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym - tj. za wykroczenie z art. 92 § 1 kw i art. 86 § 1 kw w zw. z § 5 ust. 5 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych ORZEKA:

I. obwinionego S. B. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 92 § 1 kw i art. 86 § 1 kw w zw. z § 5 ust. 5 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych i za to na podstawie art. 86 § 1 kw w zw. z art. 9 § 1 kw skazuje go na karę 250,- (dwieście pięćdziesiąt) złotych grzywny; II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw oraz art. 118§1 kpw obciąża obwinionego częściowo kosztami postępowania w tej sprawie tj. wyłącznie kosztami wydania opinii przez biegłego w kwocie 639,40 (sześćset trzydzieści dziewięć 40/100) złotych.

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Obwiniony S. B. jest mieszkańcem miejscowości L. gm. (...). Jest (...), utrzymując się ze świadczeń w wysokości (...) zł. Jest wdowcem i nie ma na utrzymaniu żadnych osób. Dotychczas nie był karany za wykroczenia i przestępstwa w ruchu drogowym. ( dowody: dane osobopoznawcze k. 39, informacja z (...) k.

32) W dniu 28 kwietnia 2014 r., około godziny 15 20, obwiniony kierując samochodem marki F. (...) o nr rej. (...) wraz z przyczepą lekką o nr rej. (...) oczekiwał na skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...) w O. na możliwość wjazdu na ul. (...) na której zamierzał wykonać manewr skrętu w lewo. W tym samym czasie pokrzywdzony P. S. (1) kierując należącym do B. S. samochodem marki V. (...) o nr rej. (...) jechał ul. (...) od strony ul. (...) w kierunku skrzyżowania z ul. (...). Po wyjeździe spod (...)i rozdzieleniu się jezdni ul. (...) na 2 pasy ruchu początkowo zajął prawy pas ruchu, lecz po chwili włączył lewy kierunkowskaz i zaczął zmieniać pas ruchu na lewy.

W tym samym czasie obwiniony obserwując ten pojazd uznał, że kierujący nim zamierza skręcić w lewo w ul. (...) i zaczął obserwować ruch ze swojej prawej strony. Po stwierdzeniu, że z jego prawej strony nie nadjeżdża żaden pojazd, nie obserwując ponownie ruchu ze swojej lewej strony zaczął wjeżdżać na ul. (...) skręcając jednocześnie w lewo. W tym momencie kierujący(...), jadąc lewym pasem ulicy (...) minął skrzyżowanie z ul. (...) i mimo podjęcia intensywnego hamowania przodem swojego pojazdu uderzył w lewy bok na wysokości tylnego lewego koła samochodu obwinionego.

W wyniku kolizji w pojeździe marki V. (...) został połamany przedni zderzak, zgięta pokrywa komory silnika, pogięty lewy przedni błotnik, rozbity lewy przedni reflektor, połamana atrapa wlotu powietrza. Natomiast w pojeździe marki F. (...) wgięte zostały drzwi tylne, lewe, tylny lewy błotnik, lewy narożnik tylnego zderzaka, uszkodzone zawieszenie tylnego lewego koła, połamany kołpak tylnego lewego koła a w przyczepie lekkiej urwane zostało lewe koło ( dowody: zeznania pokrzywdzonego P. S. k. 39v., zeznania M. O. k. 39v., A. S. k. 39v, Ł.

K. k. 64, częściowo wyjaśnienia obwinionego k. 39; notatka urzędowa k. 8; szkic k. 9, protokoły oględzin k. 10-11, zdjęcia na płycie CD k. 12, protokoły badania trzeźwości k. 13-14; opinia pisemna biegłego k. 44 – 57, opinia ustna k. 64-64v) W toku zarówno prowadzonych czynności wyjaśniających jak i na rozprawie obwiniony jedynie częściowo przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Jak wyjaśnił kiedy obserwował samochód pokrzywdzonego nadjeżdżający z lewej stron ten miał włączony lewy kierunkowskaz przez co uznał, że sygnalizuje on zamiar skrętu w lewo w ul. (...).

Ponieważ z prawej strony nie nadjeżdżały żadne pojazdy uznał, że może bezkolizyjnie włączyć się do ruchu i skręcić w lewo w ul. (...). (dowód: protokół wyjaśnień obwinionego k. 39).

Sąd zważył, co następuje:

Wyjaśnienia obwinionego zasługują na wiarę jedynie częściowo i to w zakresie generalnie dotyczącym charakteru i umiejscowienia uszkodzeń w pojazdach. Natomiast nie można zgodzić się z twierdzeniami obwinionego, że przez cały czas w sposób należyty obserwował on zbliżający się pojazd pokrzywdzonego. W tym zakresie wyjaśnienia te są sprzeczne nie tylko z zeznaniami pokrzywdzonego ale również z ustaleniami poczynionym przez biegłego z zakresu ruchu drogowego w wydanej w tej sprawie opinii. Z tych bezspornych ustaleń opinii wynika, że w momencie kiedy obwiniony zdecydował się na wjechanie na ul. (...) na której wykonywał manewr skrętu w lewo w stronę (...), samochód pokrzywdzonego znajdował się w odległości 25 metrów od skrzyżowania z ul. (...) i minął już skrzyżowanie z ul. (...) (które znajduje się 45 metrów od skrzyżowania z ul. (...)).

Wypływa z tego jedyny logiczny wniosek, że obwiniony po tym jak spojrzał w lewo i zobaczył zmieniający pas ruchu samochód pokrzywdzonego z włączonym lewym kierunkowskazem założył (błędnie jak się okazało), że samochód ten będzie skręcał w ul. (...) i dalej już nie obserwował tego pojazdu, skupiając się na pojazdach ze swojej prawej strony. Mimo, iż miał niczym nieograniczoną widoczność zbliżającego się pojazdu pokrzywdzonego nie spostrzegł, że minął on skrzyżowanie z ul. (...) i zbliża się w jego stronę. Tym samym ustalenia tej pełnej i logicznej opinii popartej obszerną i przekonywującą argumentacją w pełni potwierdzają wersję wydarzeń przedstawioną przez pokrzywdzonego P. S. (1).

Co więcej z dowodami tymi korespondują dowody w postaci zeznań świadków – funkcjonariuszy Policji, którzy uczestniczyli w interwencji związanej z niniejszą sprawą a także dokumentami sporządzonymi przez interweniujących policjantów. Do wiarygodności powyższych dowodów nie sposób mieć żadnych zastrzeżeń a tym samym można o w oparciu o te w pełni przekonywujące dowody poczynić pewne ustalenia stanu faktycznego. Tym samym Sąd przyjął, że zebrane dowody w pełni potwierdzają sprawstwo obwinionego w zakresie zarzucanego mu czynu.

Obwiniony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 92 § 1 kw polegającego m.in. na niezastosowaniu się do znaku lub sygnału drogowego, albowiem na skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...) obwiniony nie zastosował się do znaku A-7 nakazującego ustąpienie pierwszeństwa przejazdu, przez co doprowadził do zderzenia z pojazdem marki V. (...) kierowanym przez P. S. (1). Nadto zachowanie obwinionego nosiło znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 kw w związku z § 5 ust. 5 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych, gdyż opisanym powyżej postępowaniem nie zachował należytej ostrożności i spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

W ocenie Sądu, za wyżej opisane, pozostające w zbiegu z art. 9 § 1 kw wykroczenia, wymierzona obwinionemu kara grzywny w wysokości 250 zł jest zarówno adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, stopnia zawinienia obwinionego oraz spełnia zarówno cele wychowawcze jak i zapobiegawcze kary. Obwiniony nie był do tej pory karany za wykroczenia lub przestępstwa w ruchu drogowym i zdarzenie będące przedmiotem niniejszego postępowania niewątpliwie stanowi odosobniony przypadek w jego życiu. Wymierzenie, zatem za przypisane mu wykroczenie innej, wyższej kary nie byłoby adekwatne do okoliczności tego czynu i nie odpowiadałoby stopniowi jego winy, kłóciłoby się również z poczuciem sprawiedliwości społecznej.

W pkt II wyroku obwinionego obciążono jedynie częściowo kosztami postępowania w zakresie dotyczącym jedynie kosztów opinii biegłego, uznając, że osiągane przez niego dochody i jego sytuacja majątkowa pozwalają na ich uiszczenie tylko w tym zakresie.